خاشاک

کمپین نامه نگاری مودبانه به رهبر

2011-12-18T03:32:00.000-08:00

سلام بر رهبر معزز ایران،

و اما بعد، بگذارید بدون مقدمه شروع کنم. محمد را که حتما می شناسید ، همسایه ماست ، در قلمرو حکومت شما زندگی محقری دارد. فیلم ساز است. از موهبات زندگی در قلمرو شما فیلم می سازد.از نعمت های زندگی در سایه رهبری مهربان قلم ها زده .حتی شنیده بودم در سالهای نه چندان دور به شما هم نزدیک بوده و بین شما الفتی برادرانه بوده است. هنرمند است و زود رنج .او را دردی است که بهتر از رهبر مهربان این کشور با کس دیگری در میان نمی گذارد چرا که به زعم او تنها کسی که توان و اراده تسکینش را دارد رهبر است .تازگی ها او را رخصت دیدار رهبر نمی دهند لاجرم نامه می نویسد و امید دارد به پاسخی هر چند مختصر . چه می گویم ؟ گوشه چشمی کافی است .اما هزاران عجب او را به زندان بردند و بازجویی و شکنجه و ناسزا و سر در مستر.... نه ، نه حتما اینطور نبوده .نیست ، نیست ، محال است.

محمد نامه نگاری به شما را ادامه داد ، تا جناب شما را آگاه کند از مواردی که دامان رهبری حتما از آنها مبراست ، نمی داند . رهبری حتما موافق این گونه اعمال نیست. او مردم دوست است و مردم دار ، او جذب را کارساز تر از دفع می داند. نامه نوشت ، نه یکی ، پانزده تا .اما پاسخی نیامد. محمد می د اند حتما مصلحتی در کار است که پاسخی نیامده، حتما رهبری خود با سرانگشت تدبیر چنان گره از کار فروبسته محمد بگشاید که او انگشت به دهان بماند! که با همان زبان هنر که خوب می داند بنویسد و بسازد این همه عدالت را در سرزمین تحت امر رهبر خوبمان ! محمد ، مردمان کشورش را هم شاهد نامه نگاری و درخواستهایش از رهبر مهربان کرد تا به چشم خود ببینند برکات رهبری اسلامی را.محمد می داند همانطور که مستند های دفاع مقدس مورد تایید رهبری است ، حتما دردها و زخمهای جامعه نیز مورد نظر و دقت رهبر قرار خواهد گرفت.

اما نشد ، نیامد ، خوانده نشد ، دیده نشد !!!!

حال اما من وما متحیر مانده ایم که مگر محمد چه خواست که آن همه نامه هایش بی پاسخ ماند؟ آیا گوش فرا دادن به درد دل های من و ما و محمد که حداقل وظیفه رهبری است توقع نابجایی است ؟ حق گویی محمد را میتوان در پراکندگی نامه هایش که دهان به دهان و سینه به سینه بین مردمان این سرزمین مفلوک می گردد یافت.محمد محترمانه از جناب شما خواست تا به کنار ما بیایید و ببینید و بشنوید. اما چه شد که شما ندیدید؟ چه شد که همه ما در نامه های محمد درد دیدیم وشما با آن بصیرتی که در شما هست ندیدید؟ دریغ که شما و بایستگان را تکانی و رنجشی نمی دهد این همه شعر های دردآگینش از دل زخم خورده وطن و هموطن ، یا شاید اساسا جناب شما به درد در قلمرویی که رهبری آنرا در اختیار دارید قائل نیستید؟

رهبرم،

حال که شما فرصت آمدن کنار ما را ندارید بگذارید محمد به شما بنمایانند زخم های خونین بر جگر این مردم نجیب را.

گفتید و مکرر گفتید که دشمن توسط عوامل داخلی در حال سیاه نمایی است و توطئه و ....حال چه واهمه که نزدیکانی چون محمد عزیز که روزگاری مقرب شما و بیت شما بوده اند و در درستی و صدق گفتارش تریدی نیست راوی داستان ما باشد .

سید بزرگوار

صد مرتبه استغفراله ، نکند مردم را محق پرسش از خود و حکومت خود نمی دانید؟ نکند مردم را صغیر و محتاج قیومیت می دانید و از این زاویه ایشان را فاقد صلاحیت پرسش از خود می شمرید؟ نکند در پاسخ به هر نامه محمد و دیگران در دل بگویید شما را چه به دخالت در امور بزرگان ؟ ما خود بهتر می دانیم چه به صلاح مملکت است و چه نیست؟ نکند مردم را نمی بینید؟

رهبرا!

اگر مردم را ولی نعمت می دانید ، اگر مردم را صاحب کشور و انقلاب می دانید ، اگر خود را رهبری دوست داشتنی و مردمی می دانید ، اگر خود را محق جایگاه رهبری می دانید، اگر مقایسه خود را با دیکتاتورهای منطقه را قیاس مع الفارق می شمرید ، اگر رهبری خود را ضامن پیشرفت و آبادانی کشور می دانید و .... بی پاسخی به نامه های مردم را چه دلیلی است؟ اگر محمد راست می گوید پاسخش دهید و اگر دروغ می گوید و سیاه نمایی می کند و خدمات برادران خدوم سپاه و اطلاعات را به سخره می گیرد به دادگاه صالح و عادل بسپاریدش. این که دیگر کمترین کاریست که مردمان کشورمان از حاکمی عادل و شجاع و مدیر و مدبر توقع دارند. نگویید که دادگاهی برای رسیدگی به گناهان نابخشوده محمد نداریم که باورمان نمیشود.نگویید که پیش از این نیز دو نفر از سابقون را بدون دادگاه و قاضی و وکیل و صرفا با توصیه های روان پریشی چون جنتی به حصر کردید.نگویید که نسرین و جعفرو مصطفی و احمد و آریا و قاسم و.... را نیز چنین کردیم.نگویید که پاسخ قلم در قلمرو شما زندان است و دار و درفش. وای بر من ، خاک برسر و دهانم اگر قلمی را که قران بدان قسم خورده را با شکنجه و بازجویی و سر درمستراح بردن و زندان پاسخ گوییم. نگویید رهبرا ، نگویید که توان و یارای شنیدنم نیست .

بزرگوار،

محمد عزیز با نامه هایش آبی گوارا بر جگر سوخته مان می فشاند و کویر دل را امیدوار می کند به باقیمانده شرف.پاسخ نامه های محمد بیش از دو سال پیش در سخنان مردی سبز نهان بود که گفت : ادب مرد به زدولت اوست.

ادب حکم می کند تعجیل در سلام کردن را. دریغ که این ملک را ادبی در حکمرانان باقی نمانده تا پاسخی به سلام دهند!! دریغ که پانزهمین سلام محمد بی پاسخ ماند در سرزمینی که انقلابش برای فرهنگ و ادب و احترام بود و نه نان و آب!! دریغ که منبریان که ید طولایی در نصیحت و هدایت مردم به ادب و اخلاق اسلامی دارند ، با خواندن و تکرار آیه ها و احادیث در منقبت دستگیری و کمک به برادر دینی خود در بزنگاه الان ، سکوت را به صلاح می بینند. بی پاسخی به نامه های محمد نه تنها حذف او و تفکراتش نیست که منجر به حذف درد هم نمی شود.درد باقیست چه محمد و نامه هایش باشد و چه نباشد.اما بدانید از این پس نمی توانید از مظلومیت علی و سر در چاه کردنش حرفی بزنید.نمی توانیدبر مظلومیت حسین بگریید ، نمی توانید ماموریت زینب را روشنگری بدانید ، نمی توانید ....

والسلام

27- آذر - 1390

چگونه سر تیتر خبر شویم؟

2011-09-26T05:50:00.000-07:00

محمود احمدی نژاد نیز در ادامه رقابت سایه به سایه خود با علی خامنه ای چند سالی است که در ابتدای مهر ماه و همزمان با آغاز سال تحصیلی اقدام به طرح یک سئوال و عرضه آن مابین دانش آموزان ایرانی می کند. فارغ از اینکه تاکنون پرسش این سئوالات چه نتیجه ای داشته و پاسخ ها تا چه حد توانایی به کارگیری در صحنه واقعی را داشته اند ، سئوال امسال احمدی نژاد حامی نکته جالبی است.

امسال او از دانش آموزان پرسیده که اگر شما رئیس جمهور بودید برای ساختن ایران چه می کردید؟

اینکه مباحث جدی اجتماعی و اقتصادی و سیاسی در محیط های آکادمیک مطرح شده و چالش های موجود درراه رسیدن به این اهداف مد نظر قرار گرفته و در نهایت مدل اجرایی آن با حداقل خطا تقدیم سیستم اجرایی کشور گردد ، مسلما نتایج شگفت آوری را در بردارد اما نازل کردن مسائل مهم و ساده انگاری در مباحث جدی و چرایی این قبیل نامگذاری ها برای من مشخص نیست.اینکه فرد اول و دوم کشور هر سال را به نامی معرفی کرده و این موضوع در همان نقطه شروع به پایان برسد از اساس مضحک و بی معنی است.

اما طرح این سئوال از طرف احمدی نژاد چند نکته را به ذهن متبادر می کند.اول آنکه احمدی نژاد می بایست این سئوال را در سال اول به قدرت رسیدن خود می پرسید چراکه در دوسال پایانی عمر دولت ، عملا می بایست کارهای آغاز شده به پایان رسیده و دولت کارنامه خود را با افتتاح طرح های آغاز شده در دور اول ارائه دهد. لذا پرسش این سئوال در این زمان چندان محلی از اعراب ندارد مگر آنکه دولت قصد کناره گیری نداشته باشد و پاسخ این سئوال را برای دوره های بعدی میخواهد.

نکته جالب دیگر دریافت مشاوره از دانش آموزان است.احمدی نژاد بر طبق آمار رکورد تعویض مدیران و وزیران و مشاورانش را در اختیار دارد.باز هم بنابر اخبار دلیل اصلی اخراج و کنار گذاشتن این افراد مخالفت آنها ولو ضمنی ، به بعضی از تصمیمات شخص احمدی نژاد بوده است.حال تصور کنید فردی با این روحیات قریب به پانزده میلیون دانش آموز را مخاطب سئوال خود قرار داده و از ایشان مشاور می خواهد.رئیس جمهوری که تاب تحمل کمترین مخالفت را آنهم در داخل تیم خود ندارد چطور می تواند انواع نقدها را آنهم در عرصه یک کشور بپذیرد.

از دیگر سو شناخت روحیات خامنه ای تنها یک نکته را به وضوح نشان می دهد و آن اینکه او هیچ وجه نمی توانند و نمی خواهند بحثی را در این سطح عرضه کرده و به نتیجه برسند.چراکه اولین نکته در شروع بحث و جدل ،پذیرش طرف مقابل است ، اما کیست که نداند خامنه ای در جایگاهی نشسته که ظاهرا دست کسی به او نخواهد رسید ، فلذا بحث با کسی که امکان روبرو شدن با وی نیست از اساس نشدنی است.

پس می توان گفت نامگذاری و طرح سئوال مهر چندان جنبه عملی نداشته و صرفا برد تبلیغاتی دارد که به نظر این ژست تبلیغاتی نیز با روی کار آمدن احمدی نژاد از دست خامنه ای گرفته شده است. این قبیل اقدامات شاید تا چند سال گذشته می توانست برای چند روزی خامنه ای را به تیتر اخبار آورده و با مانورهای سبک و چندش آور تلویزیون ضرغامی ، ضرب سایر اخبار را بگیرد ، اما حنای این حرکات رنگ خود را از دست داده است و برای آمدن به سر خط اخبار می بایست فکر دیگری کرد.

خامنه ای و انتخابات

2011-06-25T02:56:00.001-07:00

بعد از اعلام نتایج عجیب و پرحادثه انتخابات 88 ، واژه ای به نام فتنه به ادبیات سیاسی ایران افزوده شد.جریان مطلق گرا /بیت رهبری ،ابتدا با نادیده گرفتن و سپس با بهانه وابستگی این اعتراضات به خارج از کشور مجموعه اعتراضات را فتنه علیه کلیت نظام نامید و به این شکل هر نوع برخورد با آن را برای خود و طرفدارانش مشروعیت بخشید.به این شکل سرکوب فتنه به تکلیف بدل شد و حبس ، شکنجه ، تجاوز و اعدام به ابزاری لازم و مقدس برای برخورد و سرکوب ایشان در اختیار نزدیکان بیت قرار گرفت.

کمتر از دوسال پس از آن اتفاقات و در اردیبهشت 90 و درماجرای عزل و نصب وزیر اطلاعات همان گروه اینبار مشکلات را از جریان انحرافی دانست و مجوز برخورد با ایشان به بهانه جن گیری و ارتباط با عوالم دیگر را در دستور کار قرار داد.جالب آنکه این گروه انحرافی ظرف شش سال گذشته توسط گروهی که خود را عین بصیرت می دانست دیده نشده بود.در ماجرای گروه انحرافی حرف و حدیث بسیار است ، از جنگ زرگری برای ایجاد مخالفت صوری با بیت رهبری تا عامل بیگانه خواندن و ماسون بودن سران این گروه گمانه زنی شده است.

اما هدف از این نوشته بررسی وضعیت گروه انحرافی نیست بلکه پرداختن به چرایی این رویه برخورد است.

هرچند مقایسه سبزها و نزدیکان حلقه احمدی نژاد در یک ظرف نشدنی و مع الفارق است اما در یک وضعیت کاملا مشابه هر دو گروه با برخورد مشابه از دایره قدرت کنار زده شدند/می شوند.این بدان معناست که چه موسوی و کروبی که ریشه داران نظام هستند ، چه مشایی و بقایی که اساسا سبقه ای ندارند و چه مردم ، تا وقتی از طرف بیت رهبری دیده می شوند که مطابق نظر همایونی اقدام و عمل کنند ، در غیر اینصورت بلادرنگ در زمره انحرافی و فتنه و... قرار گرفته و حذف ایشان تئوریزه خواهد شد.

این رویه ، روشی تثبیت شده در مدل حکومت علی خامنه ای است ، اساسا هر که با او نیست "دشمن" اوست و تکلیف برخورد با دشمن هم روشن .قتل دگراندیشان ، قتل نو.یسندگان ، زندان و شکنجه ایشان ، ماجرای مدیران شهرداری و کرباسچی ، ایجاد هر 9 روز یک بحران در دولت خاتمی ، قلع و قمع مطبوعات و حد و حصر نویسندگان و روزنامه نگاران ، ماجرای کوی دانشگاه و.... همه مشتی است نمونه خروار از این مدل حکومت . در حقیقت شخصیت خامنه ای و اعمال حاکمیت او صرفا با دو مولفه اصلی محقق می شود ، "وجود دشمن "و "دریافت تایید از مردم" .به نظر اگر چنانچه روزی را فرض کنیم ، فقط فرض کنیم که آمریکا و اسرائیل نباشند و پروژه یک دست سازی قدرت در داخل نیزمحقق شود و صدای مردم خاموش شود، آن روز پایان بودن خامنه ای است.در آن روز خامنه ای یا خواهد مرد و یا به کل استحاله خواهد شد.

اما ماشین دشمن شناسی و دشمن ستیزی او تا حدی فعال شد و اوج گرفت که دایره حذف را تا نزدیک ترین افراد بیت علی خامنه ای را هم در بر گرفت.جالب آنکه او هر دو فاکتور اعمال قدرت خود را از دست داد.بدین مفهوم که او از سویی در یک دست سازی قدرت ناکام ماند و از سوی دیگرتایید مردم را که از قبل هم نداشت ، اینبار به کل از دست داد.

حال با ازدست دادن نیروهای نزدیک از سویی و عدم حمایت مردمی از سوی دیگر خامنه ای مانده است و انتخابات پیش رو.عکس العمل های وی از این پس به واقع دیدنی است.رهبری تا این حد پر اشتباه حال می بایست با چندین بحران مواجه شده و تصمیم گیری کند.بدون هر نوع پیش بینی از این پس نوشته ها را در جهت انتخاب های پیش روی خامنه ای ادامه خواهیم داد.

کبیره مستحب

2011-05-10T03:18:00.000-07:00

اول: کنفدراسیون فوتبال آسیا بر اساس قوانین خود به تمام کشورهای عضو و از جمله ایران برای خصوصی سازی تیم های فوتبال باشگاهی اخطار داده و به ایران حداکثر تا سال 2013 فرصت داده که این مورد را به اجرا درآورد. این بدان معناست که چنانچه باشگاههای ایران تا تاریخ ذکر شده وضعیت مالکیت خود را تغییر نداده و خصوصی نشوند عملا از شرکت در تورنمنت های آسیایی بازخواهند ماند.

برای مقابله با چنین پیامدی می بایست دولت بودجه های ورزشی را به بخش زیرساخت و ورزش همگانی سوق داده و باشگاه داری و ورزش حرفه ای را به بخش خصوصی بسپارد.اما در عمل باشگاهها ( که در لیگ فعلی 17باشگاه از کل 18 باشگاه دولتی است) با ثبت صوری شرکتهای به ظاهر خصوصی در صدد دور زدن این قانون هستند چراکه هدف حضور در مجامع بین المللی و اهتزاز پرچم ایران در مسابقات برون مرزی است و اساسا هیچ مانعی نمیتواند مسئولان ورزش کشور را از رسیدن به این هدف ناامید کند.ولو اینکه این حضور به قیمت نقض قوانین بین المللی و با دروغ و تقلب باشد.

دوم: دستیابی به انرژی هسته ای و استقلال در تامین سوخت هسته ای از مواردی است که حکومت ایران سالها برای رسیدن به آن هزینه های مادی و معنوی زیادی پرداخته است. تحلیل حاکمیت (اگرچه همواره آنرا مخفی کرده است) آنست که با در اختیار داشتن این تکنولوژی ، ایران دست بالای مذاکرات بین المللی و همچنین منطقه ای را بدست خواهد آورد. به زعم حاکمیت با دستیابی به این تکنولوژی ایران تبدیل به ژاندارم منطقه شده و در عرصه بین الملل و به خصوص مذاکراه با غرب از قدرت چانه زنی بیشتری برخوردار خواهد شد.طبعا این هدف بزرگی است و هزینه کردن در آن را توجیه می کند. حاکمیت برای دستیابی به این هدف 18 سال فعالیت هسته ای ایران را مخفی نگه داشت و از ارائه گزارش به مجامع رسمی امتناع ورزید و امروز نیز پس از بیش از 6 سال از برملا شدن فعالیت ها همچنان مذاکرات با غرب بی نتیجه مانده و اعتماد لازم در طرف مقابل احیا نشده است. در این مورد نیز هدف بزرگی که مد نظر حاکمیت بود نه تنها محقق نشده ، که بی اعتمادی و دروغ فضا را برای هرنوع تعامل بست.

سوم: صرف نظر از نامهای آشنا در ادبیات سیاسی ، شکل حکومت ها فارغ از نام آنها می تواند دیکتاتوری و یا مردم نهاد باشند.چه حکومت های پادشاهی که در اوج مردمسالاری هستند و چه جمهوری هایی که در استبداد کامل روزگار می گذرانند.اما نکته جالب آنکه همه رژیم های دیکتاتوری در عرصه بین الملل دائما پز مردمی بودن دارند.حکومت ایران نیز ازاین قاعده مستثنا نیست و علاقمند به نمایش چهره ای مردمی در عرصه جهانی است و معمولا از دو روش کلیشه ای این هدف را دنبال می کند.اول از طریق راه پیمایی های خودساخته و دوم از راه انتخابات.جالب آنکه در روش های برشمرده صرف نظر از دلیل شرکت مردم در راه پیمایی و علاقه ایشان به نامزدی خاص در انتخابات ،حاکمیت این حضور را به حساب خود پس انداز کرده و سعی می کند در معاملات بین المللی ازاین کارت بهره بگیرد.

همراهی مردم با دولت و حاکمیت در یک کشور نه تنها باعث ایجاد اتحاد در مردم شده که عملا سدی نفوذ ناپذیر در مقابل تجزیه کشور و احیانا تجاوزات خارجی است اما این هدف والا نیز با بهره گیری های ناشیانه رسانه ای و سیاسی به شکلی کاملا وارونه و جعلی به جامعه بازمی گردد.طنز موضوع آنجاست که جامعه ای که خود بوجود آورنده این حرکتهای اجتماعی بوده و هدف خود را از آن می داند بازخورد حرکت خود را با پوستین وارونه از زبان حاکمیت دریافت می کند.در حقیقت حاکمیت با هدفی بسیار بزرگ بازی کرده و با دروغ و دسیسه آنرا پردازش نموده و سعی دارد به خورد مردمی دهد که خود بوجود آورنده آن بودند.

مثال از این دست بسیار است اما آنچه می بایست مورد توجه باشد پدیده ای است به نام کتمان واقعیت و دروغ. در تمامی مثال های این نوشته و هزاران مورد دیگر می توان دروغ را برای رسیدن به هدفی بزرگ توجیه کرد اما بنای برساخته بر دروغ توان برجای ماندن را دارد؟ فرض بگیریم در مورد اخطار کنفدراسیون فوتبال آسیا ، ما واقعا به سمت خصوصی سازی می رفتیم و همانطور که در برنامه های پنج ساله آمده بود نسبت به این امر جدی بودیم ، آیا امروز وضعیت بهتری در ورزشگاهها ، ورزش همگانی ، شکل تیم داری و در نهایت نتایج بهتری در لیگ و تیم ملی نداشتیم؟ اگر همان روز شروع فعالیت هسته ای با بهبود روابط خارجی کشور، شجاعانه همه فعالیت اتمی خود را به آژانس اعلام می داشتیم ، امروز لازم بود این همه در راهروهای سازمان ملل به دنبال مذاکره با غرب باشیم و یا با صرف هزینه های کلان مجبور به خریدن رای روسیه و چین و کشورهای عضو عدم تعهد باشیم؟ و یا چنانچه به رای و نظر مردم احترام می گذاشتیم آیا امروز می بایست هزینه های مادی و معنوی گزافی را بابت تعیین نماینده ویژه حقوق بشر برای کشور بدهیم؟

منشا همه این سوء رفتارهای حاکمیت در دو نکته جمع است .اول آنکه حکومتگران فعلی کشوراساسا اعتقاد دینی ندارند چراکه دروغ که در آموزه های اسلام بعنوان بزرگترین کبیره از آن یاد میشود جزیی از شخصیت ایشان شده که بدون آن حاکمان ایران را نمی توان شناخت و دوم نگاه ماکیاولیستی به مقوله حکومت گری و تصاحب قدرت است.این نوع نگاه تازمانی که تیم قدرت از آن بهره می برد مورد توجه است و شیرین اما تلخی آن به سرعت نمایان می شود چرا که بنای برساخته بر آب لاجرم اول بر معمار آن فروخواهد ریخت که نمود واقعی آن را در سپهر سیاسی امروز کشور شاهدیم و احیانا انتخابات مجلس نهم اوج درگیری مدافعان دیروز دروغ و تقلب خواهد بود.

امپراتور ژاپن- رهبر ایران

2011-03-17T13:59:00.000-07:00

درپی زلزله و سونامی و انفجار هسته ای در ژاپن ، اپراتوری این کشور که ظاهرا در بین مردم از احترامی خاصی نیز برخوردار است طی پیامی از مردم ژاپن خواسته تا امید خود را ازدست ندهند چراکه به اعتقاد او قلب مردم جهان با ژاپن است.

نکته جالبی که در این سخنان است نگاه ملی و در عین حال روابط کاملا دوستانه با کل جهان و عینیت بخشی آن در سخنان این مقام تشریفاتی در ژاپن است.او به مردمش امید میدهد و این امید را ناشی از همراهی احساس همه جهانیان نسبت به وضعیت کشور متبوعش میداند.نگاهی کاملا رومانتیک به روابط انسانی و بهره گیری به موقع آن در مواقع حساس و بحرانی.او ترجمان دقیقی از بنی آدم اعضای یکدیگر را ارائه کرده و از آن برای همراه کردن مردم بحران زده برای زندگی دوباره بهره برده است.او با این جملات نه تنها مردم کشورش را زیر چتر واحدی متمرکزو متحد کرد ، که به آنها ارزش و اعتبار کشورشان را نیز نزد افکار عمومی جهان یادآوری نمود و از همراهی همه جهانیان با ایشان خبر داد.

این واکنش و حرکت درست که ناشی از منش انسانی امپراتور با پشوانه سالیان طولانی فرهنگ غنی این کشورکه مبتنی بر احترام و ادب است را مقایسه کنید با سخنان حاکمان در ایران . ازسویی مردم را خس و خشاک ، وابسته خارجی و وطن فروش ، میکروب ، بزغاله و گوساله ، فریب خورده ، بی بصیرت و ساده لوح خوانده و از سویی همه دنیا را دشمن شمرده و قطعنامه های مجامع بین المللی را به کاغذ پاره شباهت میدهند.این نوع واکنش از سویی مردم را هیچ می انگارد و از سویی در تقابل با نوع ژاپنی آن دنیا را دشمن می شمرد و از هر گونه رابطه پرهیز دارد.

براستی اگر واکنشی پدرانه نظیر آنچه امپراتور در ژاپن انجام داد در ایران پس از انتخابات انجام شده بود ، نیروی آزاد شده پس از انتحابات بجای درگیری به سمت آبادانی کشور هدایت می شد آیا رویای ایجاد ژاپن دوم در ایران دور از دسترس بود؟ پتانسیل ناشی ازحضور میلیونها زن و مرد با آمال و آرزوهای متفاوت زیر چتر انتخابات آیا نمی توانست موتورمحرک پیشرفت انفجاری کشور شود؟

مطمئنا ژاپن از این بحران عبور کرده و مردم این کشور کوله باری از تجربه را از پس آن تقدیم مردم جهان خواهند کرد چراکه آنان تجربه تبدیل کردن کشورشان را به دومین اقتصادجهان بعد از بمباران هسته ای را داشته اند اما حسرت ما می ماند از نداشتن پدری که بجای جمع کردن خانواده و بهره گیری از همه توان ایشان ، خود به یک طرف دعوا رفته و مشروعیت نداشته اش را در این دعوا جستجو می کند.

17 اسفند

2011-03-07T07:48:00.000-08:00

هفدهم اسفند باز به خیابان می آیم.نه فقط برای آزادی شیخ و میر که برای آزادی همه ایرانیان که در بزرگترین زندان دنیا محبوسند.میآیم تا همراه خواهران و برادرانم همه فریادمان را برای آزادی بر سر دیکتاتور بریزیم . میایم چرا که توان دیدن درگیری فرزندم را با مشکلات تاریخی این کشور ندارم.میایم تا تعهدم به فرزندم را ادا کنم .میایم چون می بایست اشتباه گذشتگان این کشور را من جبران کنم که از نسل پراشتباه آبی گرم نمی شود.میام چون نسل پر اشتباه فرار را بر قرار ترجیح داد و پاسخگو نبود.میایم چون نسل انقلابی دیروز در اروپا و آمریکا با پز روشن فکری و احیانا از سر تجربه !! همه این حرکت ها را بی ثمر می داند و بی عملی خود و بیعرضگیش را برای بهبود اوضاع به گردن شرایط و زمان و مکان و همه هستی می اندازد.

دوستان چاره ای نیست .میراث ما حماقت پدرانمان شد.

یک بارو برای همیشه این عفونت را جراحی و مداوا کنیم.

دهم اسفند عاشورای ماست

2011-03-01T00:55:00.000-08:00

عاشورا از ریشه عشر به معنی دهم است ، خواه دهم محرم الحرام باشد خواه دهم اسفند ، خواه کربلا باشد خواه تهران. موضوع کاملا روشن است.خلیفه بیعت نکردن را بر نمی تابد و کمر به قتل مخالفان بسته.ایشان را گروگان گرفته و تا حذف کاملشان پیش خواهد رفت.

بدون مقدمه باید گفت دو راه بیشتر نداریم.اول آنکه چشم ها را باز کنیم و اگر شعور عاشورا را درک کردیم حسین را دریابیم و حمایتش کنیم.

دوم آنکه به بهانه زن و فرزند و کار و زندگی به خانه بخزیم و گوشه امن برگزینیم و زندگی در خفت و ترس را برگزینیم و شاهد ریختن خون فاطمه و زهرا و حسین و مهدی باشیم.

عاقبت هر دو راه به وضوح در تاریخ آمده و همه مان نیک می دانیم.امروز روز انتخاب است ، روز واقعه ، روز مباداست. خود را به میدان برسانیم و از قافله جا نمانیم که در عیر این صورت خونخواهی و قیام توابین راه به جایی نخواهد برد.برای یکبار که شده از عاشورا چیزی جز سیاه پوشیدن و بر سر زدن و نذری و علم کشی بیاموزیم.

دست از طلب ندارم تا کام من برآید

یا تن رسد به جانان یا جان زتن درآید.

احتباط ، این وبلاگ فیلتر شده

2011-02-16T05:41:00.000-08:00

1- با کمال مسرت و در عین شادمانی مفتخرم اعلام کنم که این وبلاگ که اصولا خواننده ای هم نداشت و اساسا مورد توجه کسی در دنیا هم نبود و کلا بود و نبودش باعث گزیده شدن کک کسی هم نمی شد توسط سربازان گمنام و بی نام و بدنام وزارت محترم اطلاعات فیلتر شد تا از این پس خوانندگانی که اساسا وجود نداشتند، با فیلتر شدن این وبلاگ در بی خبری!! کامل زندگی کنند.مجددا این اتفاق مبارک را اول به خودم و بعد به همه خوانندگان گرامی تبریک و شادباش عرض میکنم و از اینکه خزعبلات این پریشان گوی سبز را نمی بینید برایتان خواشحالم.اما برادران به یاد داشته باشید:

گیرم که می زنید ، گیرم که می برید ، گیرم که می کشید

با رویش ناگزیر جوانه چه می کنید؟

2- تبریک دوم برای عزیزان جانم در خیابان آزادی است که بیست ماه شکنجه و تجاوز وزندان و حصر و تهدید را به طرفه العینی بی اثر کرده و رویای مرگ سبزها را از مستبدان گرفت.

3- تبریک سوم به سید علی که خوشبختانه شعار ها مستقیما متوجه ایشان شد و مردم همه اعتراض خود را به سمت ایشان روانه کردند.این همان چیزی بود که سیدعلی میتوانست با تدبیر جلوی آنرا بگیرد اما ناشنوایی مزمن ایشان وضعیت را به جایی رساند تا از این پس فقط و فقط شعارها متوجه شخص ایشان باشد.

4- سئوال آخر اما از شخص سید علی است: جناب آقا ، حضرت والا ، به کجا می روی؟باز هم خون بیشتر؟باز هم سرکوب بیشتر؟باز هم ناشنوایی؟ به راستی استعدادت به اندازه بن علی ، مبارک و یا حتی دیکتاتور سودان هم نیست؟ ترا به خدا ناامیدمان نکن، ایرانیست و هوش و استعدادش ، بدناممان نکن!

روز خشم ایران

2011-02-07T00:28:00.000-08:00

حرکت کاملا هوشمندانه است. تقاضای راه پیمایی در جهت حمایت از قیام مردم مصر و تونس . دلیل هم نمی خواهد چرا که حاکمیت پس از چند روز سکوت در پی تصرف و تملک این حرکت ها بوده و آنها را پس لرزه های انقلاب 57 ایران نامیده است.پس حمایت از آن مانند حمایت از مردم فلسطین و غزه و لبنان وظیفه شرعی و اخلاقی ماست.این همان چیزیست که در تقاضای موسوی و کروبی برای راه پیمایی 25 بهمن عنوان شده است.

بدون تردید حاکمیت به این درخواست پاسخ مثبت نخواهد داد اما دستاورد این چنین ماجرایی جالب است.

اول آنکه رهبران کودتا که ماهها در انواع تریبونها خبر از کوبیدن آخرین میخ بر تابوت جنبش سبز را می دادند در چالشی تازه اسیر میشوند.از سویی با دادن مجوز و خروش میلیونی مردم همه دروغ و نیرنگ دستگاه تبلیغاتی آنها یکسره بر باد خواهد رفت و ندادن مجوز نیز نشان از سرزندگی و شادابی جنبش دارد که این نیز رسوا کننده است.

دوم این قبیل دعوت ها اگرچه با پاسخ منفی دولت مواجه خواهد شد اما بسان آبی است بر پایه های لرزان خانه عنکبوتی مستبدان.بی شک از همین امروز که خبر راه پیمایی 25 بهمن به همه نقاط ایران برسد ، خواب آشفته اقتدارگرایان را کابوس کرده و تمرکز ایشان را از بین خواهد برد.به یاد داریم در روزهای پس از 22 خرداد 88 را که با هر حرکت مردمی آشفتگی در رفتار کودتاگران مشهود بود.

سوم عملکرد حکومت در مقابل این درخواست به نوعی محک راستی آزمایی بر ادعا های ایشان است.اگر حکومت به واقع حامی حرکت های مردمی است پس اولا می بایست از انجام حرکت های اینچنینی پشتیبانی کرده و ثانیا اجازه جرکت های مشابه را در داخل کشور نیز بدهد.

چهارم آنکه این راه پیمایی درست به فاصله سه روز از راه پیمایی دولتی 22 بهمن که در آن حاکمیت همه داشته های خود را نمایش خواهد داد،انجام خواهد شد و به نوعی می تواند صحنه زورآزمایی و تخمین وزن اجتماعی هر دو جریان باشد. قطعا در این تقابل وزن بیشتر از آن مردم خواهد بود که این به هیچ وجه نمی تواند مورد تایید حاکمیت باشد.

پنجم حرکتهای اجتماعی معمولا نقطه ای به نام final act یا حرکت نهایی دارند که این روز اساسا برنامه ریزی شده نبوده و در سیر حرکت عمومی اتفاق می افتد.شاید 25 بهمن نیز همان روز باشد.

قبطه به تونس،قبطه به مصر

2011-01-28T22:18:00.000-08:00

شاید خیلی از سبز های ایران به پیروزیهای معترضان در تونس و مصر قبطه بخورند و سرعت در حصول پیروزی و راندن دیکتور در این کشورها را نشانی از قدرشناسی از فرصت ها توسط انقلابیون کشورهای مورد اشاره تعبیر کنند.اینکه دیکتاتور تونس که بیست سال در مسند قدرت بود و چند روزه مجبور به فرار شد و یا حسنی مبارک بعد از سی سال بسط قدرت با اولین نشانه های اعتراض مجبور به فراری دادن همسر و پسرش می شود عملا نشانه ای روشن از قدرت مردم است اما آیا وضعیت در این دو کشور مسیر درستی را طی میکند؟ آیا خروجی این تحولات و تغییرات بنیادی همان است که مردم ستم دیده مصر و تونس در پی آنند؟

آنچه از اخبار این اعتراضات به گوش می رسد چندان اعتمادی را در شنونده برای حصول نتیجه ایجاد نمی کند چرا که:

یکم هر دوی این قیام ها به همراه خشونت کامل و بهم زدن نظم اجتماعی و تغییرات بنیادین در نظام سیاسی اجتماعی کشور آغاز شد. این بدان معناست که از این پس در هر دوی این کشورها خشونت امری عادی و تئوریزه شده برای رسیدن به مقصود بوده و پس از استقرار سیستم جدید بهره برداری از آن جایز و در بعضی موارد لازم است.

دوم سرعت انجام تغییرات در هردو کشور به قدری است که این پیروزی زود هنگام فرصت کافی برای دوره انتقال را از فعالان سیاسی خواهد گرفت. آمادگی لازم در بین کنشگران سیاسی اجتماعی برای مواجه با پیروزی و اساسا برخورداری از برنامه مدون برای فردای بعد از دیکتاتوری امری است که در صورت عدم تحقق لطمات جبران ناپذیری را به حرکت اجتماعی زده و میتواند موجب انحراف کامل آن گردد.

سوم آمادگی بدنه اجتماعی برای زندگی در دوران بدون دیکتاتور نیز از ملزومات این حرکتهاست.اساسا بدون ارتقا سطح درک مردم از چرایی فقر و فشار و تبعیض و بی عدالتی ، امکان همراه کردن ایشان برای برطرف ساختن این نقایص غیر عملی خواهد بود وهمراهی توده ها در شرایط بدون علم به کنه دردشان ، همراهی از جنس احساس و هیجان و خشم است.

یادآوری این نکات و بسیاری دیگر برای سبزهای ایران لازم و ضروری است که از سویی آنها را مایوس نکرده و از سویی بشارتی باشد بر حرکت درست و منطبق با برنامه ایشان.ضمن آنکه حرکت امروز مردم تونس و مصر حرکت سی و دوسال پیش ماست.حرکتی که با هدف مشخصی آغاز نشد ، بدنه اجتماعی اشرافی بر دلیل اعتراضات نداشت ، مردم از مراحل تغییرو آینده آن بی خبر بودند و روشنفکران و فعالان سیاسی نیز برنامه ای برای فردای بدون دیکتاتور نداشتند و نتیجه آن نیز کاملا مشخص است.بنابراین نیاز به قبطه خوردن نیست.

اما نکته جالبی که قطعا باعث احساس غرور در سبزها خواهد شد اظهارات خطیب نماز جمعه هفته گذشته تهران است.احمد خاتمی در این خطبه ها قیام تونس و مصر را پس لرزه های انقلاب 57 ایران دانسته است!! بنده با ایشان کاملا موافقم و از تاثیر گذاری ایران در منطقه با اطلاعم اما نکته اینجاست که ایشان عامدانه آدرس اشتباه می دهد چراکه زلزله ای سی و دو ساله رمق ایجاد پس لرزه نداشته و خود جناب خاتمی نیک می داند که اگر پس لرزه ای هم باشد ناشی از زلزله قیام سبز ملت ایران در خرداد 88 است.

دروغ ممنوع

2010-12-14T03:57:00.000-08:00

از مقابل یکی از هیئت های عزاداری عبور می کردم . پاسی از شب گذشته بود و مداح و میاندار دسته عزاداری مشغول دعا کردن بود.آخرین دعای وی که از فرط تکرار اساسا خاصیت خود را از دست داده این جمله بود: اللهم عجل لولیک الفرج

همراهان وی نیز با فریادهای خود این جمله را تکرار کردندو من نیز با شنیدن آن در دل گفتم ترا به خدا دروغ نگویید.اگر امروز در عزای جدش ناله می کنید و سیاه می پوشید بدانید که او نیز با دروغ به قتلگاه آمد.با هفتاد هزار نامه و امضا و دعوتنامه آمد ، او با رای مردم آمد. اما همان دعوت کنندگان راه بر وی بستند و کردندآنچه را که می دانیم و می دانید.سر آخر نیز اهل بیت و حرمش را آواره بیابان کردند و به اسیری بردند.انتقام شهدا را از کودکان و زنان گرفتند.

توجیه دعوت کنندگان از بد عهدی نیز در نوع خود جالب توجه است.کارو مشغله و زن و فرزند و از همه مهمتر تهدید و ارعاب و تطمیع دستگاه حاکم دلیل اصلی دعوت کنندگان دیروز و راهزنان امروز شد.

عجبا با وجود آنکه "کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا" را می خوانیم باز فرزند حسین را دعوت به ظهور می کنیم.مگر نه اینکه امروز نیز زن و فرزند و مشغله و کار و... داریم ؟مگر نه آنکه حاکم جائر امروز نیز بر صندلی یزد تکیه زده ؟مگر نه آنکه خلیفه امروز هر آنکه غیر خود را توان دیدن و شنیدن ندارد؟مگر نه آنکه جانساران درگاه را به دینار و درم می نوازد؟مگر نه آنکه برای تمدید روزگار قدرت فرمان تیر می دهد و خون دختران و پسران را بر کف خیابان می ریزد؟مگر نه آنکه به بهانه حفاظت از دین شیرزنان و دلیر مردان را به حبس می کشد؟مگر نه آنکه ......

پس ای شیعیانی که دست دعایتان برای فرج روبه آسمان است ، قبل از هرگونه دعوت بدانید که مردم کوفه درهمین جو ارعاب وتطمیع دست از یاری حسین شستند و در سپاه دشمن رفتند. بدانید تاثیربرق سکه های رنگین کمتر از برق شمشیر ارعاب نیست.بدانید که از دست دادن موقعیت اجتماعی ، از دست دادن مال و اموال ، دست شستن از خانه و دل کندن از زمین کار آسانی نیست. بدانید که یزید امیر المومنین بود وحسین را خارج شده از دین و بی نماز می شمردند. بدانید که ولی فقیه سال شصت و یک هجری قمری نیز برای غیر خودی ها زندان و دار و درفش و شکنجه و برای خودی ها اشرفی داشت.

پس ترا به باورهایتان دروغ نگویید، شما را به خدا مردم کوفه را لعن و نفرین نکنید. اگر مرد این راه هستید و اگر دل کندن می دانید دعوتش کنید وگرنه سالیان بعد هیئت های عزاداری بریدن سر مهدی را از عهد شکنی شما خواهند دانست.

داستان یک شب-بخش آخر

2010-10-20T07:07:00.000-07:00

روی آن پشت بام کاهگلی جا را پهن کردم و خوابیدم.نیتم خوابیدن بود که اساسا محقق نشد.نسیم خنکی می وزید و من مشغول راندن همه افکار از مغزم و خاموشی مطلق آن بودم.اما صدای پچ پچ پیرزن که با زنان همسایه مشغول صحبت بود امکان خوابیدن را از من می گرفت.آرام آرام صدایشان بلند تر می شد و معلوم بود که پیرزن دغدغه هایش را با همسایگان تقسیم می کند.

خوشبختانه این مذاکرات به خاطر قطعی برق و تاریکی مطلق محل به سرعت قطع شد و مرا در وضعیتی که مرادم بود قرار داد.محله ای مطلقا ساکت و تاریک و آماده برای رسیدن به آرامش.اما همه برنامه ریزی من برای آرامش در آن خانه رو به ویرانی بی فایده بود.چرا که برای اولین بار چیزی را می دیدم که به عمرم ندیده بودم.من آسمان کویر را در تاریکی نزدیک به مطلق می دیدم . ستارگان در آن وضعیت به چندین برابر اندازه واقعی خود تبدیل شده بودند.من آسمانی را می دیدم که تاکنون هزاران بار دیده بودم اما نه به این شکل ، اما نه به این دقت اما نه با این همه ستاره .همه جا را ستاره می دیدم.هر چقدر بیشتر دقت می کردم و خیره می شدم عمق بیشتری را کشف می کردم.عمق بی نهایت آسمان هر لحظه بیشتر به رویم گشوده می شد.

خیره و مبهوت شده بودم و مرتب به خودم ایراد می گرفتم که تا به حال چه می کردی که از دیدن چیزی به این بزرگی غافل بودی.تصمیم گرفتم خیره شوم و تاعمق آسمان ، تا آنجاییکه امکانپدیر است را ببینم.همین کار را کردم نمی دانم چقدر طول کشید اما به ناگاه خود را درون این عمق بی نهایت دیدم ، من در میان ستارگان و دالانی از نور و ستاره که روی پس زمینه سیاه درخشانتر می نمود معلق بودم .حالی داشتم غیر قابل وصف، سبک و سرحال، بدور از همه خستگی هایی که با خود برده بودم و قرار بود بر آن پشت بام مخروبه دفنشان کنم ، در میان ستارگان بودم.

قدر آن لحظه را اما ندانستم.در یک لحظه افکار مجددا حمله ور شدند .با خود گفتم کجایی ؟ همین سئوال مرا به زمین لعنتی برگرداند.از آسمان و آن همه زیبایی برگشتم به رختخواب نمور پیرزن .باز سیل افکار به راه افتاد.اما این بار افکار نیز جنس دیگری داشت.

اول مقایسه می کردم ابعاد زمین را با ستارگان ، بعد به نحوه شکل گیری آنها پرداختم و اینکه چه بر آنها گذشته تا به این شکل و این نقطه رسیده اند.اما از همه مهمتر فاصله آنها بود تا من.از همین جا بود که آن شب برایم شد داستان.

با فرض آنکه نزدیکترین ستاره به زمین یکسال نوری فاصله داشته باشد وارد داستان آن شب شدم.این بدان معناست که تصویری که من از این ستاره می بینم متعلق به یکسال نوری گذشته است یعنی زمانی که نیاز است تا نور از آن ستاره به من برسد که عددی بسیار بزرگ خواهد بود.

بعد از آن خود را در ستاره مورد فرض قرار داده و خواستم تصویر زمین را ببینم.اگر من در آن شب به جای پشت بام خانه پیرزن در آن ستاره بودم قاعدتا می بایست تصویر یک سال نوری گذشته زمین را می دیدم که چه کشف بزرگی میشد.تصور آنکه از یک نقطه به نقطه دیگری بروی و این توانایی برایت ایجاد شود که بتوانی گذشته نقطه اول را ببینی.

دوباره برگشتم به زمین.باز این فکر به سراغم آمد که اگر من در این لحظه تصویر یک سال نوری قبل آن ستاره را می بینم پس شاید اساسا آن ستاره امروز وجود نداشته باشد و من متوجه نمی شوم ، یا حداقل یک سال نوری بعد متوجه خواهم شد!!!

باز به ستاره رفتم.خب حتما آنجا هم همین وضعیت است.آنجا نیز تصویر یک سال نوری قبل زمین قابل مشاهده است و اساسا شاید امروز زمین وجود ندارد!!!

به راستی ما وجود داریم؟ آیا ما واقعا زنده ایم؟ آیا هرآنچه اتفاق می افتد واقعیت است یا مجاز؟

صبح دیگری آمد و من نخوابیده و خسته با هزاران مسئله بی جواب و مغزی آشفته از خانه پیرزن بیرون زدم.

داستان یک شب

2010-09-07T03:39:00.000-07:00

پیرزن با اضطراب و چشم های پر از سئوال درب چوبی و ترک خورده که رنگ آبی تندی به آن زده بودند را باز کرد.دیدن من همواره برایش ناخوشایند بود اما او تمام سعی خود را می کرد که این احساس غلیظ را از من بپوشاند.من نوه آن خانه و یکی از وراث سمجی بودم که هر از چندی سری به آن خانه خراب می زدم .

ازدرب خانه که وارد می شوی دو پله به پایین به پاگردی می رسی بسیار تنگ و کوچک ، سمت راست آن با با یک پله بلند ترا به حیاط محقر خانه می رساند و سمت چپ با نه پله ترا به اتاق طبقه فوقانی هدایت می کند که تقریبا در حال فرو ریختن و ویرانگی است.حیاط با موزاییک های بسیار قدیمی فرش شده .سمت راست حیاط آشپزخانه است که به سختی یک نفر را در خود جای می دهد.کنار آن دالانی است که به حیاط پشتی راه دارد که به نوعی سردابه خانه است.به یاد دارم مادر بزرگ بعد از آب کردن دنبه ، روغن آن را در این محل نگهداری می کرد.حیاط پشتی برای خود داستانها دارد .بچه که بودیم همه می گفتند این حیاط سه چهار متری پاتوق جن است و شبها از آنجا صدای شیون می آید.که البته چند بار خودم هم شنیده بودم.بعدها عمو جان نقشه گنج در آنجا یافت و مشغول حفاری شد.به چند کوزه شکسته هم رسید اما خبری از طلا نبود.

حیاط اصلی درب دیگری هم داشت که ورودی اتاق خانه بود.اتاقی که پدر در آن به دنیا آمده بود.اتاق با پرده ای سفید به دو بخش تقسیم شده و بود و به یاد دارم که مادربزرگ با چشمان نم دار از لحظه تولد پدر پشت آن پرده سفید می گفت.

پیرزن همواره منتظر بود خانه ای که پدرم مسبب واگذاریش به او شده را من باز پس گیرم و توضیحات هر ساله من مبنی بر عدم وجود چنین قصدی بی فایده بود و با هر بار تازه شدن دیدار تو گویی پیرزن سالها پیر شده و غصه ای عمیق بر دلش هجوم می آورد که این نوه سمج پیک شوم رفتن و بی خانمانی و دربدری اوست.

به واقع بیماری مزمن من هم گویا جز رفتن به آن بیقوله درمانی نداشت.او نمی دانست آرامش جاری در خانه اش برای من میراثی گرانبها تر از خود خانه است.اما این بیماری اینبار با درخواست عجیبی همراه شد .من از وی خواستم شبی را در خانه پدری بمانم و این درخواست پیرزن را مطمئن کرد که من برای باز پس گیری آن میراث گرانبها!!! آمده ام.

خانه پس از فوت مادربزرگ به این پیرزن واگذار شده بود.هرماه پول ناچیزی از طرف کمیته امداد می گرفت و سرپناهی داشت و اساسا کسی در پی بازپس گیری آن نبود اما مراجعات من این فکر را در سر پیرزن انداخته بود که این نوه با سایرین فرق دارد و در پی وصول سهم الارث!!! خود است.

در یک نگاه همه خانه را بر انداز کردم. روی چهارپایه کنار شیر آب حیاط مقابل پیرزن که روی نمدی مندرس و پاره در مقابل درب ورودی اتاق اصلی نشسته بود نشستم.برای چندمین بار به او اطمینان دادم که برای باز پس گیری اموال نیامده ام و صرفا مراجعه من به این خانه برای تسکین روانی خودم است.که البته بی نتیجه بود هر چند پیرزن بی نوا در ظاهر خود را راضی نشان می داد اما برای من محرز بود که حضور من برایش رنج آور است.

پیرزن چیزی در خانه نداشت به غیر از کمی انگور حبه شده که ظاهرا میوه فروش سر کوچه برایش فرستاده بود و نان خشک.کمی آب به نانها پاشید و سبد انگور را روی سفره کوچک پارچه ای وسط حیاط انداخت و تعارفم کرد. تنگنای زندگی زنی در آن سن و سال به من امکان دست بردن به سفره اش را نمی داد اما مطمئن بودم نخوردن از سفره اش او را بیشتر ناراحت خواهد کرد.

حوالی ده شب وقتی مطمئن شد که من قصد ماندن دارم پرسید کجا برای خواب راحتتری؟تو گویی خانه چقدر حق انتخاب به میهمان می دهدکه میزبان در صدد پرسش است.به او گفتم روی پشت بام می خوابم .با نگرانی گفت سقف در حال ریختن است و رفتن به پشت بام خطرناک. او می گفت و می گفت و نمی دانست که من حرفهایش را نمی شنوم.زیلوی پاره و ملافه را برداشتم و رفتم.....

ادامه دارد....

آماده باش

2010-07-23T00:56:00.000-07:00

چند روز پیش جناب خامنه ای در میان فرماندهان سپاه جمله جالبی را عنوان کردند که جای تامل دارد.ایشان در میان سخنانشان فرمودند که مردم و مسئولان می بایست خود را برای هر شرایطی آماده کنند.سحنان ایشان قبل از این جمله معطوف به موضوع تحریمهای غرب علیه ایران بود .برآیند این سخنان را میتوان در یک جمله خلاصه کرد و آن اینکه ایران از وضعیت ریسک به بحران رفته و مسئولان فعلی کشورمان و رهبری توان حل موضوع اتمی را نداشته و احیانا ما وارد فاز رویارویی با دنیای غرب خواهیم شد.پس همگان می بایست در وضعیت آماده باش بوده و خود را برای روبرو شدن با هر شرایطی آماده کنند.

اما سئوالی که مطرح است آنکه مگر در سی سال گذشته ما در چه شرایطی بودبم که امروز رهبری ما را نسبت به شرایط آتی کشورمان هشدار می دهد.مگر قرار است چه اتفاقی بیافتد که رهبری ما را از آن بیم می دهد؟ مگر ما چه کردیم که حال می بایست تاوان کار نکرده را پس دهیم؟

شرایط انقلاب و اعدامهای پس از آن ، شرایط جنگ و موشک و کوپن و قحطی ، شرایط خفقان سیاسی و اجتماعی، اعدام های دسته جمعی ، گرانی و بیکاری ، فقر و فساد و از همه بدتر کودتا و کشتار مردم بی دفاع در خیابانهای تهران ، تجاوز و شکنجه در زندانها مجموع شرایط زندگی ما در این سی سال گذشته بوده است و حال رهبری ما را از شرایط آتی بیم داده و مسولان را نهیب می زند که آماده باشند.به راستی از این شرایط بدتر در اذهان ایرانیان می گنجد؟این چه بلای خانمانسوزی است که قرار است به جان ما بیافتد؟آیا هر آنچه در آینده بر سر مردمان ایران آید از وضعیت فعلی بدتر خواهد بود؟بعید می دانم

اما سئوال اینجاست که رهبری که بر اساس قانون اساسی و شرایط فعلی کشور اختیارات خداگونه ای دارد و امکانات نظامی و اقتصادی و تصمیم گیری را یکجا در اختیار دارد آیا توان جلوگیری از بروز وضعیت ناخوشایندی که خود وعده آنرا می دهد ندارد؟ اگر رهبری با این همه امکانات و اختیارات عدیده توان جلوگیری از افتادن کشور در ورطه ای که خود نیز از آن واهمه دارد را ندارد پس چه کسی توان آنرا دارد؟چرا رهبری از توان و امکاناتش برای جلوگیری از بروز مسانل بهره نمی برد؟

به راستی اگر رهبری توان حل این مسئله را نداشته و مانع مواجهه ایران با بحران نشود پس کارایی این جایگاه با اختیارات نامحدود برای کشورچیست؟

نوروز فرخنده باد

2010-03-15T02:59:00.000-07:00

پنجره را که باز می کنی نسیم معطری صورتت را نوازش می دهد . سبک بودن هوا طراوتت را دو صد چنان می افزاید. نسیم به عطری آشنا آغشته است . عطر همیشه تازه ی بهار است. بهار آمده تا ما ایرانیان را به شور و شوق وصل خویش برانگیزاند و مژده نوروز دهد.

روزمان نو می شود و نوروز را ، این دردانه چهار هزار ساله و این اولین آیین انسانی را جشن می گیریم.به سر سلامتی نوروز پا می کوبیم و دست می افشانیم . نگاهی به مادر می اندازیم .ایران بانو با عشوه گری به پیشواز عمو نوروز رفته وگونه ها و لبهایش را سرخاب زده و سرمه به چشم مالیده و به رسم هر سال پیراهن بلند سفید ملیله دوزی شده گلدار به تن کرده و سینه ریز طلا به گردن آویخته . برمی خیزیم وچون کودکان بر دامن گلدارش می نشینیم و رستاخیز طبیعت را با بوسه بر دستان سخاوتمند و پربرکتش تقدیس می کنیم چراکه نیک می دانیم :

عید فراوان بود اما به لطف

جشن عجم از همه ممتاز شد

لاله چراغ سرخ را به بار می آورد و نرگس از دیدن لطف بهار ، مستانه چشم می گشاید .چمن سبز شده و هزاران بر سرو سبز ، نغمه سر داده اند. به پا قدم چلچله ها عود می سوزانیم و بر قامت چمن اسفند بر آتش می ریزیم ، رخت نو می کنیم و برای بخت نو دستها را سبو کرده و رو به آسمان می بریم.یا مقلب القلوب می خوانیم و تفالی بر دیوان حافظ کلام حق می زنیم .

هفت سین را بر می سازیم تا هفت آسمان عشق را به فرهنگ و نه به قدرت درنوردیم. سرای دل و سرای تن از غبار می آلاییم و خانه را از عطر یاس لبریز می کنیم.سرخی را از آتش می گیریم و سبزی را از سبزه ، روشنایی را از شمع و برکت را از سمنو و زندگی را از ماهی طناز تنگ طلب میکنیم تا نشانی از همه مخلوقات طبیعت عزیز را در یک سفره گرد آوریم و همه طبیعت را از برکت وجود نوروز سیراب گردانیم.

پیش از تحویل سال نو سری به گل فروشی میزنیم و با مریم و نرگس و لاله و پامچال به خانه بازمی گردیم تا با این دخترکان نازک تن بهار ضیافت گل و رنگ و عطر به پا کنیم . رشته می پزیم تا رشته زندگیمان پیوسته محفوظ بماند .کام شیرین می کنیم تا شیرینی اش سالمان را از گزند تلخی ها در امان بدارد.

دلمان نازک می شود و اشکمان در دسترس میآید سر سفره هفت سین و لحظه تحویل سال . پروازی در دیار خیال و یادی ازعاشقان نوروز می کنیم که با پرستوها پریدند و به آسمان رفتند . قطره اشکی می فشانیم و دل صاف می کنیم و قدر هر آنچه داریم را بیشتر می دانیم .

با صدای شلیک توپها و نوای دهل و نقاره به خودمان می آییم. سال نو را تحویل میگیریم . نو میشویم ، زنده و سبز می شویم و سبزیمان را سخاوتمندانه با همه ، با هرکس که در کوچه و خیابان دیدیم تقسیم می کنیم . همه مان سبز می شویم.

عیدی

2010-03-13T01:05:00.000-08:00

به کی چی عیدی بدیم:

- علی خامنه ای :عینک دو دید با لنز زایس به همراه یک جفت سمعک زیمنس با حساسیت بالا

- هاشمی رفسنجانی : شال سبز کادو شده با آخرین بیانیه مجلس خبرگان

- میرحسین موسوی : تریبون

- مهدی کروبی : cd تجاوز در کهریزک یا آلت جرم آن به همراه عکس یادگاری ننه جون

- محمد تقی کروبی : پاسپورت

- احمدی نژاد : کتاب داستان راستان اثر مرتضی مطهری به همراه یک نسخه از کارتون پینوکیو

- احمد جنتی : نسخه اصلی فیلم بگذار زندگی کنم

- محمد یزدی : جزوه آداب سخن وری

- مجتبی خامنه ای : فیلم king maker

- اسفندیار رحیم مشایی : پوستر تمام قد هدیه تهرانی ، کتاب تاریخ زنان سینماگر یا تاریخ قوم یهود به انتخاب خودتان

- محمد علی رامین : بدون روزنامه هرگز

- سعید مرتضوی : سئوالات آزمون دستیاری ، پرونده زهرا کاظمی ، پرونده کهریزک ، پرونده روزنامه های تعطیل شده و.... در صورت امکان حکم ریاست سازمان گمرک

- علی لاریجانی : پس گرفتن کارت تبریک از موسوی

- محمد صادق لاریجانی: جوخه اعدام دیجیتالی ، سرپایی ، بدون درد و خونریزی

- صادق محصولی : حکم ریاست سازمان تامین اجتماعی به همراه فیلم برای یک مشت دلار

- محسن رضایی : دعای خروج از وضعیت چه کنم

- تاج زاده : برگزاری دادگاه جنتی ، وقت مناظره با حسین شریعتمداری

- اکبر گنجی :

- علم الهدی : کتاب اخلاق ناصری

- رادان : فرم استخدام در گوانتانامو

- احمدی مقدم : جزوه آموزشی تفاوت های پروکسی و آنتی پروکسی

- سردار نقدی : برگه امضا شده اعترافات اوباما

- حسین شریعتمداری : نسخه بدون سانسور فیلم هویت

- مرحوم کردان : مدرک اصلی دکترا از دانشگاه اکسفورد یا هاوایی

- بهبهانی : شراب 7 ساله از بردو فرانسه

- مردم ایران : آزادی

بی بی سی ،ریگی ،دوربین مدار بسته

2010-02-27T21:14:00.000-08:00

اپیزود اول : لندن ، تلویزیون فارسی بی بی سی

مجری تلویزیون با ظاهری فاتحانه خبر از نمایش فیلمی می دهد که به تازگی به دستشان رسیده است.بینندگان هم با چشمهای گشاد شده منتظر دیدن کشف تازه بی بی سی که با جملات هیجانی مجری جوان همراه شده در انتظار نشسته اند.فیلم پخش می شود .تصاویر مربوط به حمله نیروهای انتظامی به کوی دانشگاه تهران دو روز پس از 22 خرداد و آن انتخابات کذایی است.فیلم اینچنین القا می کند که نیروهای پلیس بر خلاف ادعاهای پیشین با هماهنگی کامل اقدام به حمله به داخل کوی کرده و از هیچ لباس شخصی هم خبری نیست.ضمن آنکه این نیروها به تذکرات و خواهش های عده ای که در فیلم دیده نمی شوند توجه نکرده و به ضرب شتم مشغولند.حاصل این یورش نیروی پلیس به کوی دانشگاه 5 کشته و دهها مجروح و ویرانی کوی دانشگاه تهران و تمام.

اپیزود دوم : تهران ، دستگیری عبدالمالک ریگی

صبح روز چهارم اسفند ماه است. عبدالمالک ریگی بازداشت شده و همه کانالهای تلویزیون و رادیو در اقدامی هماهنگ این پیروزی ظفرمندانه سربازان گمنام امام زمان را تقدیس کرده و آنرا نشان از اقتدار نظام مقدس دانستند.کارشناسان و وزیر اطلاعات دستگیری ریگی را با عملیات پیچیده اطلاعاتی و بدون کمک هیچ کشور خارجی اعلام می کنند. تصاویر انتقال عبدالمالک با هواپیمای شخصی به تهران ، صورت کاملا تراشیده و اصلاح شده وی و پیاده شدن او از هواپیما با ظاهری کاملا تمیز و اتو شده بدون وقفه از تلویزیون پخش می شود.

فلاش بک : بازداشت فعالان سیاسی و روزنامه نگاران و دانشجویان

زمان : پس از انتخابات 22 خرداد

مکان : ایران

بدون شرح!!!

اپیزود سوم : تجهیز بازداشتگاهها به دوربین مداربسته

احمدی مقدم فرمانده نیروی انتظامی قول می دهد به زودی زندانها و مراکز بازجویی به دوربین های مدار بسته جهت نظارت بر رفتار زندانبانها و بازجویان مجهزخواهد شد.این بدان معناست که فرمانده محترم پلیس در هر لحظه از شبانه روز امکان دیدن شرایط نگهداری زندانیان را چه در سلولها و چه هنگام بازجویی خواهند داشت و چنانچه در پروسه بازداشت حقوق زندانیان مورد تعرض قرار گیرد پلیس امکان احقاق حقوق ایشان را خواهد داشت.

نتیجه :

- فرمانده انتظامی با وجود هزاران تصویر و فیلم از وحشیگیری نیروهای تحت امر خود که در سطح خیابانها انجام شد چه نیازی به دوربین مدار بسته در زندان ها دارند؟آیا برخورد با خشونت های عریان در کف خیابان ها اولویت اول پلیس نیست؟آیا خشونت های انجام شده در کوی دانشگاه نمی تواند محملی باشد برای شروع اصلاحات جدی در نیروی پلیس؟

- آیا همه نیروهای پلیس ، سپاه و بسیج سایر نیروهای امنیتی خودسرند؟این به معنای برائت فرماندهان از اعمال هر گونه خشونت و پاکی و معصومیت آنهاست؟

- آیا امکان برخورد مشابه با روزنامه نگاران ، فعالان سیاسی و دانشجویانی که در هشت ماهه گذشته به دلایل نامعلوم دستگیر شده و اساسا هیچ اقدام مسلحانه و تخریبی و تروریستی هم انجام نداده بودند مانند عبدالمالک ریگی که به گفته رسانه میلی بدترین و خشن ترین اقدامات تروریستی را انجام داده است نداشت؟آیا نمی شد که این افراد نیز با شرایط یکسان مانند ریگی بازداشت شده وحداقل با لباس شخصی در مقابل دوربین تلویزیون حاضر شوند؟ و یا از سر کلاس درس و در مقابل دانشجویان با دستبند دستگیر نشوند؟

- اگر دوربین خوب است و می بایست به صحنه های آن اعتماد کرد تصویر کشته شدن ندا ، تصویر تیر اندازی از فراز مسجد ، صحنه ضرب و شتم جوانان در خیابان ، صحنه شکسته شدن خودروهای شخصی توسط نیروهای پلیس ، صحنه له شدن جوانان زیر خودروی پلیس و صدها فیلم دیگر چرا توسط پلیس مورد بررسی قرار نگرفت و اگر تصاویر ضبط شده توسط دوربین غیر قابل اعتماد است چرا فرمانده پلیس استفاده از آن را حتی در مخفی ترین نقاط زندانها که نظارت بر آنها برای نمایندگان مجلس نیز قدغن شده تجویز می کند؟

تیتراژ پایانی فیلم:

دروغ بد است و دروغگو دشمن خداست

به جای دروغگویی کمی مسئولیت پذیر باشیم

جای خالی اتاق فکر

2010-02-23T00:17:00.001-08:00

رهبران سبز پس از 22 بهمن ملاقات هایی در خصوص طراحی تاکتیک جدید برای ادامه حرکت اعتراضی سبزها داشته و دارند.ایشان در این تصمیم گیری تنها و محدود به مشاورانی هستند که اکثریت آنها دستگیر شده اند.مسلما تصمیم گیری برای آنها در این موقعیت بسیار دشوار و پر مسئولیت خواهد بود چراکه از سویی کودتا گران با قدرت نامحدود در مقابل ایشان هستند ، از طرفی میلیونها نفر از ایرانیان سرنوشت خود را به ایشان سپرده اند ، از سویی می بایست پاسخی مدلل برای منتقدان داخلی همسو با اصلاحات داشته باشند و دست آخر منتقدین خارج نشین را نیز از حلقه سبز خارج نکنند.امروز همه این گروهها موسوی و کروبی را برای اتخاذ تصمیم تنها گذاشته اند اما توقع اخذ بهترین تصمیم را از ایشان دارند.شاید در این برهه از زمان وجود اتاق فکری که عطااله مهاجرانی پس از انتشار بیانیه پنج تن از تاسیس آن صحبت کرد می توانست کمک در خوری به رهبران سبز باشد و مشاوره های این اتاق در های جدیدی را برای ادامه حرکت سبزها بگشاید.

هر چند منتقدان عمدتا خارج نشین نگاه پر مهری به آن بیانیه نداشته و عمدتا دلیل انتشار آنرا طمع امضا کنندگان به کسب قدرت در آینده جنبش سبز تلقی کردند اما به واقع آن بیانیه و نظرات امضا کنندگان آن مگر غیر از ایجاد اتاق فکر منتج به نتیجه دیگری شد؟آیا این بیانیه در دل خود کارکرد اتاق فکر را ایجاد نکرد؟مگر نه آنکه همه رسانه ها به آن پرداختند؟مگر نه آنکه گروه بزرگی از روزنامه نگاران در خصوص آن تحلیل نوشتند و اظهار نظر کردند؟ مگر نه آنکه جمع بزرگی از کنش گران سیاسی در ایران و خارج از ایران به آن پرداختند و نقد کردند؟

اگر همه این واکنش ها ، نقد ها ، تحلیل ها ، موافقت ها و مخالفتها عملکرد رایج یک اتاق فکر نیست پس چیست؟نتیجه این بیانیه با هر نیتی که امضا کنندگان آن از امضا و انتشار آن داشتند چیزی جز تضارب آرا نبود و عملا به طوفان مغزها منجر شد که اساسا پدیده منفی نبوده و نیست.اما واکنش های بعضا بغض آلود امکان حصول نتیجه از این بیانیه و واکنش های پس از آن را نداد.

امروز اما می بایست از نفی کنندگان آن بیانیه پرسید که آیا راهکاری برای ادامه حرکت و کمک به رهبران سبز دارند؟اگر این اتاق فکر باقی می ماند ، آیا نمی توانست محملی ایجاد کند برای پیدا کردن راه حل های تازه؟

به راستی پیش از ادامه اعتراضات خیابانی ، چشمهایمان را به سمت خودمان بچرخانیم و نقد را از درون آغاز کنیم.اینکه در جنبش سبز هیچکس اجازه بیان نظرات خود را نداشته باشد و در صورت بیان ، به چوب انواع اتهام ها رانده میشود ، به نوعی به دیکتاتوری سبز نخواهد انجامید؟

به رهبری موسوی اعتماد کنیم؟

2010-02-20T00:52:00.000-08:00

سبزها در روز 22 بهمن حتی با ارفاق خیابانهای تهران را به نیروهای کودتا باختند.این باخت نه بخاطر غیبت ایشان در خیابان که به دلیل عدم انسجام سبزها واقع شد . تجربه 22 بهمن بیش و پیش از هر چیز نشانگر آسیب پذیری سیستم ارتباطی سبزها وعدم ارتباط محکم میان بدنه اجتماعی آن و رهبران جنبش داشت.اما نکته مهمتر رهبری جنبش است که تاکنون نه کروبی ، نه موسوی و نه خاتمی خود را رهبر جنبش معرفی نکرده اند.البته رهبری این سه نفر بصورت قانونی نانوشته مورد پذیرش حتی اپوزیسیون خارج از کشور هم بوده و هست اما رهبران جنبش بخاطرایجاد شبکه اجتماعی غیر متمرکز این استراتژی را برگزیدند.

اما در شرایط پیش رو و برای رسیدن به اهداف حداقلی جنبش که در بیانیه شماره 17 موسوی بیان شده بود می بایست رهبری جنبش بصورت رسمی شکل بگیرد و حرکت های جنبش از تظاهرات خیابانی به روشهای دیگری تغییر یابد چراکه وزن اجتماعی جنبش سبز امروز برای همگان مشخص شده و عملا نیازی به وزن کشی سیاسی نیست هر چند که اصلی ترین هدف سبزها نمایش وزن بالای ایشان در جامعه و متقاعد کردن حاکمیت به احترام به صندوق رای واقعی است.

با توجه به شرایط بوجود آمده ، رهبری جنبش سبز می بایست در یک تغییر فاز از عرض جنبش به لایه های بالاتری رفته و شکل هرمی به خود بگیرد.اما نگرانی برای چنین تغییری تجربه تاریخی به خطا رفتن جنبش های پیشین در ایران است .تجربه نشان داده که رهبران حرکت های اعتراضی پس از کسب قدرت دچار تغییر رفتار جدی شده و بسیاری از اهداف خود را با به دست گرفتن قدرت حذف و یا تغییر ماهوی خواهند داد و این تغییردر اهداف و شعارها رابطه مستقیمی با خشونت بکار رفته در دستیابی به قدرت دارد. به مفهوم دیگر هر چقدر خونریزی بیشتری در مسیر حصول اهداف حرکت اعتراضی انجام گیرد ، زاویه گرفتن رهبران جنبش از اهداف اولیه پس از به دست گیری کامل قدرت بیشتر خواهد شد.شاهد تاریخی این تغییر رفتار را می توان در آیت الله خمینی در فاصله سه ماهه حضور ایشان در دهکده نوفل لوشاتو تا مدرسه رفاه مشاهده کرد.او که در پاریس صحبت از آزادی کامل حتی برای مارکسیست ها می کرد در تهران و پس از در اختیار گرفتن کل قدرت اجازه زندگی حتی به مسلمانانی که فقط تفاوت دیدگاه سیاسی با وی داشتند را نیز نداد.

سبزها امروز می بایست به دقت از انحراف رهبران خود در این وادی ممانعت بعمل آورند.عدم توسل به خشونت ، ایجاد فضای نقد رهبران ، جلوگیری از تبدیل ایشان به رهبران کاریزماتیک و احیانا مقدس سازی آنها می تواند در این مسیر به سبزها کمک کند.سبزها بیشتر از آنکه در فکر تغییر چهره ها باشند می بایست عزم خود را برای تغییر و اصلاح سیستم جزم کرده و با این تغییر امکان بوجود آمدن دیکتاتوری دیگری را از بین ببرند. در این جنبش می بایست فرا بگیریم که افراد در هر سطح و مقامی بی اشتباه نبوده و جامعه نباید همه تخم مرغ های خود را در سبد یک رهبر کاریزماتیک قرار دهد که این خود پروراندن دیکتاتور در آستین جنبش مدنی خواهد بود که با روح چنین جنبش هایی در تضاد کامل است.

تا آزادی همینه-22 بهمن

2010-02-02T23:44:00.001-08:00

روز عاشورا وقتی از مردمی که در میدان انقلاب بودند وضعیت درگیری را سئوال می کردم یک جواب بیشتر نمی شنیدم :

" تا آزادی اوضاع همینه"

جنبش هشت ماهه شد و به دهه فجر رسید.گروهی خسته شدیم و ناامید از پیگیری و گروهی قائل به صبر در راه بازسایی و اصلاح.رهروان امیدوار را خداقوت می گوییم و برای ناامیدان دلایل داریم از برای ادامه راه سبز که سرنوشت محتوم همه ما ایرانیان است.

اگر به داشته هایمان در این ماهها نگاهی بیندازیم خواهیم دید که به صد دلیل خستگی بی معنی است و به قول خودمان تا آزادی اوضاع همینه.

اسلحه و گاز اشک آور و شوک برقی نداریم. در مقابل ، داغ شهدا داریم ، صدها اسیر و هزاران آسیب دیده و داغ دار داریم و با همه این محرومیت ها محبت و صلح را آواز می دهیم.باور داریم به روزهای سبز و برای این اعتقاد صبورانه و فعال حرکت می کنیم.محبت مان در روزهای راه پیمایی را به یاد می آوریم.به راستی چقدر عشق و احساس مسئولیت به نفر کنار دستی مان بیشتر می شود .چقدر حس همکاریمان بیشتر می شود وقتی فیلم های موبایل را با هم تقسیم می کنیم.کودتا عشق به وطن و هموطن را در ما بیدار کرد که سی سال آنرا به صدها حیله و نیرنگ از ما ربوده بودند.سبزیمان را با هم قسمت می کنیم.

اما کودتا چه دارد؟دستان خون آلود ، صدها اسیر مانده در زندان که جز سر درد برای کودتاچیان حاصل دیگری نداشته است ، تمرکز از دست رفته ، خواب دیکتاتور در حجله ترس ،کیسه های پولی که جایی برای مخفی کردن آن نیست و از همه بدتر نفرت عمومی از دیکتاتور که امکان حضور بی دردسر او را در هیچ کجای سرزمین اشغال کرده نمی دهد.

پس:

به راه پیمایی 22 بهمن خواهم رفت چون نه ما ، نه موسوی ، نه کروبی و نه خاتمی امکان بازگشت نداریم .بازگشت ما دست دیکتاتور را برای حذف ما باز خواهد گذاشت و این آرزوی او است.

به رغم عربده کشی کودتا چیان در راه تهدید و ارعاب و خونریزی های بیشتر، 22 بهمن به خیابان می روم چرا که نیک میدانم که صدای بلند طبل از بزرگی نیست ، از خالی بودن درونش است.

در راه پیمایی 22 بهمن شرکت می کنم چون نمی خواهم فرزندم در کشوری با حکمرانان طالبانی رشد کند. اگر صحنه خالی باشد کودتا نه تنها فشار فعلی را بر ما ادامه خواهد داد ، که باز هم گشت ارشاد و مبارزه با ارذل و اوباش و مانور اقتدار را این بار به مراتب خشن تر از قبل به راه خواهد انداخت و انتقام اعتراضات را وحشیانه ترخواهد گرفت.

22 بهمن به خیابان خواهم آمد تا اجازه چپاول دارایی های کشورم را به کودتاچیان ندهم.حضور من شیرینی چپاول را به ذائقه آنها تلخ خواهد کرد.

22 بهمن به راه پیمایی خواهم رفت چون خالی بودن خیابان کنترل فعلی اوضاع را که در دست ماست از ما خواهد ربود. در موازنه قدرت میان سبزها و دیکتاتور ، به ظاهر دست بالا از آن دیکتاتور است اما نگاهی به وضعیت او در این مدت نشان می دهد همه اقدامات وی عکس العملی بوده و در پاسخ به خواست سبزها واکنش نشان داده است.لذا در حقیقت کنترل اوضاع در دست سبزهاست و این اشراف به اوضاع نباید به هیچ دلیلی از کف برود.

به تظاهرات 22 بهمن می روم تا ادعا های پوچ رسانه میلی را خنثی کنم.تا هر آنچه تدارک دیده را یکسره بر باد دهم،تا هر آنچه از دروغ و نیرنگ رشته ، پنبه کنم.

22 بهمن در خیابانم تا خون شهیدان سبز و زجر شکنجه دیدگان کهریزک و اوین پایمال نشود.

میروم چون ما بیشماریم و بیشمار از پشیز نمی هراسد.میروم چون ما با همیم پس نمی ترسیم.

22 بهمن به میدان انقلاب می روم.... تا به آزادی برسم .

مهندس را به بازسازیی سقف شکسته خانه پدری برگزیدیم چراکه او را از تبار سردار وسالار ملی و از خطه پهلوانان مشروطه می دانیم و با وی هم پیمانیم و بر سر میثاق خود خون دادیم.شیخ شجاع را از سرزمین دلیرمردان با غیرت لرستان برگزیدیم و میثاقمان را با وی به خون خود مهر می کنیم و می ایستیم تا جغد منحوسی که بر سر در خانه مان نوای شوم ساز کرده است را به خرابه ها برانیم ، که جغد را سکوت خرابه ها به وجد خواهد آورد و این سرزمین دیگر محل سکوت نیست . شهوت سکوت را از او خواهیم ستاند.

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم

موجیم که آسودگی ما عدم ماست

آمران کهریزک معرفی شدند

2010-01-30T03:38:00.001-08:00

در شرایطی که جامعه منتظر دیدن نحوه برخورد با متهمان پرونده کهریزک و در جستجوی برخورد عادلانه و قاطعانه قوه قضاییه با جرایم انجام یافته توسط شاغلان این قوه بود ، ناگهان خبر اعدام دو نفر از جوانان محبوس در زندانها به جرم شرکت در اعترضات همگان را دچار تحیر کرد. اجرای حکم اعدام در ایران می بایست حتما با تایید حکم از سوی ریاست دستگاه قضا و شخص آملی لاریجانی انجام شود.اگر ریاست پیشین این قوه در حوادث پس از انتخابات به نمایش دادگاههای فرمایشی تن داد و مسئولیت آنرا علیرغم همه اعتراضات پذیرفت ، لاریجانی با پیشی گرفتن از وی و با امضای حکم اعدام چهره ای بسیار خشن از خود نشان داد.

جریان اعتراضی در ایران که تاکنون بدنبال سرنخ ماجراهای کهریزک در پی اعمال قانون در خصوص قاضی مرتضوی و از آن بیشتر در پی آمران این فجایع بود اینک ریاست قوه قضاییه را با ساطوری خون آلود در مقابل خود دارد که بدون درنگ حکم خونریزی صادر می کنداعدام این دو نفر از زندانیان که بنا به قرائن ، پیش از انتخابات دستگیر شده و اساسا دخالتی در ماجراهای پس از انتخابات نداشته اند حاکی از عزم جدی سران کودتا برای برخورد با مردم و بطور کلی حذف فیزیکی مخالفان است.

اما باعث شگفتی است که لاریجانی از قربانی شدن مرتضوی و صدها نمونه تاریخی فدا شدن پیاده نظام دیکتاتوری در تاریخ درس نگرفته و عملا پا جای پای مرتضوی و چه بسا خشن تر و خونریزتر از وی گذاشته است.

لاریجانی نمی بایست حکم اعدام صادر کند چون:

اولا جناب لاریجانی برای حضور فعال در صحنه سیاسی زمان خوبی را انتخاب نکرده اند چراکه دیکتاتوری در ضعیف ترین زمان خود روزگار گذرانده و سرمایه گذاری روی این کارت سوخته عملا به معنی عدم درک درست از شرایط است.ضرر این سرمایه گذاری برای ایشان بسیار بیشتر از سایرین است چراکه ایشان در اولین قدم برای همکاری با دیکتاتور فرمان قتل صادر کرده است.

ثانیا عمله های دیکتاتوری اولین قربانیان پس از فرو ریختن آن خواهند بود . قدرت ، ایشان را به سرعت فدا کرده و مسئولیت ها را به گردن وی خواهد انداخت. توجه به ماجراهای 7 ماهه اخیر به خوبی نشان می دهد که دیکتاتور مسئولیت پذیر نیست.قتل ندا و سهراب به گردن انگلیس افتاد ، شکنجه و کشتار کهریزک به نام عوامل نفوذی نوشته شد ، ترور علی موسوی حبیبی به گردن مجاهدین خلق افتاد و له شدن مردم زیر چرخهای خودروی پلیس هم به سارقان خودرو نیروی انتظامی !! نسبت داده شد و در نهایت ترور استاد علی محمدی هم توسط انجمن پادشاهی به گردن گرفته شد.به سادگی می توان دریافت که دیکتاتور در اولین فرصت و به مقتضای فشار های بیشتر، این کشتار ها را نیز به گردن لاریجانی خواهد انداخت و در زمان مقتضی وی را نیز عضوی نفوذی و خودسر معرفی خواهد کرد!!

ثالثا اگر مرتضوی فرمانبردار کودتا شد بخاطر سالها بهره مندی از مواهب قدرت بود اما همسویی لاریجانی با کودتا گران آنهم با گذشت فقط چهار ماه از کسب قدرت جای شگفتی فراوان دارد.مرتضوی که امروز متهم ردیف اول پرونده کهریزک شده ، تا چند ماه پیش مجری اوامر آمران به خشونت بود.برخورد مرتضوی با مطبوعات به تشویق امثال جنتی ها امروز برای وی سپر مصونیت ایجاد نکرده و همین آمران به خشونت ضمن تنها گذاشتن وی از اعمال او نیز انتقاد کرده وآنرا موجبات نگرانی رهبری می دانند.

قدرت اغواگر قربانی دیگری را انتظار می کشد.لاریجانی نیز به مانند برادران خود رنگ تعلق قدرت گرفت و جانبازی قدرت را پیشه کرد.تا کی سر در راه صاحبان قدرت ببازد.

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود

زهر چه رنگ تعلق پذیرد آزاد است

صدا وسیما

2010-01-26T22:31:00.000-08:00

اگر از بی تفاوتی صدا وسیما در روزهای مانده به انتخابات خرداد ماه بگذریم ، برنامه های هیجان بخش این رسانه که از صبح روز 22 خرداد و همزمان با شروع به کار حوزه های رای گیری آغاز شد و بصورت یکپارچه در تمام کانالهای صدا و سیما بصورت همزمان پخش شد غیر قابل چشم پوشی بود.

اما سئوالی که به شکلی کاملا کلیشه ای در تمام کانالهای صدا و سیما از مردم حاضر در حوزه های رای گیری پرسیده می شد حاوی نکته جالبی بود که چندان به آن توجه نشد.سئوال این بود : چنانچه کاندیدای مورد علاقه شما در انتخابات پیروز نشود واکنش شما چیست؟

پرسش این سئوال و واکنش معترضان به نتیجه انتخابات از روز 23 خرداد مصداق پیدا کرد و بینندگان برنامه های رسانه ملی را مجاب به ستایش پیش بینی صدا و سیما در خصوص مسائل پیش آمده کرد.این که کارشناسان رسانه ملی تا این حد دقیق مشغول رصد کردن جامعه بوده و حوادث احتمالی را پیش بینی کرده بودند پدیده بسیار میمون و مبارکی بود و امید مکفی برای نظاره کنندگان برنامه های صدا و سیما ایجاد کرد که مسئولان محترم این رسانه امکان پیش بینی های درست و عکس العمل های دقیق و به موقع را در ارتباط با مسائل اجتماعی خواهند داشت.اما شمع این امید به سرعت در مقابل طوفان حرکات نه چندان مسئولانه رسانه ملی به میرایی رسید و خاموش شد.

ناگهان صدا و سیما به عارضه نزدیک بینی دچار شد و حدود 13 میلیون نفر از حاضران در انتخابات را ندید و نشنید.اعتراضات را اغتشاش خواند و یک شبه همه ایشان را وابستگان به بیگانه و مامور بر هم زدن نظم کشور قلمداد کرد.همان افرادی که روز قبل ملت همیشه در صحنه و حامیان نظام و ملت هوشیار خوانده شدند ، به طرفه العینی از سوی رسانه ملی و چند رسانه نزدیک به آن با اسامی فوق خوانده شدند که این رویه تاکنون هم ادامه یافته است.

حال فرض کنیم صدا و سیما به روال همان وسعت دید و بصیرت و بینشی که در روز انتخابات از خود بروز داده بود ، در روزهای بعد از آن نیز همان رویه را پیش می گرفت.اعتراضات را می دید و نمایش می داد ، فضا را برای بیان نظرات معترضان باز می گذاشت ، همانگونه که به برگزار کنندگان انتخابات مجال دفاع از عملکردشان را داد مجوز بیان دلایل معترضان را نیز صادر می کرد. براستی اگر صدا و سیما چنین کرده بود آیا امکان این همه حرکت های خارج از کنترل توسط رسانه های رقیب و ماهواره ای فراهم می شد؟آیا همین حرکت بخش بزرگی از معترضان را اغنا نکرده و از دایره اعتراض بیرون نمی آورد؟شاید این بزرگنمایی مسئولیت های صداو سیما تلقی شود، اما به واقع اگر چنین شده بود امروز ما درگیر بحران فعلی بودیم؟

اگر از عوارض داخلی ضعف رسانه ملی در برخورد با حوادث پس از انتخابات هم بگذریم ، انفعال رسانه ملی در مقابل آنچه در چند صد متری این رسانه به وقوع می پیوست سبب رشد و نمو رسانه هایی شد که بر روی کاغذ اساسا قابل مقایسه با رسانه ملی نیستند.رسانه هایی که نه در ایران مجوز فعالیت دارند ، نه امکان اعزام خبرنگار به ایران را دارند ، نه بودجه ای به وسعت بودجه صدا وسیما به ایشان تزریق شده و نه بنیه کارشناسی این رسانه را دارند ، امروز اما بصورت رقیب جدی رسانه ملی در آمده اند.این رسانه ها امروز نه تنها بعنوان رقبای جدی رسانه ملی درآمده اند که حتی در مواقعی و با ضعف بینش معدود افراد که باعث بزرگنمایی نقش رسانه های خارجی می گردند، دشمن امنیتی برای کل نظام معرفی شده و نظام را برای مقابله با ایشان مجبور به وضع قوانین ممنوعیت در خصوص همکاری با ایشان و ارسال پارازیت با انواع عوارض بهداشتی آن نیز کرده است.به راستی نفوذ بالای این رسانه ها در بین مردم اگر حاصل ضعف صداو سیما در اغنای مخاطبان نیست ، چه دلیل دیگری برای آن متصور است؟

همه این عوامل می توانست اتفاق نیفتد اگر ....

مرتضوی ، مهره اول دومینو

2010-01-19T02:47:00.000-08:00

ماجرای سعید مرتضوی و کهریزک در ماههای اخیر همواره نقل محافل بوده و هست.اما به تازگی و همزمان با انتصاب وی به ریاست سازمان مبارزه با قاچاق کالا و ارز و همینطور انتشار گزارش هیات تحقیق و تفحص مجلس او و اخبار کهریزک به صدر توجه بازگشته اند.تحلیل های گوناگونی از همزمانی انتصاب وی به ریاست و قرائت گزارش مجلس از اشخاص و گروه های سیاسی و گمانه زنی ها از تبدیل شدن وی به سعید امامی و یا مرخصی اجباری منتشر شد.اما:
1. مرتضوی حتما به سرنوشت سعید امامی دچار نخواهد شد چراکه سعید امامی عنصری بود از حلقه اطلاعات و حذف وی استعداد خاموش نگه داشته شدن را داشت اما سعید مرتضوی عنصر اطلاعاتی نبوده و در عین حال رازهای نظام را به خوبی میداند.ضمن آنکه وی به موازات افراد ذینفوذ دیگر فعالیت داشته و اطلاعات وی همزمان امکان نشت و انتشار از منافذ دیگر را خواهد داشت.
2. حذف فیزیکی سعید مرتضوی باعث ریزش جدی در بدنه قدرت شده و همگان چنین سرنوشتی را برای خود محتمل خواهند دانست.لذا امکان ایجاد شکاف در اطرفیان خامنه ای را به شدت افزایش خواهد یافت.
3. حمایت دولت از وی و انتصاب عجولانه مرتضوی به یک سمت دولتی خود نشان از دفاع مطلق از وی بوده و عملا کنار گذاشتن وی را نامحتمل خواهد ساخت.
4. مرتضوی مهره اول دومینوی اقتدارگرایان در صحنه سیاسی ایران است.ریزش او ریزش های بعدی را در پی خواهد داشت.
اما اگر همه اتفاقات و رویکرد اعتراضی مردم را در هفت ماه گذشته ببینیم یک نکته پررنگ تر در این پروپاگاندای خبری قابل رمز گشایی است.اعتراضات مردمی از جستجوی آرا تا مواجه مستقیم با شخص رهبری اوج گرفت.این بدان معناست که خامنه ای که می بایست خاکریز آخر در مجادلات سیاسی باشد بعنوان سنگر اول قرار گرفته و همگان پشت سر وی پنهان شده و خامنه ای نیز این نقش را پذیرفته است.این جابجایی موقعیت رهبری که دست پرورده طراحان کودتا بود مردم را مستقیم در مقابل رهبری که تا قبل از این عمود خیمه نظام نام داشت قرار داد.
حال خامنه ای که از حل مسئله عاجزمانده است ظاهرا در پی تخفیف در صورت مسئله و تقلیل آن به کهریزک و مرتضوی است.او متوجه موقعیت لرزان خود شده و در پی ایجاد سنگر های موقت و مجازی و پنهان شدن در پس آنهاست.
اما این طرح نیز از پیش شکست خورده می نماید چراکه امروز بازیگران کودتا از خامنه ای نیز عبور کرده اند.خامنه ای وظیفه پشتیبانی از کودتا را داشت و تا امروز نیز به این وظیفه بعنوان یک مهره قدرتمند عمل کرده است اما امروز چنانچه نظر به قربانی کردن مرتضوی داشته و یا حمایت خود را از پشت وی بردارد عملا می بایست با گروه اصلی کودتا مواجه شود.چراکه مرتضوی فقط عضوی از یک سیستم است.ریزش مرتضوی ، ریزش کل اجزای سیستم را در پی داشته و عملا شرایط کودتا و نقش آفرینان آنرا بر ملا خواهد نمود.این ریزش دومینویی می تواند به حذف بخش بزرگی از نزدیکان خامنه ای و در نهایت خود وی بیانجامد .
اما فرصت برای عقبگرد خامنه ای و ایجاد سنگرهای موقت و مجازی در مقابل خاکریز رهبری مدت هاست پایان یافته است.خامنه ای مقام رهبری را به حقارت خود گره زده است.او که توان بزرگ شدن و رسیدن به این جایگاه را نداشت ، مقام حقوقی رهبری را به اندازه خود تنزل داد .او هیچ راه فراری برای خود باقی نگذاشته است.مشکل اساسی او برخورد استاتیکی با مقوله سیاست بوده و هست.همین نگاه ، ریشه او را خواهد خشکاند تا به همگان بیاموزد در دنیای جدید محلی برای بازیگرانی که به قوانین مدرن تن نمی دهند نیست.

راه حل محسن رضایی !

2010-01-17T03:58:00.000-08:00

بدون تردید می توان محسن رضایی را بعنوان یکی از فعالترین سیاستمداران داخل حاکمیت ظرف روزهای پس از عاشورا نامید.او بلافاصله پس از بیانیه 17 موسوی طی نامه ای به رهبری از وی خواست به بند های این بیانیه عمل نموده و راه را برای برون رفت از بحران هموار نماید.رضایی پس از تظاهرات 9 دی نیز در نامه ای به ملت ، از ایشان برای حضور در صحنه در روزهای دهه فجر دعوت کرد تا ضمن برقراری اتحاد ، بیعت مجدد با نظام کنند.اما مشکل چیست که رضایی نه در عرصه سیاسی ونه در میان مردم کوچه و خیابان جدی گرفته نمی شود و عملا وی توان باز کردن دروازه های حل بحران را ندارد.این کسادی دکان رضایی به نظر یک دلیل جدی دارد و آن کد اشتباه و یا آدرس غلط وی برای پر کردن شکاف در جامعه ایران است.
مناقشه سیاسی در دوطرف شکاف به وقوع می پیوندد و در ایران نیز این مناقشه در تمام سطوح ناشی از اختلاف حامیان دو نگاه مختلف به رابطه دولت ، ملت می باشد.محسن رضایی نیز بعنوان دلسوز نظام ، البته فقط نظام ، سعی دارد در این وانفسا شکاف ایجاد شده را حول رهبری پر کند.محل منازعه و آدرس اشتباه رضایی در همین جاست.
رضایی اصرار دارد که رهبری می تواند محور اتحاد مجدد و پر کننده شکاف های موجود باشد اما او چند نکته را به سرعت فراموش کرده است:
یکم ایشان شکاف را به تقابل سیاسی بین دوطیف در نظام می پندارد در صورتیکه این حرکت بر اساس خواسته های اجتماعی ایجاد شده و اساسا در محدوده خودی های نظام قابل حل نیست.فرض که سیاسیون از هر دو طیف حول محور رهبری جمع شده و ساختار سیاسی ایران به پیش از انتخابات بازگردد ، پاسخگوی خواسته های مردمی که هزینه های اصلی را دادند چه کسی است؟
دوم رهبری که رضایی خود را سرباز وی می نامد لباسی است که بر قامت سید علی خامنه ای گشاد بوده و اساسا به قیچی هیچ خیاطی قابل ترمیم و اصلاح برای وی نیست.این نه حرف من ، که حرف اکثریت علمای دینی است.به یاد بیاوریم روز رای گیری برای انتخاب ایشان به رهبری در مجلس خبرگان را.جناب رضایی ! حقیقتا چه شد که شما و دوستانتان یک شبه و علیرغم حضور علمای بزرگ دینی خود را سرباز سید علی خامنه ای نامیدید؟آیا وی ظرف فقط یک شب حائز همه شرایط رهبری شد؟
سوم اگر تمام تصمیمات علی خامنه ای را در بیست سال گذشته درست فرض کنیم ، عملکرد وی در شش ماه گذشته کم اشتباه نبوده است.صدور نامه جنابعالی به وی خود نشان از بی تدبیری رهبری برای حل مسئله دارد.این رویه خطا در همان هفته اول پس از انتخابات خامنه ای را به یک طرف شکاف موجود هدایت کرد و یک سوی مجادله شد.
چهارم خامنه ای خود پدید آورنده شرایط موجود است، وی نه تنها از ماجرای کودتا با خبر بود که تمام اقدامات صدا و سیما ، قوه قضاییه ، کهریزک ، کوی دانشگاه وهمه اتفاقات پس از انتخابات در کارنامه وی ثبت شده است.در خصوص رهبری بگذارید یکبار برای همیشه صریح و شفاف بگوییم که یا این سمت تشریفاتی است که در آن صورت می بایست با تغییر در قانون اساسی به اختیارات وی خاتمه داد و یا این سمت و همه اختیاراتش از آن خامنه ای است و می بایست بابت هر آنچه تحت مدیریت وی است پاسخگو باشد.نام بردن از نیروهای خودسر و تندرو و لباس شخصی و از این دست عبارات درادبیات سیاسی امروز دنیا جایگاهی ندارد.خامنه ای می بایست بعنوان فرمانده کل قوا ، تعیین کننده مدیریت صدا و سیما و قوه قضاییه پاسخگوی عملکرد زیر مجموعه های تحت رهبری خود باشد که نیست.
پنجم جناب رضایی از منظر مردم نیز مورد بی توجهی قرار می گیرد که دلیل آن بدون شک عدم دخالت مردم در محاسبات وی برای حل مناقشه است.امروز منافع نظام به رهبری خامنه ای و منافع مردم زاویه شدیدی پیدا کرده و به هیچ وجه همسو نخواهد شد.برای حل این بحران راهی جز پذیرش خواست مردم نیست فلذا هر فرمولی برای برون رفت از بحران بدون در نظر گرفتن مردم بی استفاده بر زمین باقی خواهد ماند.لذا پیشنهاد ایشان برای سخنرانی رهبری و یا جمع شدن عقلای قوم و از این دست پشنهاد ها عملا راهگشا نبوده و نیست.
در آخر نیز می بایست نکته ای بازگفته شود.همه می دانیم بر این مردم طی این شش ماه چه رفت.بیش از یکصد تن کشته ، هزاران نفر زخمی ، صدها نفر اسیر در زندان ، روزنامه های توقیف شده ، توهین های پی در پی و خشونت تئوریزه شده و بی حد و حصرنهاد های زیر نظر رهبری و دولت علیه مردم داشته های ما پس از گذشت بیش از 6 ماه از یک حرکت دموکراتیک است. آیا حل این ماجرا با جمع شدن عقلا در کنار هم محقق خواهد شد؟ آیا رهبری که خود مسبب همه این فجایع بوده توان ایجاد طرح خروج از بن بست را دارد؟اساسا او ظرف این مدت از پذیرش بحران سرباز زده ، حال چطور جناب رضایی و دوستانشان انتظار حل آنرا از فردی که خود یک طرف اصلی دعواست دارند؟

سبزها با دیکتاتور چه کنند؟

2010-01-13T21:41:00.001-08:00

بدون تردید اولین و ساده ترین راهی که برای مقابله با دیکتاتور به اذهان متبادر می شود حذف فیزیکی یا سپردن وی به دست دادگاه عادل و بی طرف است.طبیعی است که هیچ دیکتاتوری خود از کرده اش پشیمان نشده و به دادگاه مراجعه نمی کند.از طرفی ناشنوایی که عارضه همه مستبدین است نیز استعداد شنیدن صدای مخالف را از ایشان سلب نموده ، ضمن آنکه اگر چنین درایتی در دیکتاتور باشد که اساسا رفتار استبدادی از وی سر نمی زند.
از دیگر سو چنانچه سبزها دست به سلاح برده و با ایجاد جوخه های ترور اقدام به برقراری عدالت در کف خیابانها نمایند پس از بدست گرفتن قدرت با نیرویی سبز اما مسلح روبرو خواهیم بود که امکان گردش قدرت در سیستم برآمده از آن پروسه نیز میسر نخواهد گردید.ضمن آنکه تغییراتی به این شکل ، آنی و فوری بوده و به دلیل سرعت بروز بالا توان همراه کردن همزمان همه بدنه اجتماعی را ندارد.نمونه قدرت و قوت تغییرات تدریجی را می توان در حرکت 6 ماهه سبزها و رشد خواسته های ایشان در این مدت دید.
به باور راقم این سطور حال که دیکتاتور با پای خود برای رسیدگی به جنایاتش به دادگاه نمی رود و در عین حال حذف فیزیکی وی نیز دیکتاتوری دیگری را به همراه خواهد داشت، بهترین راه در مواجه با او تحمیل مذاکره به وی است.به واقع اگر سبزها بتوانند دیکتاتوری را که توان شنیدن صدای مردم را ندارد ، وجود بحران را نمی پذیرد ، مخالف را به رسمیت نمی شناسد و خود را بی نیاز از مذاکره می داند را وادار به نشستن بر سر میز مذاکره نمایند عملا اولین و بزرگترین قدم را در راه رسیدن به خواسته های مردم برداشته اند.مذاکره دیکتاتور به معنی پذیرش بحران و عقب نشینی کودتاچیان و پاسخگویی ایشان خواهد بود.اساسا عدم پذیرش واژه بحران توسط ایشان برای فرار از مذاکره و پاسخگویی بوده است.این کاری است که عملا با بیانیه ها و نامه های پس از عاشورا به وقوع پیوسته و می بایست تداوم داشته باشد.
بیانیه مهندس موسوی هر چند به زعم عده ای پذیرش دولت دهم بود اما با شروط در نظر گرفته شده در آن امکان ترغیب دیکتاتور به مذاکره را فراهم آورد . بیانیه روشنفکران نیز که با انتقادهای جدی هم در موضوع و هم در زمان انتشار روبرو شد نیز از همین خاصیت برخوردار بود.این بیانیه که تکمیل کننده خواسته های اعلام شده در بیانیه شماره 17 مهندس موسوی تلقی شد عملا خواسته های مردم را به روی میز حاکمیت قرار داد تا تصمیم گیرنده رهبری جمهوری اسلامی باشد.نامه کروبی نیز از این امر مستثنا نبود.کروبی در آن به خشونت و ساختار شکنی حکومت اشارات به جایی کرد و دیکتاتور را وادار به پاسخگویی نمود.هر چند دیکتاتور فعلا بصورت رسمی به آنها پاسخ نداده اما تداوم این قبیل نامه ها و بیانیه ها اولا بدنه اجتماعی سبزها را زیر خواسته هایی مشخص جمع خواهد کرد و ثانیا دیکتاتور را تحت فشار برای ارائه پاسخ قرارخواهد داد.
مسلما مذاکره با جنایتکاران به مذاق هیچکس خوش نخواهد آمد اما چنانچه اصل بر عدم توسل به خشونت و تغییرات تدریجی باشد راهی جز مذاکره نخواهد بود.در حقیقت همانقدر که دیکتاتور اصرار به تحمیل خشونت به سبزها را دارد ، سبزها نیز می بایست اصرار به تحمیل مذاکره به دیکتاتور داشته باشند.
پاسخگو کردن حکومت عملا خواسته مشترک تمام بیانیه ها و نامه ها و همینطور خواست اصلی مردم برای حضور پای صندوق های رای در 22 خرداد و تداوم اعتراضاتشان بوده و هست.تحمیل این خواسته به دیکتاتور می بایست در اولویت اول سبزها باشد که مسیر آن در شرایط فعلی صدور بیانیه هایی از این دست خواهد بود.

امضاء : خاشاک

خامنه ای بر سر دوراهی

2010-01-02T04:01:00.000-08:00

شش هفت ساله بودم، هر وقت برای زیارت حضرت عبدالعظیم حسنی می رفتیم در راه رفت و بازگشت که معمولا با اتوبوس های سبز دو طبقه که مسیر میدان راه آهن تا شهرری را می پیمود ، ریش سفید ها به هر بهانه ای مسافران را به ذکر صلوات ترغیب می کردند.صلوات فرست رو لال ممیران ، گل روی محمد ، حق پدر صلوات فرست رو بیامرزه و از همه جالبتر برای من که هنوز تجربه ای در زندگی نداشتم جمله "کاسه چه کنم به دست نگیری صلوات "بود.کاسه چه کنم برای من به مانند همه کاسه هایی بود که دیده بودم و هماره در دل به این دعا می خندیدم.اما هر چه بزرگتر شدم معنی این دعا را بیشتر و بیشتر درک کردم تا جایی که در زمانهایی از زندگی خود دچار چه کنم های مکرر شدم که مرا مابین انتخابهای بسی مشکل و تلخ قرار می داد.
به نظر خامنه ای نیز دچار همین شرایط شده است.کودتا کرد و آرای مردم را دزدید ، سرکوب کرد و با چماق به جان مردم بی دفاع افتاد ، آتش به روی مردم گشود و کشت و به خون کشید ، زندان کرد و با شکنجه اعتراف های قلابی گرفت و از تلویزیون نمایش داد ،انواع توهین و افترا را بست و ابایی نکرد ، در ماه حرام دست به خون جوانان رنگین کرد ، با خودرو دولتی از روی مردم رد شد و له کرد ، معترضان را از روی پل به زیر افکند ، زد و بست و گرفت و کشت و فحاشی کرد اما در عاقبت به هیچ نرسید. گره ای که شش ماه پیش با دست باز می شد امروز به دندان هم باز نمی شود.بذر خشونت و کینه و سرکوب میوه گوارایی را نصیب باغبان نکرد.
در سویی دیگر و در عرصه بین المللی نیز انتخاب سختی در مقابل دیدگانش قرار گرفته است.چهار سال در دولت نهم همه قطعنامه های بین المللی را به تمسخر گرفتند و کاغذ پاره خواندند ، قوانین جهانی را که خود امضا کرده بودند به هیچ انگاشتند ، خواستار نابودی و محو کشورها شدند ، سر به زیر برف فرو بردند و به زعم خود مخفی کردند ، دست های دوستی را پس زدند و به قرار های خود در جلسات رسمی پشت پا زدند. اما چه سود که امروز مقابل همه جهان ایستاده اند.امروز همه جهان دشمن است و مشغول توطئه.
چه میشود کرد با این همه بی کفایتی؟
روزشمار حکومت اسلامی به سرعت سرسام آوری ورق می خورد.شمارنده به عدد صفر نزدیک می شود و خامنه ای بعنوان صاحب همه قدرت می بایست تصمیم بگیرد.امروز کاسه چه کنم به دست اوست.
اولتیماتوم کشورهای جهان و اتمام حجت میر حسین موسوی در بیانیه شماره 17 که حقیقتا از سر دلسوزی و وطن پرستی نگاشته شده در این بزنگاه تاریخی مصادف با هم شده و فرصت و تهدید را به یکباره روی میز رهبری قرار داده است.
خامنه ای در دوراهی بودن یا نبودن است و بدون تردید آخرین فرصت وی برای ترمیم وضعیت بحرانی کشور پدید آمده است.او به نوعی به هفته اول پس از انتخابات بازگشته است. یا با عقب نشینی در داخل و تدبیر در صحنه بین المللی در صدد احیا آبروی از دست رفته خواهد بود و به تدریج رهنمود های موسوی را عمل خواهد کرد و یا به نماز جمعه این هفته رفته و دستور آتش می دهد و همزمان به دنیا نیز دهن کجی خواهد کرد. این مسلما کشور را به حوضچه خون بدل خواهد کرد و در چنین شرایطی بعید است که نقشه زیبای ایران به همین شکل در جغرافیای آینده دیده شود ،که دریغ اگر چنین کند.
دریغ است ایران که ویران شود
کنام پلنگان و شیران شود

هتک حرمت

2009-12-30T10:28:00.000-08:00

هتک حرمت انسان را اینجا ببینید

این روزها به شدت تاریخ زده شدم . جوانتر که بودم می خواندم تا به روزگاری دورتر رفته و سرگذشت مردمان را بیاموزم ، از گذشته کشورم و جهان با خبر باشم و بدانم مردمان چه کرده اند و امروز نتیجه چه کاشته ای را درو می کنند.دیدم و خواندم مردمی که باد کاشتند و طوفان درو کردند و مردمی که تجربه اعصار گذشته را بکار بستند و کامران شدند.اما چه سود که امروز خود در تاریخی که خواندم زندگی می کنم و این تکرار کلافه آور همه خوانده هایم را بی ارزش می نمایاند، چراکه خود بازیگر تاریخ از بر کرده شدم.
میرفتم به کشته شدن خلیفه سوم از خلفای راشدین و ترور عثمان که با بر پا کردن پیراهنش ، علم خونخواهی خلیفه را بالا برده و علی را تحت فشار گذاشتند.به صفین رفتم و بالا بردن قرآن بر نیزه ها و خدعه عمربن عاص ، به نهروان و متعصبان مذهبی که علی را کافر شمردند ، به اروپا هم سری زدم و بالا بردن صلیب و کشتن هر آنکه در مقابل خواست کلیسا می ایستاد . بارها و بارها در خیال خود در دادگاه گالیله حاضر شدم و اعتراف او به صاف بودن زمین را با اشک در چشم و خون در دل شنیدم .به بابک و مازیار و کاوه می اندیشم و جانفشانی و رشادت ایشان در مبارزه با استبداد دینی را.
اما به ناگهان به 25 خرداد 88 میرسم و خود را در کنار ندا و سهراب اعرابی و اشکان سهرابی و دهها شهید دیگردیدم.ایشان را وابستگان به خارج ، اغتشاشگر، خارج شده از محور ولایت و فریب خورده نامیدند.گفتند و پرپرشان کردند و به مادران چشم به راه رحم نیاوردند.
در روزهای اخیر نیز خدعه تکراری عمرعاص را بخوبی بکار بستند.عکس پاره کردند و آتش زدند و به پای سبزها نوشتند.در روز عاشورا کف زدند و هلهله کردند و به کام خود و به نام دیگران زدند و این روزها مزدوران مواجب بگیر و شعبان های مدرن را به خیابان ریختند و برای این هتک و بی احترامی های خود ساخته ، از غیرت مفرط !! رگ گردن کلفت کرده و شهر را به غرق کشیده اند.
این گروه با غیرت ارزشی ولایتمدار اما برای کشته شدن مادر و دختری در مهد کودک کنار قرارگاه ثاراله کجا بودند؟در لحظه جان سپردن ندا مشغول خواندن زیارت عاشورا بودند؟در شبهای شکنجه در کهریزک چرا ندای هل من مبارزشان شنیده نشد؟به راستی شیعه علی که از فرو رفتن خلخال در پای زن یهود ، مرگ را بر مرد مسلمان جایز میشمارد ، برای تجاوز به زنان و مردان در زندانهای خلیفه ( بخوانید ولی فقیه) نباید بنالد و چنگ به خاک بزند؟
به راستی با ارزش تر از جان انسان در دنیا چیست؟به آموزه های دینی مراجعه می کنم ، مگر نه آنکه کل آفرینش برای زندگی بهتر انسان فراهم شده است؟ مگر در قرآن نداریم که کشته شدن یک فرد به سان مردن همه بشریت است؟ آیا عملی روحانی تر و با ارزش تر از نجات جان یک انسان می شناسیم؟ پس چرا این همه غیرت برای حفظ جان انسانها هزینه نمی شود؟ما که برای پاره شدن یک عکس فوران غیرت را در خیابانها جاری می سازیم پس چرا برای کشته شدن انسانها چنین نمی کنیم؟ آیا از هتک حرمت انسان بعنوان مراد آفرینش توهینی بالاتر سراغ داریم؟
امروز حامیان خلیفه برای محکومیت اهانت به عاشورا در خیابان جمع خواهند شد اما ایکاش برای کتک خوردن زنان و دختران کشورم با چماق توسط نیروهای ولی فقیه نیز چنین می کردند.ایکاش برای کشتگان نیز اجازه برگزاری مراسم تدفین و ختم می دادند.مجذوبین ولایت کاشکی برای زندگان نیز همین قدر ارزش و بها قائل بودند.
زنده باد زندگی سبز!

آنک قصابانند بر گذرگاه ها مستقر با کنده و ساطوری خون آلود و تبسم را بر لبها جراحی میکنند و ترانه را بر لبهاشوق را در پستوی خانه نهان باید کردخدای را در پستوی خانه نهان باید کرد

عاشورا ، شعار یا شعور؟

2009-12-21T08:52:00.000-08:00

محرم است،به رسم مرسوم جامه سیاه می کنیم و می گرییم در آنچه بر حسین بن علی و خاندان و یارانش رفت.می گرییم بر لبان ترک خورده کودکان در نینوا، بر دستان بریده قمر بنی هاشم ، بر مظلومیت طفلان مسلم و دق کردن رقیه در لحظه دیدن سر بریده پدر .اما این بار شاید مجالی باشد بر مداقه بر قیام حسین از زاویه ای دیگر و مکاشفه در خاستگاه مطالبات وی.
چه شد که شصت و یک سال پس از هجرت جدش ، نوه وی را به خروج از دایره دین متهم کرده و وی را مهدورالدم قلمداد نموده و علمای دین فروش خونش را مباح فتوا دادند.دستگاه تبلیغاتی یزید چنان نعل وارونه زده بود که بسیارانی از سپاهیان که به مقابله با وی به کربلا آمده بودند از دیدن اقامه نماز وی به شگفتی آمده و در مسلمان بودن وی مشکوک بودند.پیک وی را از فراز برج به زیر افکندند و به فرزندانش نیز رحم ننمودند.همو که دست به ترور بزرگترین دشمن حسین در منزل هانی نبرد و آنرا مخالف آموزه های حسین و به دور ازمنش جوانمردی و مرام مردانگی دانست . گلوی فرزند شیر خوارش را به جرم تشنگی آماج تیر نمودند و سر از بدن اجساد بریدند و در پایان همه کینه توزی خود را با اسب تاختن بر اجساد کشته گان و به اسارت بردن زنان و کودکان کامل نمودند.
به راستی حسین چه کرده بود که وی را مسحق چنین انتقام جویی یافتند؟
اگر از اعتقادات شیعه مبنی بر عصمت و حق فرزندان فاطمه در به دست داشتن قدرت گذر کنیم ، حسین چیزی جز حق شهروندی نخواست.او در ماجرای صلح حسن بن علی با معاویه مجلس را با تندی ترک نمود و حاضر به صلح نشد ، در ماجرای معرفی یزید بعنوان ولیعهدی نیز از بیعت با وی سر باز زد و انتقادات خود را صریح و بی پرده به حاکمیت ابراز داشت.حاکمیت یزید را به رسمیت نشناخت و خفت بیعت با آنرا نپذیرفت که این چیزی جز آزادی بیان نبود.
این ماجرا شاید در زمان خود به این الفاظ شناخته نمیشد اما در روزگار ما بعنوان شیعیان بنی هاشم چه می گذرد؟ خلیفه (ولایت مطلقه فقیه) برای خود مقام قدسی قائل شده و گوشش به هیچ نقدی بدهکار نیست ، هر صدای مخالف ولو جزیی را به مخالفت با اسلام تعبیر کرده و با شدید ترین شکل دستور برخورد می دهد ، خود را عین اسلام دانسته و به بهانه حفظ قدرت دست به هر کاری می زند ، در تریبون رسمی دستور به جنگ با مخالفان داده و در این راه ریختن خود انسانها و تجاوز و تعدی نیز بر وی سهل و آسان می شود و در نهایت همه مخالفان را به بهانه محاربه با خدا و اسلام از دم تیغ می گذراند.
همه این مخالفت ها را همگان در خفا و حسینعلی منتظری در عیان گفت.از سال 67 در مخالفت با اعدام های گسترده در زندانهای ایران تا سال 76 در مخالفت با رهبری خامنه ای گفت و گفت و نهراسید.به حصر خانگی رفت و توهین و تحقیر شد و نهراسید.در ماجراهای پس از انتخابات نوک تیر انتقاد های خود را متوجه هیات حاکمه کرد و در سنگر مردم قرار گرفت و از هیچ نهراسید.
به راستی الگوی عملی قیام عاشورا را نمی توان در عملکرد این فقیه مبارز دید؟
امید آنکه از پس آن همه مجاهدت و تحمل ناکامی ها ، سرای ابدیش مملو از آرامش باشد ، آمین

آشتی ملی ،بدون مردم؟

2009-10-07T23:59:00.000-07:00

صحبت بر سر طرح آشتی ملی است و گروههای مختلف عمدتا در مجمع تشخیص مصلحت نظام ( فقط نظام) مشغول تدوین طرحی برای برون رفت از بحران هستند.پس از ماهها تلاش گروه کودتا گر برای حذف صورت مسئله و تکذیب های پیاپی در ارتباط با وجود بحران ، نهایتا عقلا مجبور به پذیرش شرایط بحرانی شده و برای برون رفت از این وضعیت مشغول درانداختن طرحی نو هستند.
طبیعتا در هر مناقشه حداقل دو طرف درگیر بوده و هر دو طرف می بایست اولا یکدیگر را به رسمیت شناخته و حق حیات برای دیگری قائل باشند ، ثانیا به وجود مشکل و بحران قائل بوده و ثالثا اراده محکمی برای برون رفت از بحران و آشتی در ایشان وجود داشته باشد.
اگر چه پیش بینی ، آنهم در سیاست چندان محلی از اعراب نداشته و اساسا کار منطقی نیست ، اما نگاهی به عملکرد و موضع گیری های طرفین درگیر ، خوش بینی برای حصول نتیجه را از هر ناظری خواهد گرفت.
جناح صاحب قدرت از ابتدا با اغتشاشگر خواندن معترضان و فتنه گر نامیدن رهبران و رقبای سیاسی خود و همینطور بازداشت گسترده فعالان سیاسی سعی در حذف رقیب داشته و اساسا برای هر آنکه در مخالفت ایشان فکر کرده و نظری ابراز دارد حقی برای ادامه حیات در فضای سیاسی قائل نیستند.لذا شرط اول عملا فاقد اعتبار خواهد شد.
مردان پیروز در انتخابات از فردای اعلام نتایج با اعلام پایان یافتن انتخابات و بسته شدن پرونده به هیچ وجه به پذیرش وجود بحران در جامعه تن در نداده و همواره آنرا توطئه ای خارجی تلقی کردند.از همین روی نیز از اعمال هرگونه فشار ، شکنجه و قتل و تجاوز فروگذار نکردند.جالب آنکه در خیابان های شهر ها یک به یک جوانان مورد اصابت باتون و چماق و گلوله قرار می گرفتند و سران کودتا اوضاع را آرام و تحت کنترل اعلام نموده و یکسره چشم بر هر آنچه به وقوع می پیوست بسته بودند.این در حقیقت در معارضه با اصل پذیرش بحران بوده و یکی از طرفین منازعه از دیدن و پذیرش واقعیت خودداری می کند.
مسلم آنست که وقتی یک گروه حق حیات برای رقیب خود قائل نبوده و از هر امکانی برای حذف رقیب بهره ببرد و منکر هر نوع مخالفت با خود بوده و معترضان را بازیچه دست خارجیان بنامد و وجود بحران را ساخته توهم افرادی کم خرد تلقی کند ، انتظار پذیرفتن شرایط آشتی ملی و تن دادن به طرح برون رفت از بحران توسط صاحبان قدرت به خوش بینی خارج از حد تصوری نیازمند است.
حتی اگر فرض را بر آشتی طرفین مناقشه در صدر هرم قدرت هم بنا کنیم باز ناگفته پیداست که هر طرحی که در آن خواسته های مردم نادیده انگاشته شود ، تغییری در شرایط بحرانی ایجاد نکرده و نظام مجبور به زیست در بحران خواهد بود.خواسته های مردم نیز از روز اول اعتراضات با شفاف ترین شکل خود عنوان شده و بر اجرای آنها پافشاری و اصرار کامل گردیده است. به راستی در میان طرح های برون رفت از بحران جایی برای تامین منافع ملت هم وجود دارد؟آیا امیدی هست که روزی مجمعی برای تشخیص مصلحت مردم هم تاسیس شود؟
مقاومت مردم به مثابه عکس بالا در همه تاریخ ادامه یافته و مطالبات به انحای مختلف فرصت ظهور و بروز خواهند یافت. خوب بود اگر می شد این مطالبات را ما با فریاد خود طلب می کردیم و نسل های بعدی را از آنچه در این عکس دیده می شود رهایی میدادیم.
امید آنکه هیچ یک از فرزندان ایران طعم فقر و لباس مندرس و پاهایی که رنگ کفش نو به خود ندیده و استخوانهای بیرون زده و از همه مهمتر رویارویی با حکومت خودکامه ، مستبد و دیکتاتور را نچشند.

تقسیم غنایم

2009-10-03T06:49:00.000-07:00

سه ماه و نیم از کودتای انتخاباتی می گذرد.عوامل اصلی پروژه کاملا به دخالت خود در به انجام رساندن آن اذعان داشته و از کرده خود کاملا راضی و خشنود هستند.بخشی از سرداران سپاه که عموما ستادنشینان زمان جنگ بودند از اصلی ترین مجریان کودتا بودند. مسلما حمایت عملی و نظری ایشان از کودتا صرف به قدرت رساندن مجدد احمدی نژاد نبوده و مقاصد دیگری مد نظر بوده است. به وفور در گفته های ایشان شنیده ایم که انتخابات و حوادث پس از آن فتنه بوده و ایشان وظیفه بیرون آوردن چشم فتنه را داشته و به زعم ایشان این ماموریت به خوبی انجام و به پایان رسیده است. سران کودتا در یک الگو برداری کامل از جنگ های صدر اسلام مشغول تقسیم دارایی های کشوری هستند که با کودتا ، قدرت سیاسی را در آن به چنگ آورده اند.به واقع ایشان هر آنچه که از امکانات کشور در دوره اول قدرت گیری خود به جای مانده را در این دوره تقسیم خواهند کرد.
اما نکته مهم تعجیل در ماجراست.همگان به یاد داریم که شب 23 خرداد کامران دانشجو با چه عجله و دستپاچگی مشغول خواندن نتایج شمارش آرا بود.او با سرعتی حیرت انگیز آرای شمارش شده را آنهم در بلوک های پنج و ده میلیونی خواند و قبل از طلوع خورشید بیست و سوم پیروزی احمدی نژاد را اعلام کرد.همان روش هم در تقسیم غنایم توسط سرداران کودتا و سرکوب مردم در حال وقوع است.
هنوز مهر احکام وزرا خشک نشده ، دولت چوب حراج خود را به وزارتخانه های پر منفعت کشور زده و مخابرات را به سپاه و بزرگترین معدن مس و روی خاور میانه را به پاداش خدمت ایشان در پروژه کودتا به بسیج سپرد.
در دوره پیشین که احمدی نژاد با هزینه کمتری به قدرت رسیده بود نظامیان با احتیاط بیشتری مناقصات را بصورت محفلی به نفع خود تمام کرده و از درج اخبار و مطبوعاتی شدن آنها تا حد امکان ممانعت بعمل می آوردند اما در این دوره شیوه عمل کاملا تغییر کرده و با مانور های تبلیغاتی به گونه ای انجام میشود که گویی سپاه برای حفظ منافع شهروندان و از سر ناچاری تن به این معامله هشت میلیارد دلاری بدون رقیب داده است.
قبح تقلب و فریبکاری از زمان خواندن آرا در شب 23 خرداد فروریخت و اینک تقسیم غنایم بجا مانده از نبردی پیروزمندانه بعنوان حق ، به سرداران سپاه کودتا تعلق یافته است.
نقش بر آب شدن طرح کودتا با مخالفت مردم و سران جنبش سبز ، عدم مشروعیت سیاسی و مذهبی تیم کودتا و انزوای ایشان ، بی اعتنایی بی سابقه بین المللی به دولت کودتا و عواملی از این دست مشخصا برای ایشان روشن ساخته که دولت نامشروع احمدی نژاد مستعجل بوده و دوام چندانی نخواهد داشت ، لذا این همه عجله در اعلام پیروزی کودتا و تقسیم غنایم خبر از فرصت کوتاه برای بهره گیری از نعمات قدرت دارد.

دریا...

2009-09-27T23:50:00.000-07:00

دریا بودم.هوای لطیف گیلان و باران پائیزی تالش و مه غلیظ در مسیر ارتفاعات سبز اسالم به خلخال با وجود سفرهای تقریبا هر ساله باز جذابیت خود را برای من از دست نداده و در هر بار دیدار، عشقم را به این آب و خاک دو صد چندان افزون می کند. دوربین مبایل هم ناتوان از گذشتن از این مناظر.
غروب و قدم زدن با پای برهنه روی شنهای ساحل و پکی عمیق به سیگار و نگاه به افق دریا ، همانجاییکه آسمان به آب می رسد هم ، همیشه و همیشه برایم تازگی داشته و نو باقی مانده.اما این بار در حین قدم زدن به چوبهای فراوانی برخوردم که شب قبل با طوفان دریا به ساحل پرتاب شده بود.
مابین دیناچال و ساحل زیبای گیسوم رودخانه ای به آرامی به دریا می پیونند و هرزگاهی مخصوصا در هنگام طوفان و بارندگی در ارتفاعات ، با خود تکه های چوب و نخاله را همراه آورده و به دریا می ریزد.دریا که خود از قطرات بیشمار آب گرد آمده و به آرامی پذیرای میلیون ها موجود کاملا متفاوت است برخورد کاملا جالبی با این میهمانان ناخوانده دارد که این بار به شدت مورد توجهم قرار گرفت.
تصور کنید میلیونها موجود همزمان در دریا در کنار هم زندگی کرده و با تن دادن به قوانین محکم و لایتغیر میزبان ، محیط قابل تحملی را برای همه ساکنان فراهم آورده و میزبان نیز با سعه صدر فوق العاده همه ایشان را در خود جای داده است. اما همین قطرات بیشمار آب به محض آنکه با نخاله های ورودی مواجه می شوند در ابتدا سعی در حل و هضم ایشان در خود داشته اما در صورت عدم توفیق ، در یک طوفان همه آنها را به بیرون و در کنار ساحل خواهد انداخت.این مکانیسم طبیعت برای حذف عناصر نامطلوب از خود است.
این نشانه مرا به یاد رساله اول جان لاک در خصوص رابطه مردم ، اجتماع انداخت.لاک در این رساله انسان را در هنگام تولد آزاد مطلق دانسته که برای زندگی اجتماعی از بخشی از آزادی های خود می گذرد.این در حقیقت همان هزینه زندگی گروهی است که انسان با از دست دادن بخشی از آزادی مطلق خود به آن دست می یابد.
تکه های چوب تن به قوانین زندگی در دریا نداده و توسط امواج دریا به ساحل پرتاب میشوند .نخاله ها پس از چند روزی احتمالا بازیچه بچه هاشده و در شعله های آتشی که معمولا هر شب روی شنهای ساحل به پا می شود می سوزند.
اما طوفان سبز هم در ذات خود با الهام از طبیعت در یک موج وسیع و میلیونی همه نخاله ها را به ساحل پرتاب کرد و ایشان را در انزوای داخلی و خارجی کامل قرار داد.تا کی در شعله های آتش بسوزند.

احمدی نژاد در نیویورک

2009-09-24T02:24:00.000-07:00

چهار سال و اندی از روی کار آمدن دولت محمود احمدی نژاد می گذرد اما این بار پنجمی است که وی برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل راهی نیویورک می شود.این در نوع خود به یک رکورد شکنی می ماند که رئیس یک دولت در تمام مجامع عمومی سازمان ملل در زمان تصدی گری خود حاضر شده و در تمام آنها نیز به سخنرانی بپردازد.شاید حتی رئیس جمهور های کشور آمریکا که سازمان ملل را در یکی از شهر های خود دارد نیز به اندازه احمدی نژاد در سازمان ملل سخنرانی نکرده باشند.
علاوه بر کمیسیون های تخصصی که به عنوان برنامه های جانبی این نشست ها برگزار شده و کشورهای ذینفع در آن به بیان راهکار های خود می پردازند ، سخنرانی در نشست عمومی از چند شکل بیرون نخواهد بود.اول آنکه کشورهای متقاضی جهت ادای سخنرانی می بایست حرفی جذاب و راهگشا برای حال و روز جهان داشته و این راه حل بتواند نسخه شفابخشی برای دردهای مشترک جهانیان باشد.بطور مثال در اوج درگیری های 11 سپتامبر و جنگ افغانستان ، محمد خاتمی با سخنرانی در این مجمع از گفتگوی تمدن ها سخن راند و سران جهان را وادار به تشویق و تبعیت از ایران نمود.
گروه دیگری که معمولا در این نشست ها حاضر می شوند ، سران کشورهایی هستند که در آنها پیش از برگزاری نشست سازمان ملل انتخابات برگزار شده و به تازگی به کرسی ریاست برگزیده شده اند .این گروه برای حضور در مجمع و ملاقات با همتایان خود به نیویورک آمده تا ضمن آشنایی با روسای سایر کشور ها ، برنامه هایی را برای تقویت مناسبات سیاسی و اقتصادی خود دنبال کرده و در کنار همه این ملاقات ها احتمالا با سران کشورهای قدرتمند و در راس ایشان ایالات متحده آمریکا ملاقاتی داشته و از این نزدیکی برای کشور و منافع ملی خود توشه ای بربندند.
گروه سومی که به عرضه نظرات خود در این مجمع می پردازند کشورهای قدرتمند اقتصادی و سیاسی هستند.ایشان برای ماندن در این جایگاه می بایست علاوه بر کار وتلاش فراوان در داخل ، عرصه های بین المللی را نیز رصد کرده و برای مناطق مختلف جهان برنامه های خود را اعلام دارند.بطور مثال در موضوع بحران اقتصادی که هم اینک مبتلابه اکثر کشورهای جهان است ، مجمع عمومی محل بسیار مناسبی برای بیان نظرات کشورهای قدرتمند اقتصادی است تا ضمن بیان نظرات خود ، از کشور های دیگر نیز برای رفع آن ، همکاری و مساعدت طلبیده شده و در جمعی رسمی نسبت به ارائه برنامه های تفصیلی برای برخورد با آن اقدام شود.
با اندکی مداقه می توان دریافت که ایران در هیچکدام از گروهای فوق قرار ندارد.احمدی نژاد که ظاهرا در قالب نماینده مردم ایران در این نشست شرکت جسته است ، نه پیشنهاد جدیدی برای جهان دارد ، نه مقام تازه انتخاب شده و ناشناخته ای است که در صدد استفاده از این فرصت برای معرفی و آشنایی با دیگران باشد ، ضمن آنکه موضع گیری های وی در این سالها چنان چهره ای از او ساخته که اساسا نیازی به معرفی ندارد ونه آنکه ایران از نظر اقتصادی و سیاسی در جایگاهی است که بتواند برای گرفتاری های مبتلابه دنیا راه حل ارائه دهد.
اما انگیزه احمدی نژاد از حضور مداوم در نیویورک چیست؟
به اعتقاد راقم این سطور احمدی نژاد نه تنها در ایران همواره نقش حاشیه سیاست داخلی کشور را بعهده داشته ، در سطح بین الملل نیز به سان حاشیه ای خبر ساز عمل می کند.وظیفه احمدی نژاد ، حضور مستمر در مجامع بین المللی در هر سطحی و بدون در نظر گرفتن اصول دیپلماتیک است تا بتواند از این فرصت ها برای حاشیه سازی و غبار آلود کردن فضا بهره برده و افکار عمومی جهان را از مسائل اصلی مورد مناقشه منحرف کند.
اما این سیاست مدتهاست که رنگ باخته و کارآیی خود را مخصوصا با روی کار امدن اوباما در آمریکا کاملا از دست داده است.اوباما در اقدامی کاملا حساب شده ، همه انتخاب ها را به زمین ایران انداخت و از ایران خواست برای گفتگوی مستقیم اقدام کند و برای پیشنهاد خود نیز زمان مشخصی قائل شد.حال این ایران است که برای مواجهه با این پیشنهاد راه درست را انتخاب کند .
تجربه نشان داده که انتخاب راه غلط و در زمان غلط همان چیزی است که احتمال برگزیده شدن آن توسط رهبران ایران به شدت محتمل است.

انتفاضه سنگ ، انتفاضه سبز

2009-09-16T22:20:00.000-07:00

بیش از 60 سال از مبارزات مردم فلسطین با اسرائیلیان می گذرد.قیامی که انتفاضه نام گرفت و سلاح خود را سنگ و سنگ پرانی انتخاب کرد.گو اینکه رهبر فقید مبارزان فلسطینی ، یاسر عرفات برای اولین بار در دنیا هواپیما را نیز به جمع سلاح های رسمی وارد کرد و با سرقت آن ، استعداد خود را در هواپیما ربایی و به رخ کشید و کشتن مردمان بی پناه را برای رسیدن به هدف تئوریزه کرد.تئوری توجیه مبارزه برای عقب نشاندن اسرائیل از سرزمین های مورد مناقشه و جلوگیری از آن برای نیل به هدف تصرف از نیل تا فرات که برنامه صیهون بود قرار داده شد.گواینکه اسرائیل عملا به دنبال کشور گشایی نبوده و بازپس دادن اراضی سینا در مصر به انور سادات و آزاد سازی جنوب لبنان نشانه هایی از این گزاره است.ضمن آنکه در صورت تغییر رفتار سوریه بلندی های جولان نیز به ایشان باز پس داده خواهد شد.
اما نتیجه این مبارزه سنگ چیزی جز ویرانی و کشتار و عقب ماندگی این کشور نبود و عملا عایدی برای مردمان آن دیار نداشت.امروز این جنگ و درگیری به کمترین حد خود رسیده و طرفین زندگی مسالمت آمیز در کنار هم را پذیرفته اند و این نتیجه تجربه سالهای فراوان جنگ و خونریزی در این کشور است .گو اینکه اگر دخالت ایران و سوریه نبود فلسطینیان سالها دورتر با صلح با اسرائیل به آرامش و پیشرفت می رسیدند.
در ایران نیز گروهی نظامی در ماه عسل خود با رهبری اقدام به کودتا و تسخیر کشور و به گروگان گیری مردمان این سرزمین کردند.برای جلوگیری از مخالفت مردم از هیچ اقدام خشونت باری هم کوتاهی نکرده و حفظ کودتا را الویت اول خود قرار دادند.مردم ایران نیز برای مقابله با اشغالگران مبارزه سبز را برگزیدند.مبارزه ای کاملا مدنی و آرام و مسالمت آمیز.اگر چه کودتا چیان در صدد کشاندن ایشان به وادی خشونت و درگیری اند اما مردم هوشیارانه حتی در زمانی که مستقیم توسط ایادی کودتا مورد اصابت گلوله قرار می گیرند به اعتراض خود ادامه می دهند .
مقایسه این دو روش انتخاب درست مردم ایران را به خوبی نشان می دهد.خشونت اسرائیل در مواجه با مردم فلسطین قابل توجیه و در جهت دفاع از خود است.وقتی عوامل حماس با کمربند انتحاری زن و کودک اسرائیلی را به کشتن می دهد ، خشونت اسرائیل در غزه نیز در نظر جهانیان توجیه دارد ، در صورتیکه در ایران خشونت دولتی صرف باعث کم شدن مشروعیت کودتا شده و جهانیان یکصدا آنرا محکوم کرده اند.
مبارزه آرام ایرانیان به سان کودکی سه ماه بوده که در همین سه ماه سران کودتا را زمین گیر کرده و چنان دلهره و ترسی به جان کودتاچیان انداخته که مجبور به تغییر ماهیت شده اند.شبهای احیا و مراسم سوگواری و راه پیمایی که تا پیش از این ابزار ایشان در مواقع بحرانی بود امروز به مثابه دشمنانی جدی شده اند.اما در فلسطین مبارزه به سان پیرمردی 60 ساله توان و انگیزه و ابتکار خود را برای مبارزه از دست داده است.
اما این هوش و توان فکری در ایرانیان از کجاست؟
به اعتبار تاریخ ایرانیان در دو هزار سال گذشته همواره در مبارزه خود با مستبدین داخلی و خارجی مشغول بوده و هماره نیز پیروز این میدان شده اند.این مردمان با صبر و مناعت طبع ابتدا از در موعظه و نصیحت سالها با حکام مماشات کرده و در صورت عدم ارائه پاسخ از سوی ایشان ، با برخورد و درگیری ، والیان جائر را سرنگون کردند.استبداد اسکندر و تیمور ، دیکتاتوری اسلامی عباسیان ، حاکمان خونریز مغول ، استبداد مذهبی صفویان و جنایات قاجار همه و همه تجربه و توان ایرانیان را برای رویارویی و زمین گیر کردن مستبدان نشان می دهد.
حال در این نقطه حساس که کودک مبارزه سبز قدم به چهارماهگی گذاشته و توان خود را در ایجاد شکاف بین سران کودتا و همینطور مشروعیت زدایی از آن در خارج را به نمایش گزارده ، شرکت در مراسم روز قدس که به روز ایران تغییر نام داده می تواند شکافها را بیشتر کرده و اختلافات جدی را برای ادامه راه مستبدان فراهم آورد.

وادي پر از فرعونيان و قبطيان است
موسي جلودار است و نيل اندر ميان است
تنگ است ما را خانه تنگ است اي برادر!
بر جاي ما بيگانه، ننگ است اي برادر!
گر صد حرامي، صد خطر، در پيش داريم
حكم جلودار است، سر در پيش داريم
حكم جلودار است، بر هامون بتازيد
هامون اگر دريا شود از خون، بتازيد

آیا روز مبادا نرسیده؟

2009-09-11T21:35:00.000-07:00

نشستیم تا موقعیت مناسب برای حرکت و ادامه جنبش مهیا شود.صبر کردیم تا دولت کودتا برای انجام تجمع و راه پیمایی مجوز بدهد.تلاش کردیم که در مقابل دولت ظلم که وقعی به قانون نمی نهد ، قانونمدار و متمدن باشیم.کشتار بی رحمانه و دریده شدن سینه جوانانمان و شکنجه های وحشیانه آنان را دیدیم و لب از لب نگشادیم.اخبار را یک به یک خواندیم و چشم و گوش به رادیو و تلویزیون دوختیم تا مگر هاشمی به نماز جمعه دعوت شود تا ما هم برویم.باز هم صبر کردیم و صبر کردیم تا به حرکتهای احساسی و ناآگاهانه و احیانا آنارشیسم متهم نشویم.اما نتیجه چه شد؟
قصدم تشویق ورود به شوره زار خرابی و ویرانی کشور در قالب انقلاب و تغییر نیست ، که نتایج آنرا دیده ایم و شنیده اید.بلکه غرض یافتن راهی است تا سارقان حقوق مردم بیش از این جسارت ظلم و تعدی نیابند.
امروز آمار شهدا به 72 نفر رسیده ، اسرا کماکان در زندانند و هر روز به اتهامات ایشان افزوده شده و از رهایی خبری نیست ، مجوز تجمع برای سبزها آرزوی بر باد رفته شده ، شب قدر کنسل میشود ، به مراسم یادبود طالقانی در مسجد قبا هم نیازی نیست ، جوادی آملی و استادی و امینی از برگزرای مراسم شبهای قدر در قم کنار گذاشته می شوند و احتمالا مراسم روز قدس هم با قرار دادن تعطیلی چند روزه در کنار هم و به هزار دغل و دسیسه لغو می شود و ما هنوز منتظریم.
امکانات و موقعیت ها را یکی پس از دیگری از دست می دهیم و باز هم منتظریم.این صبر و انتظار ما به جایی رسیده که صدای غل و زنجیر بازداشت تا پشت درب خانه های موسوی و کروبی پیش رفته است.موسوی را بنی صدر و کروبی را همسو با بیگانگان می خوانند و آخرین نفرات ارودگاه آنان را هم به حبس کشیدند.علیرضا بهشتی نزدیک ترین مشاور موسوی و مرتضی الویری نماینده کروبی هم به جمع اسرا پیوستند و ما کماکان منتظر موقعیت مناسب برای اعتراض هستیم.به راستی موقعیت تجمع و اعتراض چگونه شرایطی است؟تعریف ما از موقعیت مناسب چیست؟آیا این انفعال جسارت دولت کودتا را بالاتر نبرده است؟ آیا روز مبادای جنبش سبز فرا نرسیده است؟
کاشکی تاریخ می خواندیم.سال دوم جنبش مشروطه وقتی وزرای دولت و نمایندگان مجلس از واهمه التیماتوم دولت روس سکوت اختیار کرده و شجاعت ابراز نظر و اعتقاد و توان بهره گیری از نیروی مردمی را نداشتند ، بی عملی خیانت بار ایشان ، چنان جسارتی به دولت اشغالگر روس داد که در تبریز هر آنچه خواست کرد.شهر را با گلوله های توپ به ویرانی کشاند ، دفتر انجمن های ولایتی را تعطیل کرد و پرچم ملی کشور را از سردر آن پایین کشید ، به زنان و مردان توهین و بی احترامی نمود و دست آخر مجاهدان آزادی را در زادگاه خودشان به دار کشید و دست نشانده خود را به ریاست شهر برگزید.هزار دریغ آنکه اگر کوچکترین حرکتی از تهران در حمایت از آنان می شد ، اگر به تلگرافهای بزرگان تبریز ترتیب اثری داده می شد و اگر نمایندگان مجلس اندکی وطن پرستی و شجاعت در وجودشان بود ، صحنه به دار آویختن دلیرمردانی چون ثقه الاسلام ، شیخ سلیم ، ضیا العلما و سایرین به دست اجانب در تاریخ ایران ثبت نمیشد.
در آن روزگار نمایندگان مجلس شورا واهمه و وحشت خود از یک دولت اجنبی که در ایران مشغول کودتا برای بازگرداندن مجدد محمد علی میرزا به تخت سلطنت بود را به دوری از حرکت های احساسی و عدم خروج از محور عقلانیت و منطق تعبیر کرده و پهلوانان تبریز که برای رسیدن به آزادی از همه داشته های خود گذشته بودند را افرادی عامی و فاقد دانش لازم برای درک روابط سیاسی شمردند.حال آنکه همان مجاهدان زمینه ساز به قدرت رسیدن نمایندگان مجلس بودند.
باری، امروز نیز ما در همان شرایط تاریخی هستیم.مجلس به طرفه العینی اوامر رهبری را اجرا کرده و به همه وزرای پیشنهادی رای اعتماد می دهد ، روسیه که بزرگترین حامی خارجی دولت کودتاست ، از دعوت ایران به اجلاس سران حاشیه خزر امتناع می ورزد و احمدی نژاد و متکی ، رکورد داران وطن فروشی ، با لبخندی از کنار آن می گذرند تا مبادا خاطر مبارک پوتین و مدودف از آنان مکدر شود و شوربختانه در همین اوضاع بزرگان جنبش سبز با انواع اتهامات در شرف بازداشت و حبس هستند و ...
ما هنوز منتظریم.

شب قدرسبزها بهتراز 105 سال

2009-09-03T01:41:00.000-07:00

چه خوشمان بیاید و چه خوشمان نیاید باید بپذیریم که جنبش سبز تا حدی آرام شده و توانایی خود را برای حرکت در میدانی که توسط سران کودتا مین گذاری شده را از دست داده است.
چه بخواهیم و چه نخواهیم کروبی ، موسوی و خاتمی با التزام به قانون اساسی موجود و محدودیت های حقوقی ،امکان قرار گرفتن در جایگاه اپوزیسیون جدی نظام و نقش آفرینی در راس هرم آزادیخواهی را نداشته و در کنار جنبش بعنوان اعضای فعال قرار گرفته اند .
حرکت عرضی جنبش همان چیزی است که می بایست قدر آنرا بدانیم ، چراکه در غیر اینصورت بازدن راس هرم توسط کودتاچیان جنبش فلج خواهد شد.ستاد کودتا نیز این را بخوبی می داند.در حقیقت کودتاچیان با بالا بردن هزینه عمل ، آزادیخواهان را زمین گیر کرده و در حال شکل دهی کابینه و در تدارک سفر به نیویورک به همراه خانواده برای شرکت در نشست مجمع عمومی سازمان ملل و خرید و گشت و گذار در منتهن هستند.
آنچیزی که به سران کودتا جسارت به انجام رسانیدن اهدافشان را داد ، همین زمین گیر کردن جنبش با تهدید سران و زندانی کردن و کشتار ها بود. اما ما نیز روزها و شبها را از دست دادیم و از همان نوع آوری ها و خلاقیت هایی که موسوی در صحبتهایش به کرات از آن سخن راند به خرج ندادیم.یادمان نرفته که سران اصلاح طلب در نماز جمعه ای که به امامت هاشمی برگزار شد دعوت از کسی نکرده و پدید آورنده آن نبودند ، بلکه خود را دعوت شده از طرف مردم دانسته و در آن مراسم باشکوه به عنوان یک عضو شرکت کردند.
این را هم بپذیریم که به خاتمی ، موسوی و کروبی و همینطور فعالان جنبش سبز تریبون رسمی و یا مجوز تجمع توسط دولت کودتا داده نخواهد شد که در اینصورت و با حضور میلیونی مردم حتما تقلب و کودتا بر ملا می شود .ضمن اینکه چطور ممکن است دولتی از فرآیند کودتا به قدرت برسد و اجازه فعالیت به رقیب سیاسی را بدهد؟اگر حاکمیت چنین روحیه دموکراتیکی داشت که اساسا کودتا نمی کرد.
پس برای ادامه راه چه کنیم؟
انتظار برای اینکه سران اصلاحات نقشه راه تهیه کرده و مردم را برای انجام آن دعوت کنند ، به دلایل پیش گفته محقق نخواهد شد.در یادداشت همه" تجمعات راسبز کنیم" در همین وبلاگ از دوستان خواستم که برای روشن نگهداشتن شعله آزادی می بایست از هر تجمعی استفاده کنیم تا برای کودتا چیان مشخص شود که دستگیری ها ، کشتار ها و برخوردهای خشن امکان کم کردن اعتراضات را نداشته و جنبش عرضی به درون همه خانه های شهر راه یافته است . امروز نیز مجددا همین مطلب را برای استفاده از شبهای قدر و روز قدس تکرار می کنم.
شب های قدر امسال با همه فشار هایی که از سوی سران کودتا بر سبزها وارد آمده فرصت مناسبی است که در این وضعیت که روزنامه ها بسته شده ، اسرای سبز در زندان ها هستند ، خانواده هایشان در فشارند ، آمار شهدای جنبش به 72 نفر رسیده و صدا و سیمای غیر ملی به تریبون کودتا تبدیل شده می بایست توسط همه سبزها قدر دانسته شود.در این مراسم بدون محدودیت می توان جنبش را زنده و پویا کرده و برای آینده آن جوانه امید را در دل فعالان آبیاری کرد.برای جنبش سبز این شبها و روزها غیر قابل تکرار بوده و در حافظه تاریخی ایران عمل یا بی عملی ما در این فرصت های طلایی و بزنگاههای تاریخی ثبت خواهد شد.
ارزش این ایام برای سبزها را شاید بتوان با توصیف قرآن بر شبهای قدر همانند کرد ، چراکه این شبها برای سبزها ارزشی بسیار بالا و معادل 105 سال آزادیخواهی ایرانیان دارد .این روزها و شبها را به فرصتی مناسب برای سپاسگزاری از پدرانمان در جنبش مشروطیت، سر بداران آزادیخواه: ملک المتکلمین و جهانگیرخان ، پهلوانان تبریز: سالار و سردار ملی تبدیل می کنیم.
لیله القدر خیر من الف شهر( شب قدر از هزار ماه بهتر است)

نظام مقدس بی آبرو شد؟

2009-08-29T22:00:00.001-07:00

آبرو در لغتنامه مرحوم دهخدا به معنای اعتبار ، شرف و قدر ترجمه شده است.
نظام نیزدر ادبیات سیاسی به معنی جمع نهاد های سیاسی فعال در یک کشور بوده که در حفظ حیات سیستم سیاسی و رشد و نمو و بقای آن نقش ایفا می کنند.درحاکمیت سیاسی ایران نیزاین لغت یکی از پر مصرف ترین واژه ها بوده و دفاع و حفظ نظام اصلی ترین اولویت کارگزاران و همه مردم معرفی می شود.اما براستی این نظام شامل چه المانهایی است؟
بدون شک شالوده نظام سیاسی در هر کشور و بالطبع در ایران ، قانون اساسی آن است.این قانون دستگاهها و سازمانها و نحوه تعامل آنها برای نیل به اهداف کشور را در قالب کلی تبیین می کند.بدون شک قانون اساسی مجموعه ایست صرفا حقوقی و صرف نظر از نام افراد طراحی شده و در مقابل آن همه جامعه دارای شرایط برابری هستند.اما در جمهوری اسلامی افراد حقیقی بدلیل وابستگی های سیاسی و همینطورایفای نقش در پیروزی انقلاب 57 و جنگ در مقابل عراق ، در تعریف نظام جای گرفته و به نوعی نام افراد بالاتر از تیتر حقوقی آنها جای دارد.
بر اساس آمار در طی عمر سی ساله جمهوری اسلامی تاکنون فقط 2000 نفردر راس قدرت حضور داشته و مجموعه حاکمیت به همین نفرات خلاصه شده است.این بدان معناست که نظام شامل همین افراد بوده و سایرین به دلایل مختلف امکان نزدیک شدن به دایره قدرت را نداشته اند.
پس نظام سیاسی ایران با یک تغییر فاحش ماهیتی از یک نظام قانون محور به یک نظام شخص محور تغییر چهره داده و منافع اشخاص همان منافع نظام تعبیر می شود.این تغییر ماهیتی باعث ایجاد حاشیه امنی برای کارگزاران نظام شده و بر اساس آن بر تمام خطاهای مسئولان به بهانه حفظ نظام چشم بسته شده و در جمهوری اسلامی ما اساسا با مسئولان کاملا معصوم و بدون اشتباه مواجه بودیم.
اگر این مقدمه را در کنار سخنان آقای خامنه ای در جمع دانشجویان بسیجی که هفته قبل انجام شد بگذاریم نتایج جالبی استخراج خواهد شد.در فرازی از این سخنان آقای خامنه ای می فرمایند که جنایاتی در زندانها اتفاق افتاده اما مهم نیست ، مسئله اصلی آبروی نظام است که در مجامع بین المللی هتک شده است.ظاهرا از منظر ایشان قتل و تجاوز به مرد و زن در زندانهایی که به طریق اولی شخص رهبری مسئول آنهاست مسائل مهمی نیست.همین جا باید پرسید که وقتی مسئول ارشد نظام حکومتی قتل و تجاوز را مقوله کم اهمیتی می داند ، پس اساسا مسئله مهم در نگاه ایشان چیست؟
اما می بایست خوشحال بود که آبرو هنوزکلمه مهجور در حاکمیت سیاسی ایران نشده و در بین حاکمان هر چند کم، اما مورد اعتناست.
ولی می بایست به ایشان یادآور شد که آبروی نظام که با نگاه واقع گرایانه همان اعتبار کارگزاران ترجمه می شود سالهاست که در ایران از بین رفته و وجود خارجی ندارد.این امر در پرونده های حقوقی بین المللی که تاکنون برای سیاسیون ایران و در راس آن برای شخص آقای خامنه ای در مجامع بین المللی گشوده شده به وضوح پیداست.ضمن اینکه کارگزاران نظام و در راس آنها محمود احمدی نژاد مجامع بین المللی را دارای اعتبار ندانسته و قطعنامه های ایشان را به کاغذ پاره می انگارد.حال چطور با چنین تلقی از نهاد های بین المللی ، رهبری نگران از دست رفتن آبرو در پیشگاه نهادهایی است که بی اعتبارند؟
اما به گواه موافقان و مخالفان، کسی که می توانست آبروی نداشته جمهوری اسلامی در سطح بین المللی را تا حدی ترمیم کند ، محمد خاتمی بود.او توانست با سیاست تنش زدایی شرایط مناسبی را در سطح منطقه ای و بین المللی برای ایران دست و پا کند.اما برخورد با وی در جریان وقایع پس از کودتا و دادگاه های فرمایشی عبرت آمیز بود.محمد خاتمی در جریان اعترافات ، بعنوان یکی از سرکردگان آشوب ها! معرفی شده و ستاد کودتا مسقیم و غیر مسقیم خواستار مجازات وی شده است.
اگر خاتمی ، موسوی و کروبی را که سابقه آنها بعنوان وزیر ، رئیس جمهور و رئیس مجلس و... را کنار هم قرار دهیم ازعمر جمهوری اسلامی به مراتب فراتر خواهد بود. پس بالطبع با مراجعه به مقدمه همین یادداشت می توان این افراد را نیز عین نظام دانست.حال چطور است که نظام با خود چنین می کند؟آیا این به معنای بی آبرویی نظام نیست؟
مطمئنا احمدی نژاد و سران کودتا و حتی شخص خامنه ای که تحت تعقیب پلیس بین الملل بوده و امکان خروج از ایران ، حتی برای زیارت خانه خدا را ندارد، توان کسب آبرو برای نظام ورشکسته جمهوری اسلامی ندارند.جناب خامنه ای بهتر بود در زمان کودتا اندکی به فکر آبروی نظام بودند چرا که نظام فعلی مصداق این ضرب المثل فارسی است :
آبی است که رفته، سبویی است شکسته.

فرزند ناخلف هاشمی

2009-08-25T01:50:00.000-07:00

بدون شک هاشمی رفسنجانی یکی از اصلی ترین نیروهای مخالف حکومت پهلوی و از پایه گذاران جمهوری اسلامی است و در این راه هزینه های بی شماری نیز متحمل شده است.درسالهای پس از انقلاب نیز همواره بر یکی از اصلی ترین ارکان قدرت تکیه داشته و مورد تایید بخش بزرگی از حاکمیت بوده است.تمام این خصوصیات در کنار هوش سیاسی وی ، ازهاشمی شخصیتی ساخته که می توان او را بعنوان پدر خوانده نظام اسلامی نامید. این عنوان ازآن روی برازنده هاشمی است که وی در تمام این سالها رسما از هیچ گروه سیاسی حمایت نکرده ، اما به نوعی حامی تمام نیروهایی بوده که در چارچوب های پذیرفته شده نظام فعال بوده اند.ترکیب کابینه هاشمی در دولت های پنجم و ششم با حضور افرادی از جناحهای مختلف گواه این ماجراست ، کابینه ای که ازیک سو محمد خاتمی را بر کرسی وزارت ارشاد داشته و از سوی دیگر علی فلاحیان را در بالاترین درجه امنیتی کشور در خود جای داده بود.
مسلما کسی با این پشتوانه فعالیت سیاسی ، نظامی را که در بوجود آمدنش نقش داشته و برای شکل گیری و حفظ آن در پنجاه سال گذشته لحظه ای درنگ نکرده ، بسان فرزند خود و چه بسا فراتر می داند .
این فرزند خوانده هاشمی در سی سال گذشته خطاهای فاحشی را مرتکب شد که تا قبل از سال 68 همه نیروها به راحتی آنرا به فرامین آقای خمینی نسبت داده و با مخفی شدن در پشت چهره کاریزماتیک ایشان از زیر بار پاسخگویی شانه خالی می کردند.اما با فوت ایشان این هاشمی بود که صحنه گردان اصلی نظام شده و با استفاده از قدرت لابی خود موجبات قدرت گیری آقای خامنه ای را فراهم آورد . کارنامه سیاسی سید علی خامنه ای نقطه درخشانی نداشته و حاکی از ضعف وی در تصمیم گیری و حل مشکلات بوده و بالطبع برطرف کردن موانع کلان در حاکمیت هم بصورت غیر رسمی ، و هم بصورت رسمی در قالب ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام به هاشمی واگذار شد و او نیز نشان داد توانایی انجام چنین مسئولیتی را دارد.
اما در ماجرای کودتای 22 خرداد ، فرزند خوانده دردانه هاشمی دچار چنان خطای استراتژیکی آنهم توسط رهبری بود که همه از جمله هاشمی را دچار حیرت و بهت عمیقی نمود.پدر خوانده که پیش از انجام این کودتا ، عواقب آنرا در قالب نامه معروف خود به خامنه ای متذکر شده بود ، از تریبون نماز جمعه نیز راه کارهای برون رفت از بحران را روی میز گذاشت که مورد بی مهری واقع شده و سران ستاد کودتا وقعی به او و پیشنهاداتش ننهادند.
حال هاشمی ظاهرا از شک ناشی از کودتا بیرون آمده و احتمالا با مذاکرات پشت پرده ، همگان را مجددا به تبعیت ازرهبری فرا خوانده است.بنده بعنوان راقم این سطور و با بازبینی مختصری از سوابق هاشمی که در ابتدای این نوشته ارائه کردم ، دلسوزی هاشمی را قابل تقدیر می دانم ، اما به باور من چند نکته مهم در روزهای پس از کودتا ، امکان به فعلیت رساندن خواسته هاشمی در حفظ نظام و کسب مجدد آبرو برای آن و همراه کردن مردم خشمگین را از بین می برد.
اول آنکه رهبری با موضع گیری های عجولانه و قهری ، ظرف 70 روز گذشته بغیر از ترغیب مردم به قبول نتایج انتخابات ، اساسا حرفی برای گفتن نداشته است. لذا اگر منظور هاشمی در تبعیت از رهبری پذیرفتن دولت کودتاست ، متاسفانه باید در هوش سیاسی وی شک کرد.
دوم برخورد های وحشیانه با مردمی که صرفا یک سئوال مطرح کردند و از سرنوشت آرای خود ابراز نگرانی نمودند ، جایی برای توجیه عملکرد فرزند خوانده هاشمی نگذاشته است.این اعمال بجایی رسیده که امروز بحث بر سر تجاوز و کشتار های بی رحمانه ایست که با قوانین مورد تایید جمهوری اسلامی مستحق شدید ترین مجازات هاست.با عنایت به اینکه این اعمال از حاکمیت دینی سر زده ، مسلما می توان اندازه مجازاتها برای حاکمان را محک زد.
سوم اینکه برنده واقعی انتخابات کسی است که سالها با هاشمی مستقیما کار کرده و از نیروهای شناخته شده و مورد وثوق همه نیروهای نظام است.آیا اساسا حذف یکی از فرزندان نظام به معنی قربانی کردن وی و همه کسانی که به او رای داده و در اکثریت هستند نیست؟ آیا منظور از ارکان نظام، فرزندان و بوجود آورندگان آن نیست؟ آیا در این حالت از نظام مورد نظر هاشمی چیزی جز کودتا گران باقی می ماند؟اگر بنا بر حذف افراد به بهانه حفظ نظام باشد ، دیر نیست که شاهد حذف خود هاشمی نیز باشیم.
اگر پاسخ پدرخوانده به سئوالات فوق در خصوص اشتباهات فرزند ناخلف مثبت باشد ، باید پذیرفت که هاشمی نیز در معامله بین مردم و سران کودتا ، بازنده از میز بر خواهد خواست.

شیخ بر بام اذان بی موقع سرداد

2009-08-19T04:29:00.000-07:00

وقتی عباسیان قدرت یافتند عوامل این حکومت حدی برای ظلم به مردم قائل نبوده و تعرض به نوامیس مردم نیز به امری عادی بدل شده بود . نیمه شبی مردی شاهد بود که زنی توسط گزمه های حکومتی کشان کشان به خانه ای برده میشود.مرد که توان برخورد مستقیم با ماموران حکومتی نداشت به بام منزل خود رفت و اذان سر داد.مردم از سر کنجکاوی و تعجب از این اذان بی وقت به کوچه سرازیر شده و از مرد علت کارش را جویا شدند.مرد نیز با کمک همین مردم توانست زن بینوا را از دست متجاوزان نجات دهد.
در سی سال گذشته دو بار شاهد این اذان بی موقع توسط روحانیون شجاع بودیم.اول بار توسط محمد موسوی خوئینی در روزنامه سلام به سردبیری عباس عبدی بود.زمانی که پرده از اختلاس 123 میلیارد تومانی مرتضی رفیق دوست برادر محسن رفیق دوست (مشاور فعلی رهبری )برداشت . یا زمانی که روزنامه سلام اقدام به چاپ نامه سعید امامی کرد که در آن محدودیت روزنامه ها را خواستار می شد .برخورد با این روزنامه وموسوی خوئینی همزمان با انتشار همین نامه اوج گرفت و نیروهای ارزشی ! برای حمله به دفتر این روزنامه آماده شدند.اما حضور محمد خاتمی (وزیر وقت ارشاد ) در محل دفتر روزنامه سلام مانع از این حمله شد.اما این اقدامات کمکی به حفظ روزنامه نکرد و سرانجام در 5 تیر 1378 روزنامه سلام توسط دادگاه ویژه روحانیت برای پنج سال توقیف شد که منجر به حوادث کوی دانشگاه تهران گردید.
در حوادث اخیر نیز شیخ اصلاحات به همین شیوه پرده از ظلم مضاعف نیروهای امنیتی و نظامی برداشت.او با شجاعت کامل گزارشهای مربوط به تجاوز به دختران و پسران را در بازداشتگاه ها را علنی کرده و در مقابل همه فشارها نیز ایستادگی کرد و پاسخ محکمی به ائمه جمعه داد و آنها را دین فروش نامید.هزینه این موضع گیری شیخ تاکنون به محاق توقیف رفتن روزنامه اعتماد ملی بود.
شباهت های این دوموضوع نکات بسیاری در بطن خود دارد.
هر دو نفری که این اذان های بی موقع را سر دادند از روحانیونی هستند که در سی سال گذشته حفظ احترام آنها از هر تریبونی تبلیغ شده است ، هر دو از نزدیکان آقای خمینی بوده و در مبارزات پیش از انقلاب هزینه های بیشماری از قبیل زندان و شکنجه را پرداخته اند.هر دوی آنها انحرافات را بر اساس قاعده نهی از منکر به صاحبان قدرت متذکر شده و خواستار آن بوده اند که نظامی را که خود در شکل گیری آن نقش موثر داشته اند از ناپاکی ها منزه کرده و اصلاح کنند.در دیگر سو صاحبان قدرت نیز در هر دو بار رفتاری کاملا مشابه داشته و به جای پاسخگویی و رفع شبهات و برطرف کردن عیوب و دلجویی از آسیب دیدگان، در صدد حذف آنها بر آمده اند.
اما نکته طلایی در این دو اتفاق تاریخی نقش آفرینی یک گروه خاص در هر دو جریان است.در ماجرای روزنامه سلام علاوه بر مدعی العموم چهار شاکی خصوصی نیز حضور داشتند که نام و سوابقشان و حضور مجدد آنها در کودتای 22 خرداد بدون هیچ توضیحی حاوی نکات عبرت آموزی است.این افراد عبارتند از :
1- محمود احمدی نژاد استاندار وقت اردبیل
2- کامران دانشجو استاندار تهران در دولت احمدی نژاد که قبل از کودتا به سمت رئیس ستاد انتخابات کشور منصوب شد.
3- حمید رضا ترقی عضو ارشد هئیت موتلفه
4- درویش زاده نماینده وقت شهر دزفول در مجلس پنجم

اطاق فکر

2009-08-15T01:42:00.000-07:00

شاید در شرایطی که اولین حقوق انسانی افراد در یک جامعه توسط حاکمیت رعایت نمی شود ، درخواست از مردمان این سرزمین برای پرداختن به مسائل تئوری و تقویت آن در بین آنها چندان محلی از اعراب نداشته باشد.اما بررسی تاریخ معاصر جامعه ایران گواه این امر است که مردمان سرزمین من اگرچه به دنبال رفاه و آزادی بوده و در این راه هزینه های بی شماری را متحمل شده اند ، اما هیچ گاه نتوانسته اند به این خواسته اولیه خود برسند و همواره اصلی ترین دغدغه آنها عدم به رسمیت شناخته شدن حقوقشان توسط حاکمیت بوده است.حاکمیتی که همین مردم با تحمل انواع فشار ها و هزینه ها بوجود آورده و خود مسبب به قدرت رسیدن آن بودند، اما همو بخاطر دلایلی که در این سلسله نوشتارها به آن خواهیم پرداخت ، به سرعت در مقابل مردم قرار گرفته و به بهانه های واهی آنها را از حقوق خود محروم نموده است.
قبل از هرچیز یادآور می شوم که این نوشتار الزاما دروس مدرسه ای نبوده و بنده نیز چنین ادعایی ندارم ، صرفا بیان نظراتی است که راقم این سطور برای ایجاد یک حرکت اجتماعی لازم دیده و نیت آن است که در تعامل با خوانندگان ، موجبات تقویت وتبدیل آن به یک راهکار اجرایی فراهم گردد تا این بار بر خلاف جنبش های قبل بدانیم چه می خواهیم و برای چه هزینه می دهیم و قرار است به چه نتیجه ای برسیم . بالطبع بیان نظرات و ایجاد محفلی برای برخورد اندیشه ها و افکار و تضارب آرا ، امکان پیشبرد خواسته همگانی ایرانیان را فراهم می کند.لذا از تمام خوانندگان محترم تقاضا دارد با دقت درپرسش این نوشته ، پاسخهای خود را در کمال دقت ارائه نمایند.
اولین نکته ای که در این نوشته مورد ارزیابی است" تعریف دقیق مشکل" است.در حقیقت کسی زودتر به راه حل مسئله می رسد که مسئله را به دقت خوانده وفهمیده باشد .در مسائل اجتماعی اما ، از آنجاییکه ذینعفان شامل کل مردم اجتماع میشوند ، مسئله باید به دقت توسط همه خوانده و به فهم عمومی از آن نایل شده و چکیده آن در کل جامعه جاری و ساری گردد . لذا ابتدایی ترین نکته ای که باید به آن پرداخت، تعریف واحدی از مشکل است . در حقیقت تا مردم یک جامعه به مخرج مشترکی در تعریف مسئله نرسند ، طبیعتا راه حل های ارائه شده توسط آنها برای برون رفت ازمشکل نیز به اتحاد نظر نخواهد رسید و پیرو این تعدد آرا، چنانچه مسئله حل شود ، فقط گروهی از افراد به نتایج آن رضایت داده و سایرین کماکان گرفتار مشکلات خود خواهند بود.
برای روشن شدن بیشتر مسئله مثالی ساده راه گشاست ، اگرچه ممکن است این مثال با ابعاد پروژه ما همخوانی کامل نداشته باشد اما درجهت ساده شدن مطالب کارساز است.تصور کنید در دولت نهم و در یک دوره قیمت گوجه فرنگی در ایران به شدت افزایش یافت.در یک مصاحبه مطبوعاتی ، خبرنگاری از جناب رئیس جمهور سئوال می کند که راه حل دولت در خصوص مقابله با افزایش قیمت کالاهای مورد نیاز مردم چیست؟ ایشان در پاسخ اعلام می دارند که گوجه فرنگی گران نیست و بهتر است ساکنان تهران برای تهیه این کالا به محله نارمک بروند ( محل سابق سکونت رئیس جمهور) و گوجه ارزان خریداری کنند .

صرف نظر از همه ایراداتی که در پاسخ جناب احمدی نژاد مشهود است یک نکته اهمیت فوق العاده ای دارد که کاملا مرتبط با بحث ما است. ریاست دولت ، که مسئول وضعیت معیشتی و اقتصادی مردم هستند اساسا وجود تورم را در کالا های مصرفی مردم نمی پذیرد ،در حقیقت مردم وجود تورم را مسئله اصلی می دانند اما رئیس جمهور نه تنها آنرا مسئله نمی داند که منکر وجود تورم از اساس میشود . خب در این شرایط بعید است دولت بتواند مشکل را حل کند، که در عمل هم دیدیم نتوانست. در حقیقت تعریف ایشان از مشکل با تعریف اکثریت مردم در خصوص وجود تورم هماهنگ نیست و بالطبع چون این موضوع از طرف ایشان بعنوان مسئله دیده نمی شود لذا مسلما تلاشی نیز برای حل آن مبذول نخواهند داشت.

نمونه تاریخی این نوع برخورد با مسائل اجتماعی را میتوان در انقلاب 57 هم دید.گروه های مختلف سیاسی از کمونیست ها تا مذهبیون ،تمام تلاش خود را درجهت نفی حکومت پهلوی بکار بستند و برای ایجاد اتحاد، بدون تابلو در اعتراضات حاضر شدند ، همین گروهها با حذف رژیم پهلوی نه تنها به خواسته های خود نرسیدند که حتی اپوزیسیون غیر قانونی نامیده شده و با اعدام و اخراج از وطن مواجه شدند.بدون تابلو بودن آنها عامل بسیار مهمی در جهت کمک به پیروزی آن جنبش بود اما نگرش آنها به سیستم سیاسی ایده آل پس از پیروزی جنبش ، تفاوتهای ساختاری داشت.

برای جلوگیری از دچار شدن به چنین فرجامی در مبارزات جنبش سبز ، ما بعنوان اقشار با سواد کشور می بایست با صبر و مطالعه دقیق به تعریف مشترکی از مشکل بپردازیم. به عبارت ساده تر ،می بایست با مداقه فراوان در وضعیت اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی خود و جامعه ضمن طرح سئوالات پایه ، پاسخ های قانع کننده بیابیم.طبیعتا پاسخهایی که صرفا شخصی نبوده و افراد بیشتری در اجتماع را تحت تاثیر قرار دهد جامع تر و کاربردی تر هستند.

سئوال اول : ما بعنوان شهروندان ایرانی چه مشکلاتی داریم؟ و چرا اعتراض می کنیم ؟

لطفا برای شرکت در رای گیری و یا ارائه پاسخ های تکمیلی اینجا را کلیک کنید.
طبیعتا پاسخ های خوانندگان این مطلب و جمع بندی و ارائه آماری از آنها می تواند باب ورود به بحث های آتی گردد.لذا از همه عزیزان تقاضا میشود با مطالعه و ارائه پاسخ های واقعی ، امکان شروع بحثهای بعدی را در این اتاق فکرمجازی (think tank) مهیا نمایند.

همه تجمعات را سبز کنیم

2009-08-10T11:11:00.000-07:00

دربین جنبش های اجتماعی ،حرکتهایی که در عرض جامعه رشد و نمو کرده و در بین مردم آن سرزمین رسوخ نماید امکان حفظ حیات و طول عمر بیشتر و هزینه کمتر دارند.اما این ویژگی در جنبش هایی که ماهیت آنها هرمی است وجود ندارد.در سیستم های هرمی چنانچه راس رهبری و عوامل نزدیک آن توسط نیروهای صاحب قدرت از صحنه مبارزه حذف شوند ، عملا مبارزه به پایان خود رسیده و فرآیند تصمیم گیری برای استفاده از نیروهای اجتماعی از بین خواهد رفت.حاکمان سیاسی نیز برای کوچک نشان دادن صورت مسئله ، اعتراضات را به سر شاخه ها و رهبران آنها نسبت داده و مردم را افرادی کم عقل شمرده که مورد سو استفاده و فریب این رهبران واقع شده اند .طبیعی است برخورد با این نوع حرکت های اجتماعی برای حاکمیت بسیار ساده خواهد بود.
در مقابل ، جنبش اجتماعی که در عرض جامعه گسترش یابد اولا قابل ساده سازی توسط حاکمیت نیست و ثانیا برخورد و ایجاد موانع در راه حرکت آن دشوار خواهد بود ، چراکه اساسا نوک هرم در این تعریف وجود خارجی نداشته و برخورد با هر عضو چنین جنبشی مانعی برای حرکت سایرین نخواهد بود ، ضمن اینکه در این نوع حرکت های اجتماعی ، هزینه فرآیند بین همه اعضا تقسیم شده و بالطبع قابل تحمل تر بوده و در مقابل هزینه برخورد برای حاکمیت افزایش خواهد یافت.
جنبش سبز نیز به اعتقاد نویسنده ، حرکتی است که در عرض جامعه رشد و نمو کرده و بدنه آن جدای از راس نیست، بدین ترتیب امکان متوقف کردن آن تقریبا غیر ممکن است.اما مقوله ای که در این شرایط می بایست به شدت مورد توجه آزادیخواهان قرار گیرد ادامه حرکت است.در حال حاضر ادامه این حرکت به دو دلیل الزامی است:
اول ، کاهش حرکت های اعتراضی امکان تجدید قوای بیشتر به سران ستاد کودتا را داده و آنها را تشویق به اعمال فشار بیشتر به مبارزان خواهد کرد.این فشار ها در مرحله بعد به کل اجتماع وارد شده و شرایط زندگی عادی را از مردم خواهد گرفت.نمونه چنین حرکت هایی را می توان در زمزمه های این ستاد در ایجاد وزارت امر به معروف و نهی از منکر و همینطور برگزاری دادگاه های فرمایشی دید.
دوم ، بی تفاوتی و عدم پیگیری خواسته ها توسط مردم ، همزمان با زندانی شدن فعالان سیاسی و همینطور تهدید موسوی ، خاتمی و کروبی به دستگیری ، عملا این سیگنال را به رهبران کودتا داده که امکان عملی کردن چنین خواسته هایی فراهم بوده و حرکت جنبش سبز به نوعی از حالت عرضی به حالت هرمی تغییر چهره داده است.در این حالت با حذف رهبران ، جنبش از حرکت بازایستاده و سران کودتا به اهداف خود نائل آمده اند.
مسلما با سرکوب های انجام شده ظرف دو ماه گذشته راههای اعلام نارضایتی و مخالفت با کودتا بسیار کم شده و هزینه های آن به شدت افزایش یافته است. اما یکی از روش هایی که امکان بروز اعتراضات را با کمترین هزینه فراهم می سازد شرکت در نماز جمعه است.در تبلیغاتی که ظرف چند روز گذشته انجام شد ، همگان شرط حضور در نماز جمعه را امامت هاشمی رفسنجانی در نماز این هفته قرار دادند .ستاد کودتا نیز با حذف وی از نماز جمعه عملا این برنامه معترضان را نقش بر آب کرد.اما اگر بدون توجه به خطیب نماز ، همه معترضان به دانشگاه تهران رفته و نماز جمعه را سبز کنند ، عملا ابتکار عمل از دست ستاد کودتا خارج شده و در پایان نماز نیز امکان برگزاری تظاهرات عملی خواهد شد.این حرکت می تواند با هماهنگی کامل در برنامه های مشابه مانند شرکت در مسابقات ورزشی و سایر تجمعات دولتی بدون در نظر گرفتن اهداف برگزار کنندگان نیز تکرار شود.
ممکن است جمعی به این پیشنهاد خرده وارد کنند که با این عمل به ستاد کودتا که حداکثر پنجاه نفر بوده و در اقلیت مطلق قرار دارند اعتبار داده و حاکمیت از آن به نفع خود بهره برداری می کند.در پاسخ باید گفت که شرکت 85% مردم در انتخابات نیز توسط حاکمیت به نوعی مورد بهره برداری تبلیغاتی قرار گرفت ، اما اکثریت مردم با شرکت در آن امکان تولد جنبش سبز را فراهم آوردند. لذا حضور در نماز جمعه و استفاده از امکانات آن می تواند کودتا گران را به شدت منزوی کرده و نماز جمعه را نیز مانند الله اکبر های شبانه ، رنگ سبز و .... برای آنها به شکل مشکلی لاینحل تبدیل کند.

هزینه کودتا تا این لحظه 18.5 میلیارد دلار

2009-08-05T03:19:00.000-07:00

در بین کشور های دموکراتیک ، مسئولینی که با مراجعه به آرای مردم انتخاب میشوند برای نمایش رشد دموکراسی در کشور متبوعشان آمار دقیقی از حضور مردم در انتخابات داده و با جزئیات کامل ، اقبال مردمی هر جناح سیاسی و یا حزب را در شهرها و حوزه های انتخاباتی ارائه می دهند.آمار اینچنینی به احزاب شکست خورده در انتخابات مسیر مشخصی برای بازسازی وجه خود نزد افکار عمومی و تغییر در نگرش را داده و برای حزب برنده ، مشروعیت در داخل و عرصه های بین المللی را به همراه خواهد داشت . مسلما نماینده حزب برنده چنانچه حتی یک رای بیشتر از نماینده رقیب خود داشته باشد برنده و منتخب مردم خواهد بود اما طبیعی است هر چه اختلاف آرا میان دو رقیب بیشتر باشد ، نماینده پیروز با قدرت روحی بیشتر ظاهر شده و برای او و همکارانش آرامش روانی ناشی از حمایت تعداد بیشتری از مردم را به ارمغان خواهد آورد.
بزرگترین دستاورد چنین پروسه انتخابات آزاد در عرصه بین المللی ، بالا رفتن قدرت چانه زنی مقامات این کشور خواهد بود چراکه نماینده مذکور با پشتوانه آرای بالای مردم به این سمت انتخاب شده و اکثریت به او و برنامه هایش معتقدند ، لذا چنین نماینده ای امکان حضور بهتر در مناسبات دیپلماتیک داشته و این امر موجبات احقاق حقوق کشور و نهایتا منجر به تامین منافع ملی خواهد شد.
پس از انتخابات 22 خرداد در ایران نیز اعلام شد 85% مردم در این انتخابات شرکت کرده و 63% به کاندیدای برنده رای داده اند.این آمار حاکی از سطح بالای علاقه ایرانیان به شرکت در تعیین سرنوشت سیاسی کشور و اقبال اکثریت مردم به برنامه های رئیس دولت فعلی است که به طریق اولی به این دولت در جهت تحقق منافع ملی ایران کمک خواهد کرد .اما این رای 24 میلیونی نه تنها در توانمندی دولت در عرصه بین المللی تغییری حاصل نکرده ، بلکه در مناقشه تازه ای که به تازگی بین ایران و ترکیه جاریست ، نوعی فرار از مواجه با مسئله دیده میشود.
ماجرا به 15 مهر سال گذشته باز می گردد هنگامی که یک کانتینر حاوی 20 تن شمش طلا به ارزش 11 میلیارد دلار و همچنین 7 میلیارد و 500 میلیون دلار وجه نقد از مرز بازرگان عبور کرده و به کشور ترکیه وارد شده و سپس توسط پلیس ترکیه متوقف و ضبط میشود .اسماعیل صفاریان نسب تابعه ایران مدعی است این کانتینر متعلق به اوست و پاسپورت او و همچنین عکسهایی از کانتیر در تلویزیونها و روزنامه های ترکیه به چاپ رسیده است.این محموله در گمرکات بازرگان و آنکارا نیز ثبت می شود.
سئوالات زیادی در خصوص این نوع جابجایی پول و مقصد آن و یا تاثیرخروج این حجم سرمایه از کشور بر سیستم پولی و بانکی وجود دارد ، اما نکته ای که بیش از همه حائز اهمیت فراوان است رفتار دولتی است که مدعی همراه داشتن آرای 63% از مردم است.
حتی اگر این موضوع کذب بوده و جنگ رسانه ای باشد ! که نیست، مسئله ای به این بزرگی می تواند در دستور کار بالاترین مراجع امنیتی و مالی کشور قرار گرفته و ضمن پیگیری ، گزارش کاملی از آن به مردمی که در نهایت مشکلات اقتصادی روزگار می گذرانند و حسرت داشتن اندکی از این سرمایه ملی تا آخر عمر همراهشان خواهد بود ارائه گردد .موضوعی که نخست وزیر ترکیه بخاطر آن خدا را شکر کرده که در این اوضاع بحران مالی دنیا گنج بادآورده ای در اختیار کشورش قرار گرفته است.
جالب آنکه هیچ کدام از مسئولین دولتی که وزرات کشور آن مدعی است انتخابات سالمی برگزار کرده و رئیس جمهورش با 24 میلیون رای برگزیده ملت است ! و الگوی دموکراسی اسلامی برای دنیاست و بالطبع می بایست با قدرت بیشتری از حقوق ملت دفاع کند ، نه تنها عکس العملی در این خصوص بروز نداده که به تازگی و با اخراج محسنی اژه ای از وزارت اطلاعات و تقبل سرپرستی آن توسط شخص احمدی نژاد به کلی وجود چنین کانتینری تکذیب شد.
علیرغم بروز سئوالات فراوان که در این خصوص به ذهن متبادر میشود ، پاسخ به یک نکته توسط دولت حائز اهمیت فراوان است. اگر این دولت با حداکثر آرای مردم انتخاب شده و مشروعیت الهی و مردمی داشته و قرار است در مناسبات بین المللی از جایگاه عزت برخورد نماید ، چرا امکان و یا توان حفظ منافع ملی و ممانعت از خروج سرمایه های کشور را آنهم در روز روشن و در این حجم را ندارد؟

کیفر خواست کذایی!

2009-08-02T05:58:00.000-07:00

در ارتباط با کیفرخواست صد نفر از اغتشاشگران !!! نکات جالبی قابل توجه است:
1. در ابتدای این کیفر خواست (اولا) نگارنده انتخابات ایران را حاوی پیامی مهم برای سایر کشور ها دانسته و آنرا نشان ثبات و امنیت برای سرمایه گذاری خارجی می داند.از دادستان محترم سئوال می کنم که آیا در کشور هایی نظیر عربستان که اساسا انتخاباتی برگزار نمی شود ، آیا سرمایه گذاری خارجی هم صورت نمی گیرد؟آیا عدم توفیق ایران در جذب سرمایه های خارجی ،بدلیل رفتار مردم و اصلاح طلبان پس از انتخابات بوده یا برخوردهای امنیتی دستگاه قضایی؟ اگر دادستانی محترم تا این حد نگران عدم سرمایه گذاری در ایران است چرا تغییرات فله ای در ساختار بانک مرکزی و وزارت اقتصاد در این چهار سال را مورد بررسی قرار نداده است؟چرا تهمت های رئیس دولت به کارآفرینان در این چهار سال از نگاه تیز بین دادستان محترم غافل مانده است؟
2. در بخش ثانیا ، دادستان محترم آرای بالا را ابزاری برای حضور قوی ، عزتمند به همراه مصلحت دیپلماسی ایران در عرصه های بین المللی که همان مشروعیت دولتهای بر آمده از آرای مردم هست دانسته که بدون شک حرف درست و منطقی است.اما خوب است قبل از آن ایشان به دونکته توجه داشته باشند.اول اگر آرای بیشتر برای یک کاندیدا خوب است چرا دوستان شما رای مردم را صرفا وسیله ای برای مقبولیت حکومت و امری تزئینی می دانند؟دوم ، رئیس جمهور فعلی با رای بالایی در دوره پیش (حدود هفده میلیون رای) انتخاب شدند ، آیا در مجامع ملی عزت و مصلحت ایران را مورد عنایت قراردادند؟حضور چهار بار در جلسه عمومی سازمان ملل و درخواست های مکرر ایشان از سران آمریکا برای مذاکره ، نشان عزتمندی ایران بود؟حضور ایشان در دانشگاه کلمبیا با آن همه تحقیر و توهین نیاز کشوری بود که رئیس آن با رای بیش از 60% مردم برگزیده شده است؟آیا حضور در دوربان سوئیس و پرتاب اشیای مختلف به سمت ایشان در راستای مصلحت مردم بود؟باج دادن های سیاسی و اقتصادی ایشان را به چین ، روسیه ، بولیوی و ونزئلا را چگونه ارزیابی می شود؟
3. در بخش دیگر حضور مردم در انتخابات را نشانی از مردمسالاری دینی و همینطور ضامن امنیت کشور تلقی کرده اند که کاملا مورد تایید است، اما در ایران امروز به دو دلیل قابل استناد نیست.اول، دادستان محترم و دوستانشان مردم را فقط برای بالا بردن آمار صندوق های رای لازم داشته و در سایر موارد اساسا حقی برای آنها قایل نیستند ، دوم ، مگر به گفته آیت الله یزدی ، عضو محترم شورای نگهبان ، رای مردم صرفا برای مقبولیت نظام نیست؟پس در اینصورت جناب یزدی حتما برای امنیت کشور در مقابله با بحرانهای خارجی راه حلی غیر از مراجعه به مردم دارند.
4. در پاراگراف بعدی دادستان مدعی است 100 مورد از 198 مورد توصیه های جین شارپ در خصوص انقلاب های پس از انتخابات در ایران اجرا شده است.به فرض صحت ادعای ایشان ، سئوال اینجاست که آیا در کشوری مانند ایران که پاسخ به سئوال مردم با گلوله و زندان داده میشود ، توصیه های جین شارپ قابل اجراست؟اساسا انقلاب های بدون خشونت در ممالکی که به هیچ کدام از موازین حقوق بشر پایبند نیست عملی است؟
5. ایشان پایه این برخوردها را خطبه نماز جمعه خامنه ای در 27 خرداد دانسته اند.آیا آقای خامنه ای از قبل تمام این سناریو را می دانسته اند؟آیا ایشان قبل از انجام تظاهرات ها ، مسببان آنها را شناسایی کرده بودند؟اکثر این افراد پیش از تظاهرات میلیونی تهران بازداشت شده بودند، آیا برگزاری چنین تجمعی از داخل سلول انفرادی برای این افراد میسر بوده است؟آیا نهاد های امنیتی در ایران توان پیش بینی چنین طرح عظیمی را پیش از وقوع نداشتند؟آیا در این زمینه هم حضور رهبری لازم بود؟
6. دادستان محترم با آب و تاب فراوان از کودتا های صربستان و گرجستان مثالهای بی ربطی داشته و همه آنها را به ایران شباهت می دهد و در پایان از قول یک جاسوس ناشناس می نویسد که در ایران طرح کودتا از انتخابات آغاز و برنامه ریزی شده بوده است.فرض که این جملات درست باشد ، هویت این جاسوس کیست؟آیا امکان نام بردن از بالاترین مقام های سیاسی کشور نظیر هاشمی ، خاتمی و موسوی در دادگاه و پخش آنها از صدا و سیما هست ، اما اعلام هویت یک جاسوس به دلایل امنیتی میسر نیست؟
7. نام بردن از گروه زیادی از افرادی که امکان تعقیب قضایی آنها نیست چه اهمیتی دارد؟اگر فرض کنیم تمام این سناریو درست باشد ، آیا افرادی که درخارج به فعالیت خود ادامه می دهند نمی توانند مجددا با تجدید قوا اقدام به چنین اعمالی کنند؟
البته سئوالهای بی شماری دیگری در این کیفرخواست دیده میشود که در صورت امکان به آن پرداخته خواهد شد.

ما می گیم خر نمی خوایم!

2009-07-28T03:50:00.001-07:00

تراژدی تکرار تاریخ ، مصداق جالبی برای روزگار ما شده است. به یادبیاوریم زمستان 57 را، وقتی محمدرضا پهلوی بدلیل عارضه کم شنوایی (ثقل سامعه) که مبتلابه همه مستبدان است ، صدای انقلاب مردم را نشنید و بجای اصلاح امور ، رکورد تغییر نخست وزیر را در ایران از خود بجای گذاشت. نخست وزیران منتخب نیز دانش و تجربه و یا اختیارات کافی برای مواجهه با اعتراضات نداشتند و به دلیل همین نقاط ضعف و برای کوچک کردن صورت مسئله ، تیمسار ازهاری یکی از بانمک ترین آنها، صدای اعتراضات و فریادهای شبانه الله اکبر را به نوار های ضبط شده نسبت داد .متاسفانه دکتر بختیار، کسی که امکان حل مسالمت آمیز آن مناقشه را داشت هنگامی معرفی شد که در آن شرایط مردم و آقای خمینی به کمتر از حذف کامل رژیم رضایت نمی دادند.

ما می گیم شاه نمی خوایم نخست وزیر عوض می شه ما میگیم .... نمی خوایم پالون .... عوض می شه
شعار مردم در اعتراض به این تغییرات ناموجه شاه اما می تواند کاملا منطبق بر خواسته امروز مردم از حاکمیت باشد.خواسته هایی که در حقیقت با چانه زنی حاکمیت همراه شده ، چراکه تصور حکومت تخفیف مطالبات از طریق تغییرات بی معنی از این دست است. غافل از اینکه ساکت کردن علاج نیست و مردم را می بایست قانع کرد.

1. پس از کودتای انتخاباتی اولین خواست مردم که در تمام راهپیمایی ها هم بر آن اصرار شد ، ابطال انتخابات و برگزاری مجدد آن زیر نظر نهاد های بی طرف بود .در حقیقت این به معنای عدم پذیرش نتایج انتخابات توسط مردم و به طریق اولی عدم مشروعیت دولت برآمده از آن بود.اما این خواسته توسط حاکمیت اجابت نشده و در عوض با حرکت های گمراه کننده دولت سعی در انحراف افکار عمومی از ماجرای اصلی گردید.این حرکتها از عزل و نصب رحیم مشایی شروع شد و به اخراج چهار وزیر تنها در هشت روز پایانی عمر دولت نهم انجامید . جالب تر آنکه همان بی اعتنایی مردم به تغییر نخست وزیران در سال 56 و 57 ، در این نوبت نیز تکرار شد و اساسا آن چیزی که توسط مردم به هیچ انگاشته شد این حرکات بی پایه بود.
2. جلوگیری از حرکتهای خشن نیروهای امنیتی در مقابل مردم بی دفاع پس از نمازجمعه آقای خامنه ای که در آن رسما فرمان آتش دادند و بازداشت های غیر قانونی پس از انتخابات دومین مطالبه به حق مردم بود که نه تنها به آنها پاسخی داده نشد که حتی تعدادی از بازداشت شدگان در زندانها و در زیر فشار شکنجه جان سپردند. اکنون پس از بیش از 40 روز از بازداشتها و در یک اقدام از سر ناچاری و تحت فشار افکار عمومی ، آقای خامنه ای توسط نماینده خود در شورای امنیت ملی فرمان داده که یکی از بازداشتگاهها به علت نداشتن امکانات اولیه تعطیل شود.اما سئوال اینجاست که مگر بازداشت شدگان و خانواده شان به نبود امکانات در زندانها معترض بودند؟آیا هیچ یک از زندانیان بدلیل نبود حمام اختصاصی و سونا و نبود نوشیدنی کنار استخر اعتراض داشت ؟ مشکل اساسا امکانات نیست. مشکل در نوع برخورد با زندانیان ، شکنجه جسمی و روحی آنها ، عدم امکان تماس و ملاقات با وکیل و خانواده ، بی خبری و ایزوله کردن آنها از محیط خارج و از این دست اعمال مغایر با حقوق بشر و حق شهروندی است.آیا با تغییر محل بازداشت آنها این مشکلات مرتفع می شود؟
3. جالب آنکه در حال حاضر هیچ نهادی هم مسئولیت اقدامات وحشیانه علیه مردم را بعهده نمی گیرد.وزرات اطلاعات در جریان امور نیست ، نیروی انتظامی نمی داند ، قوه قضاییه در شرف تغییر مدیریت است و خبر ندارد و جالب تر آنکه مجلس که خانه ملت نام گرفته در تعطیلات تابستانی است ، بنابراین هیچ نهادی نمیداند چه بر سر ندا ، سهراب و اشکان و دهها جوان ایرانی که مظلومانه در خیابانهای شهر سلاخی شده اند آمده است . هیچ کس نمی داند چه گروهی جوانان را در سلامت کامل بازداشت کرده و در زندان های همین دولت کشته است .کجاست سردار رادان که برای مردم خط و نشان بکشد و از موفقیت مجموعه خود در میارزه با اراذل و اوباش داد سخن براند؟کجاست وزیر محترم اطلاعات که اقتدار وزارت تحت امر خود را فریاد کند؟چرا فرشته عدالت سردر عدالتخانه تهران چشم خود را به این همه ظلم بسته است؟ نیروی انتظامی که حافظ جان و مال و ناموس مردم است کجاست؟
حال که هیچ نهادی در این دولت نامشروع هیچ نمیداند، اجازه بدهید در پیدا کردن عاملین این جنایات من به شما کمک کنم.هر چند مهم آمرانند و شما خود آنها را بخوبی می شناسید.
رابطه آقایان طائب ، سالک ، ذوالنور ، جعفری ، مرتضوی و رادان با پروژه انتخابات چیست؟مگر نه آنکه نظامیان نمی بایست در سیاست دخالت کنند؟
سایت gerdab.ir متعلق به کدام نهاد است؟
در اوین بندهای 209 و 240 ، همان بندهایی که هیچ کس از جمله نمایندگان تحقیق و تفحص مجلس امکان بازدید از آنها را نیافتند، تحت مدیریت کدام نهاد است؟
کمپ کهریزک توسط کدام نهاد راه اندازی و اداره شده است؟ وچرا همزمان با بالا گرفتن زمزمه های بازدید آن توسط نمایندگان مجلس عجولانه تعطیل و زندانیان آن به نقاط نامعلوم دیگر منتقل شدند؟
موسوی خویینی نماینده مجلس ششم در تحقیق و تفحص از زندانها، گزارش بیش از 200 زندان بی نام و نشان در کشور را ارائه کرد و شما از ادامه پیگیری های وی ممانعت بعمل آوردید.این سیاهچال ها توسط چه گروهی اداره می شود؟
قاتل ندا که کارت شناسایی وی توسط مردم ضبط و منتشر شد وابسته به کدام سازمان است؟
حضرات!
گوشهای معیوبتان را خوب باز کنید .خواسته مردم را تعبیر به این خزعبلات نکنید.خواسته ها جدی است و مردم پیگیر آن. اگر پاسخ حاکمیت به موقع و قانع کننده باشد که هیچ ، اما چون می دانم که اینگونه نخواهد شد ، متاسفم که بگویم آینده تلخی در انتظارتان است.

کمر کودتا حتما می شکند!

2009-07-27T22:53:00.001-07:00

تابحال به کرات شنیده ایم و به تجربه دیده ایم که ایرانیان کمتر در کارهای گروهی موفقند و اساسا team working در کشور ما جایگاه مناسبی ندارد. هرچند در آموزش های علوم مدیریت و همایش ها و کنگره ها به وفور از محسنات این شیوه در پیشبرد بهتر امور سخن رانده میشود، اما در عمل در جامعه ما از کار گروهی خبری نیست که نیست. مثال رایج و کلیشه ای در این مورد ناکامی تیم های ملی ما در ورزشهای گروهی و در مقابل کسب نتایج بهتر در رشته های انفرادی است. با این وجود هزینه ها وبرنامه ریزی های فشرده و امکانات مادی و معنوی کشور به بهای کاستن از امکانات رشته های انفرادی صرف شده و ورزش های تیمی به مسابقات اعزام می شوند . اعزام این تیم ها معمولا قریب به منفعت نبوده و جز در موارد نادر ، موفقیتی نصیب ایران نکرده است.
اما غرض از این انتقاد از خود ، پرداختن به ورزش و فوتبال و لزوم انجام فعالیت فرهنگی برای ایجاد روحیه کار گروهی در بین جوانان نیست . هدف از این مقدمه پرداختن به حوادث ایران پس از انتخابات است ،که به کودتای مخملی تعبیر شده .
کودتا به شرایطی گفته می شود که در آن یک اقلیت از نیروهای نظامی علیه دولت قانونی کشور اقدام کرده و با اتکا به نیروی قهری آنرا از قدرت ساقط نموده و دولت دلخواه خود را جایگزین آن می کنند . از اصلی ترین و اولین اقدامات دولت های بر آمده از پروسه کودتا ، جلوگیری از انتشار اطلاعات بین مردم و همینطور نشت اخبار به خارج از مرزهای کشور از طریق تعطیلی تمامی رسانه های دیداری ، شنیداری و مکتوب و همچنین دستگیری و بازداشت فعالان سیاسی و مخالفان کودتاست. اما با همه این اقدامات گروههای کودتایی بخاطر فشار های داخلی و خارجی تا تحکیم شرایط سیاسی و اجتماعی خود در وضعیت کاملا لرزان و بحرانی قرار داشته و این وضعیت تا حذف مخالفان و آرام کردن مردم معترض و راضی کردن جامعه بین المللی به پذیرش سیستم جدید ادامه می یابد .
اگر از این منظر به حوادث انتخابات ریاست جمهوری ایران بنگریم ، تعبیر آقای خاتمی در استفاده از ترکیب کودتای مخملی کاملا مناسب شرایط امروز ایران است. این کودتا توسط بخشی از سپاه پاسداران طراحی و به اجرا رسیده است، همزمان با سرقت آرای مردم مانور اقتدار برگزار شده و دستگیری ها آغاز می شود.وسایل ارتباطی قطع میشود و مخالفان و معترضان بازداشت و زندانی می شوند .البته چنانچه کشتار های خیابانی را به این شرایط اضافه کنیم ، می توان گفت کودتا چندان مخملی هم نبوده ، بلکه بیش از حد زبر و خشن انجام یافته است.
حال تصور کنید با گروهی نظامی روبرو هستیم که هم تجربه کار سیاسی ندارند و هم بخاطر کودتا در شرایط بحران می بایست اداره یک کشور را بدست گیرند ، ضمن اینکه کارنامه سیاه این گروه کودتایی ظرف چهار سال گذشته با درآمد های سرشار حاصل از فروش نفت و در شرایط نسبتا آرام و بدون بحران برای ایرانیان واضح و عیان است.
اگر اصل کم تجربگی ما ایرانیان را در کار گروهی بپذیریم به سادگی می توان پایان این کودتا را نه از آیینه ، که در خشت خام دید. وقتی تیم های ما با هزینه های گزاف و اقامت در هتل های چندین ستاره و دکتر روانشناس و ماساژور و سوناو جکوزی و حمایت تمام رسانه ها و در آرامش کامل توان کسب نتیجه ندارند، آیا می توان از یک گروه کودتایی که در اقلیت بوده و مجبور به ادامه زندگی در بحران است، توقع کسب نتیجه و به پایان رساندن پروژه کودتا را داشت؟

و اما بی بی سی ...

2009-07-27T00:01:00.000-07:00

در علم ارتباطات ، رسانه تصویری برای انتقال اطلاعات ، اخبارو مطالب سرگرم کننده طراحی شده که شاخصه و تفاوت اساسی آن نسبت به رسانه صوتی ، بهره گیری از جذابیت های تصویری است . این تعریف در بعد رسانه های تصویری خبری نیز با تغییراتی پذیرفته میشود.در کانال خبری علاوه برارائه اخبار دقیق و جذابیت تصویری، سرعت ارائه اخبار و همچنین ارائه تحلیل های علمی وبدون جهت گیری نیز اهمیت ویژه ای دارد. متاسفانه اصل بی طرفی در قریب به اتفاق برنامه های کانالهای مختلف دنیا بدلیل وابستگی مالی آنها به دولت ها ، گروههای سیاسی و یا کارتل های اقتصادی کمتر رعایت می شود.در ایران بعلت دولتی بودن تمام رسانه های دیداری و شنیداری و همسویی آنها با گرایش حاکمیت ، عطش فوق العاده ای برای دریافت اخبار از کانالهای دیگر در مردم ایجاد شده است که بی بی سی بعلت قدمت دسترسی رادیو آن در ایران مسلما یکی از اولین انتخاب های دنبال کننده های اخباردراین کشور است.
شبکه تلویزیونی بی بی سی فارسی که از مدتی پیش در ایران امکان دسترسی پیدا کرد ، بعلت حرکتهای کاملا حرفه ای از اقبال بسیار خوبی در بین ایرانیان بر خوردار شد.این شبکه توانست با بهره گیری از امکانات یکی از قدیمی ترین و حرفه ای ترین کانال های تلویزیونی دنیا خلا خبری - تحلیلی در ایران را پر کند.علاوه بر آن بی بی سی فارسی توانست با پخش تصاویر با کیفیت بالا و موزیک های مناسب ، استفاده از دکور حرفه ای و رنگ های جذاب و بطور اخص ، بهره گیری از مجریان حرفه ای و آموزش دیده ، تمام المانهای یک کانال خبری حرفه ای را دور هم جمع کند.
بی بی سی در دوره انتخابات نیز با پوشش سریع و قابل قبول اخبار این واقعه مهم، نقش موثری در تههیج مردم به بررسی شعارهای کاندیدا ها و احتمالا انتخاب عقلایی آنها ایفا کرد که اوج آن در برنامه های نوبت شما اتفاق افتاد که پس از پایان پخش مناظره ها از تلویزیون دولتی ایران روی آنتن می رفت .این روند پس از انتخابات و همزمان با اعتراضات به نتایج آن هم بطور کامل ادامه داشت.
تغییر روند کاری بی بی سی فارسی اولین بارهمزمان با دستگیری کارمندان سفارت بریتانیا در تهران و پس از قتل ندا آقا سلطان و همزمان با مصاحبه آرش حجازی با بی بی سی ورلد آغاز شد.این مصاحبه با حذف بخش هایی از آن و با ترجمه از بی بی سی فارسی پخش شد. از آن پس فیلم های غیر حرفه ای که از ایران روی سایتهای اجتماعی ارسال می شد کمتر اقبال پخش از بی بی سی فارسی را پیدا کرد تا جاییکه این شبکه تقریبا چشم و گوش خود را بروی تظاهرات 18 تیر تهران بست ،که اتفاقا روز بعد توسط بیننده برنامه نوبت شما مورد اعتراض جدی قرار گرفت.
نکته خاصی که متاسفانه با تغییر موضع این شبکه همزمان گردیده و شائبه همسویی این کانال را با خواست های دولت ایران بیشتر کرد ، ماجرای همکاری سه نفر از اعضای مجلس انگلستان و همچنین خواهر همسر تونی بلر با پرس تی وی ، کانال وابسته به دولت ایران بود. اگر کمی بدبین باشیم و با عینک روزنامه کیهان به این ماجرا نگاه کنیم ، عملا می توان نتیجه گرفت که دولتهای ایران و انگلستان بر سر آزادی کارکنان سفارت بریتانیا در تهران وفعالیت های تلویزیونی هر دو دولت به توافق رسیده و منافع مردم در این بین وجه المصالحه قرار گرفته است.
ضمنا با نگاهی به عملکرد شبکه رادیویی بی بی سی همزمان با انقلاب سال 57 ،می توان همسویی این شبکه با معترضان را به وضوح دید که گواه آن پخش اعلامیه های آقای خمینی در شرایطی که هیچ رسانه ای تن به این کار نمی داد ، یکی از اقدامات رادیو بی بی سی بوده است ، این در حالیست که پس از سی سال همین کانال تلویزیونی از پخش یکی از بزرگترین تظاهرات های اعتراضی مردمی به مناسبت سالگرد 18 تیر امتناع می ورزد.
سانسور اعتراضات مردم و عدم پخش تمام اتفاقات ایران پس از انتخابات ریاست جمهوری در کنار بازداشت و آزادی فوری کارکنان سفارت بریتانیا در تهران ، روابط مجلس نشینان این کشور با کانال پرس تی وی و همچنین دولتی بودن کانال بی بی سی و بد بینی تاریخی مردم ایران نسبت به اقدامات دولت انگستان در ایران ، همگی از دلایل بدبینی مردم به این تلویزیون و از دست دادن اقبال مردمی به آن می باشد.

شوی اعترافات

2009-07-24T21:17:00.000-07:00

بر اساس قوانین جاری در همه کشور ها ، اولین وظیفه حاکمیت ،تامین امنیت شهروندان است.مقوله امنیت با بهره گیری از توان فرهنگی کشور ، پلیس ، سیستم های امنیتی و اطلاعاتی و نهاد قضاوت برقرار شده و مردم با پرداخت مالیات از آن بهره مند می شوند.مسلما پیش گیری از وقوع جرم بهترین راه برای حفط امنیت بوده و در سراسر جهان سعی بر واکسینه کردن جامعه در برابر جرمهای عادی و سازمان یافته میشود چراکه امن تر و کم هزینه تر است.
اما در ایران چندان از تجربه دنیا در امر ایجاد امنیت استفاده نمی شود و معمولا دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی وقتی دست بکار میشوند که جرمها اعم از سازمان یافته و یا معمولی اتفاق افتاده و قرار بر پیدا کردن عوامل و دست اندکاران است . نمونه این واکنش ها را می توان در حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری دید.در این حوادث پس از نماز جمعه آقای خامنه ای که در آن استفاده از نیروی قهری مجاز دانسته شد ،بر اساس آمار سازمان های ذیربط بیش از 30 نفر کشته و 1032 نفر بازداشت شدند و قرار است به زودی اعترافات گروهی از بازداشت شدگان پخش تلویزیونی شود .اما نگاهی به این 5 هفته و فعالیت این نهاد های امنیتی نکاتی را به ذهن متبادر می کند.

اول :چنانچه فرض کنیم تمام اعتراضات پس از انتخابات آشوبگری و اغتشاش بوده و توسط خارجیان و برخی سفارت های اروپایی (به غیر از روسیه) انجام شده است ، پس در این فرآیند حضور وزارت اطلاعات و سایر سیستم های اطلاعاتی که وظیفه پیشگیری از وقوع جرم را دارند کجاست؟آیا این نهاد ها نباید با پیش بینی به موقع نسبت به وقوع این جرایم عکس العمل نشان می دادند؟ آیا مردمی که با مالیات آنها چنین دستگاه عریض و طویل اطلاعاتی و امنیتی ایجاد شده نباید نسبت به عملکرد ضعیف آنها در حوادث اخیر سئوال کنند؟ آیا این نهاد های امنیتی نباید پاسخگوی خون به ناحق ریخته شده دهها جوان ایرانی در این حوادث باشند؟
دوم : فرض می کنیم تمام اعترافاتی که قرار است پخش شود درست بوده و بدون شکنجه و در شرایط عادی گرفته شده و زندانیان بدون حضور طولانی در سلول انفرادی وشکنجه ، در حضور وکیل و در بهترین شرایط علیه خود و تمام عقایدیشان اعتراف کردند.سئوال اینست که کارشناسان محترم امنیتی کشورتا کنون از این اطلاعات چه استفاده ای برده اند؟آیا این اطلاعات باعث جلوگیری ازوقوع جرایم مشابه در کشور شده است؟اگر این اعترافات نیتجه ای داشته که می بایست به مردم گزارش شود و اگر هم بی نتیجه بوده که نیازی به این همه بگیر و ببند نیست.یادآوری می کنم که پروژه های اعترافات و تواب سازی از سال 60 با شوی اعترافات آیت الله شریعتمداری آغاز شده و همچمنان ادامه یافته است اما تاکنون هیچ نهادامنیتی و اطلاعاتی کشور گزارشی مبنی بر جلوگیری از بروز وقایع مشابه بر اساس این اطلاعات نداده است.

اما طنز مستتر در این اعتراف گیری ها ، آزادی این افراد پس ازپخش اعترافات تلویزیونی آنهاست.بطور مثال خانم هاله اسفندیاری و سایر افرادی که بهمراه ایشان دستگیر شدند علیرغم تمام اعترافات و اقرار به همکاری با بنیاد های تحقیقاتی آمریکایی ، چند روز پس از اعترافات به خوبی و خوشی آزاد شده و با اولین پرواز راهی آمریکا میشوند! و مشخص نمی شود که بالاخره ایشان مرتکب جرمی علیه امنیت ملی کشور شده اند یا بی گناه بوده اند.اگر مجرمند ، چرا آزاد میشوند و اگر بی گناهند پس به چه انگیزه ای این همه علیه خود و سایرین اعتراف کردند؟

متاسفانه طنز تلخ دیگر، رفتار یک بام و دو هوا با مجرمان است.از آنجاییکه سیاست خارجی ایران بر اساس عزتمندی است ! بدون استثنا تمام متهمانی که به نوعی تابعیت و وابستگی به کشور های خارجی دارند در بهترین شرایط نگهداری شده وبا اولین اظهارات مسئولان کشور متبوعشان آزاد می شوند ، که در حوادث اخیر می توان به آزادشدن کارمندان سفارت انگلیس اشاره کرد ، اما اسرای داخلی که جز خدا حامی دیگری ندارند از این مهرورزی ها بی نصیبند .

گذر از رهبری

2009-07-21T23:38:00.000-07:00

در قانون اساسی ایران و بخصوص پس از انجام تغییرات آن در سال 68 ،رهبری ورای تمام چارچوب های قانونی امکانات بی حد و حصری جهت دخالت در امور مختلف کشور یافت. اگرچه قبل از آن نیز چنین امکاناتی در اختیار این نهاد بود اما آیت الله خمینی با واگذاری این اختیارات به نهادهای انتخابی کمتر در امورجاری کشور دخالت می کردند. با روی کارآمدن آقای خامنه ای و اضافه شدن واژه "ولایت مطلقه فقیه" به قانون اساسی عملا تمام اختیارات بصورت یکدست در اختیار نهاد رهبری قرار گرفته و وی را در مقام فرا قانونی قرار داد، به گونه ای که این نهاد توانست نه تنها برعملکرد دستگاهها اجرایی ، تقنینی و قضایی دخالت کند، که یک تنه در مقابل رای اکثریت مردم ایستاده و نظر خود را به آنها تحمیل نماید، ضمن اینکه رهبری همزمان با روی کار آمدن آقای خامنه ای عملا از یک نهاد حقوقی در قانون به نهادی حقیقی و شخص ایشان تغییر تعریف داده و مترادف نظام تعریف شد.به مفهوم ساده تر یک نفر معادل کل سیستم سیاسی قرار گرفت. این نهاد که در حقیقت به دستگاهی یک نفره با قدرت نامحدود و بسیط الید تبدیل شد، خط قرمزوغیر قابل دسترس همه دستگاههای فرودست شده ومجمع خبرگان نیز بعنوان تنها نهاد نظارتی بر عملکرد رهبری که عملا در دوره آقای خمینی بخاطر چهره کاریزماتیک ایشان امکان انجام وظایف نظارتی را نداشت ،پس از ایشان نیزبه رویه معهود اراده ای برای نظارت بر عملکرد رهبری نداشته و همچنان بعنوان نهادی تشریفاتی و فاقد کارایی تعریف مشخصی از واژه disfunctionalityرا در ذهن تداعی می کند.
اما در انتخابات دهم سازوکار این نهاد فراقانونی و غیر منتخب عملا دچار تغییرات جدی شد که دلیل آن عدم تابعیت رهبری از قانونی بود که ظاهرا برای همه ملت معتبر و لازم الاجرا بوده و تنها برای این نهاد اعتباری نداشته و رهبری را در تبعیت از قانون مستثنا کرده است. این امر باعث دگرگونی نگاه مردم به این نهاد و لزوم حذف رهبری را بیش از پیش هویدا می کند که در حال حاضر این مسئله مختص مردم نیست، چرا که آنها از سالها قبل به درک مشترکی مبنی بر لزوم حذف انواع نهادهای فراقانونی رسیده بوده و آنرا یکی از عوامل اصلی مشکلات عدیده سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی خود می دانستند . این بار اما گذر از رهبری در بین نخبگان و سیاستمداران داخل و خارج حاکمیت به صراحت در اعمال و موضع گیری های آنان مشهود است. تبریک نگفتن اکثریت اقشار سیاسی ، مذهبی و... به دولت احمدی نژاد پس از انتخابات علیرغم تبریک عجولانه رهبری به دولت ، عدم قبول مشروعیت دولت دهم توسط همین گروههای اجتماعی در مقابل اصرار آقای خامنه ای به تایید سلامت انتخابات و در نهایت سخنرانی هاشمی در نماز جمعه که به نوعی مشروعیت رهبری را نیز در گرو رای مردم دانست، نمونه هایی بود از بی توجهی به نظر و خواست رهبری .

پروژه عبور از رهبری ظرف بیست سال گذشته و همزمان با قدرت گیری آقای خامنه ای همواره بعنوان اصلی ترین دلیل سرکوب مخالفان در ایران بوده و مستمسک خوبی برای حذف آنها قرار گرفته است. حتی در پی پیشنهاد جدید محمد خاتمی مبنی بر برگزاری رفراندم عمومی برای تعیین مشروعیت دولت نیز به زعم مخالفان ، پروژه گذر از رهبری و مخالفت با نظریات ایشان که فصل الخطاب نامیده میشود دانسته شده و آنرا طرحی آمریکایی برای حذف ولایت نامیدند.

اما موضوع رد شدن از رهبری با انتخاب رحیم مشایی بعنوان معاون اول رئیس جمهور توسط محمود احمدی نژاد ، علیرغم فرمان کتبی رهبری مبنی بر عدم بکار گیری ایشان در این جایگاه، می تواند به نوعی ورود نظریه حذف رهبری به خیمه اصوال گرایان و همراهی ناخواسته این گروه با معترضان و اکثریت مردم تلقی شود . همان گروهی که پایبندی خود را به اسلام و رهبری مبنای انتخاب نام اصولگرایی می شمردند.
اما جایگاه حقوقی معاون اول و اهمیت آن تا کجاست؟
معاون اول رئیس جمهورسمتی انتصابی است که بدون نیاز به رای اعتماد مجلس و توسط شخص رئیس جمهور انتخاب شده و در غیاب وی سمت ریاست کابینه را بعهده دارد، لذا صرف نظر از قابلیت های خاص شخصیتی نظرات چنین شخصیتی می بایست کاملا مشابه با مواضع رئیس دولت باشد .اما موضع گیری رحیم مشایی در خصوص دوستی با مردم اسراییل ، برگزاری مراسم قرآنی با دف وتنبک و همچنین حضور در مراسم رقص در ترکیه قاعدتا با مواضع آقای احمدی نژاد که خواستار حذف اسراییل از نقشه جهان بوده و گشت ارشاد را برای مبارزه با به اصطلاح بد حجابی تجهیز می کند به هیچ وجه همخوانی ندارد و به استناد این تظاد های فکری انتخاب ایشان سئوال های فراوانی را ایجاد می کند.
اگر روابط سببی احمدی نژاد و رحیم مشایی را دلیل این انتخاب ندانیم ، حمایت رئیس دولت از رحیم مشایی و مقاومت وی در مقابل نظر شفاف رهبری واکثر طیف های سیاسی حامی دولت از چند منظر قابل تامل است :
اول آنکه این موضوع انحرافی بوده و پرداختن به آن توسط معترضان، به معنای پذیرش مشروعیت دولت دهم وغفلت از موضوع کودتاست.
دوم : از منظری دیگر می توان این انتخاب را نوعی جنگ زرگری بین رهبری و دولت دید که با برجسته کردن خبر و موج سواری بر آن نهایتا این سناریو با حکم حکومتی رهبری فیصله یافته و احمدی نژاد با قبول نظر رهبری به نوعی شخصیت از دست رفته خامنه ای را باز گردانده وتابعیت از نظریات ایشان را که فصل الخطاب نامیده میشود به رخ مخالفان بکشاند.
سوم: اما اگر قبول کنیم این انتخاب بصورت مستقل توسط احمدی نژاد انجام شده و پروژه ای از پیش تعیین شده نیست معنای بس شگفت انگیز داشته و نشان از گذر دولت کودتا از رهبری است .در حقیقت پشتیبانی رهبری از کودتا و قدرت گیری آن مسببات حذف تنها حامی آن یعنی شخص خامنه ای را فراهم آورده و حضور او برای کودتا چیان نیز تحمل ناپذیر شده است.
شباهت تاریخی کودتا چیان در سراسر دنیا جزم اندیشی و تنهایی سیاسی است که مجددا در ایران نیز شاهد تکرار آن هستیم.حمایت از کودتا تجربه اشتباهی است که هیچ سیاستمدار مسئول در دنیا از آن استقبال و حمایت نکرده و شاید حمایت آقای خامنه ای از این پدیده محکوم به شکست ، عقب ماندگی شدید سیاسی ایشان و همفکرانشان و چشم بستن آنها بر وقایع تاریخی و عدم درک صحیح آنها از روابط ملی و بین المللی باشد.

قطار بی ترمز!

2009-07-19T02:54:00.000-07:00

وقتی محمود احمدی نژاد در سخنرانی معروفش در جشن هسته ای سال85 خبر از حرکت بدون بازگشت هسته ای کشور داد و آنرا به قطاری مانند کرد که ترمز آن بریده است ، به دوستی گفتم که احمدی نژاد راننده ایست که در خودرو، فقط گاز و بوق را می شناسد و سایر تجهیزات خودرو را بی ارزش تلقی کرده و در صورت لزوم ، آنها را کنده و از پنجره به بیرون پرتاب می کند.

اکنون پس از گذشت سه سال از این اظهار نظر ریاست دولت، نشانه هایی از نقص های جدی در قطارمدیریت او یافت شده که در مقایسه با حذف ترمز به مراتب عجیب تر و خطرناک ترند.این قطار نه تنها ترمز خود را از دست داده ، که از سیستم تعلیق و گرانش برای بالانس کردن و متعادل سازی حاکمیت ، جعبه دنده برای تنظیم سرعت جنون آمیز آن ، سیستم خنک کننده برای حفظ حرارت ، پمپ روغن برای روان کردن فعالیت ها ، حتی آیینه برای مشاهده اطراف و پشت سر تا شیشه جلو برای دیدن درست مسائل پیش رو و بسیاری از امکانات دیگر نیز بی بهره شده است. در مقابل استفاده بیش از حد دولت تحت کنترل احمدی نژاد از بوق مزاحمت های جدی هم در داخل و هم در خارج از ایران را ایجاد کرد که نتیجه آن خروج اکثریت حامیان وی ازکمپ طرفداران در داخل و انزوای بیش از حد کشور در صحنه بین المللی بود.

این گروه که فعلا سکاندار قطار های اتمی ، اقتصادی ، سیاسی و فرهنگی در کشور هستند ظرف این چهار سال همین سرنوشت را برای سایر بخشهای کشور رقم زدند، از تغییرات اتوبوسی و فله ای در سیستم اقتصادی کشور تا طرحهای عجیب اقتصادی که پیش بینی شکست آنها نیاز به تبحر در علم اقتصاد نداشت، از وامهای زودبازده تا بیکاری و تورم بی سابقه، از واردات پرتغال اسراییلی و انگور پاکستانی تا تعطیلی واحد های تولیدی ،از دورغهای شاخدار در سیاست داخلی و جعل مدرک وزار و عدم پاسخگویی به مجلس تا بحران هاله نور و جو سازی های بی دلیل در خصوص برخورد با مافیای اقتصادی و دانه درشت هاو تکرار آنها در سیاست خارجی با ادعای حذف اسراییل از روی نقشه دنیا و نفی هالوکاست تا نامه نگاری و التماسهای مکرر برای مناظره با بوش و اوباما وارائه طرحهای مختلف برای مدیریت جدید دنیا نمونه هایی بود از در افشانی های حتما کارشناسی شده دولت نهم که مشخصا دلالت برای نقص سیستم ترمز در کل قطار مدیریت را برای هر ناظر بی نظر ترسیم می کند.

این معایب در مدیریت اجرایی به اضافه صد ها مورد دیگر ، رقبای سیاسی را بر آن داشت تا در انتخابات دهم ، راننده نالایق دستگاه اجرایی و دیپلماسی کشور را که لقب بی برنامه ترین دولت پس از انقلاب را یدک می کشد به زیر کشیده و حکومت عقلا را جایگزین آن کنند ، چراکه همگان بصورت متفق القول حلقه مفقوده در دولت نهم را فقدان درایت و عقل دیده و اصلی ترین انتقاد هر سه رقیب ایشان در تبلیغات انتخاباتی متمرکز بر احیای نهاد های تصمیم سازی و مشاوره علمی در امور اجرایی نامیدند.

اما این قطارترمز بریده به مسافرین واگن های عقب خود هم رحم نکرد و اثرات مخرب فقدان سیستم ایمنی در آن گریبانگیر مسافران خودش نیز شد و آنها را از این فیوضات بی نصیب نگذاشت.رانندگان قطار که تخصص عجیبی در ویراژدادن و لایی کشیدن دارند در یک اقدام گانگستری دیگر ، نه تنها مسافرین قطار را به مقصد نرساندند ، که بخش بزرگی از آنان را به بهانه سبک کردن و بالا بردن شتاب قطار در میانه راه از پنجره به بیرون پرتاب کردند غافل از اینکه نبود این مسافران که هرکدام بخشی از المانهای این سفردسته جمعی هستند ، خود امکان نگه داشتن قطار و جایگزینی رانندگان را دارند چرا که حذف حتی یکی از مسافران به معنی عدم توفیق قطار در رسیدن به مقصد است.
حال که در دنیا و در تمامی وسایل نقلیه اهمیت ویژه ای به سیستم های ایمنی داده شده و از ترمز های هوشمند برای حفظ جان سرنشینان استفاده میشود ، بهتر است به آقایان فهماند که دوره رانندگی با سرعت بالا و راه گرفتن از دیگران با بوق گذشته وحضرات می بایست فکری به حال گواهینامه های تاریخ گذشته خود کنند ، چراکه با عدم رعایت اصول، نه تنها درجوامع بین المللی ، که درروستاها نیز امکان رانندگی وجود ندارد.

کاش هاشمی رهبر بود

2009-07-17T21:57:00.000-07:00

خطبه های این هفته نماز جمعه هاشمی نیز مانند عملکرد او در سالهای پس از انقلاب مواضع مختلفی را برانگیخت و مانند همیشه کسی نسبت به او و حرفهایش بی تفاوت نماند.
شاید من و افرادی شبیه من علاقه داشتیم هاشمی چند قدم جلوتر آمده و مواضع شفاف تری بگیرد و با اعلام مصداقهای مشخص، خواهان ابطال انتخابات شده و یک تنه در این نماز جمعه کار را تمام کند، اما اگر از منظر یک مبارز که به قول خودش 60 سال همراهی با آقای خمینی داشته و برای رسیدن نظام به این شرایط عمر خود را صرف کرده و استوانه نظام نام گرفته و از ابتدا خود را شخصی فراجناحی معرفی کرده، همین حد موضع گیری برای شروع کافی بود که همین نیز موجبات عصبانیت حامیان احمدی نژاد را ایجاد کرده که در اظهار نظرهایشان کاملا مشهود است.
ظرف یک ماه گذشته تقریبا دو توقع بزرگ از هاشمی در میان معترضین مشهود بود ، خواسته اول از او برخورد با اشتباهات فاحش رهبری و حمایت شگفت انگیز او از احمدی نژاد و به قول اکبر اعلمی، کاندیدای رد صلاحیت شده ریاست جمهوری، خروج رهبری از محور عدالت در قالب رئیس مجمع خبرگان رهبری بود که وظیفه ذاتی این نهاد نظارتی است و دوم مداخله وی بعنوان رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام در این بحران بعنوان نهادی بی طرف برای حل وفصل مسئله .

هاشمی مجددا و برای چندمین بار هوش و ذکاوت ذاتی خود را درسیاست و مدیریت بحران نشان داد و در دو خطبه نماز جمعه این هفته تمام مطالبات مردم از دو نهادی که وی بر مسند ریاست آن تکیه زده را در قالب تذکرات جدی اعلام کرد.
خطبه اول او که با سخنانی درارتباط با تاریخ صدر اسلام بود، دو فراز بسیار جدی داشت.فراز اول زمانی بود که وی به نقل از آخرین روز حیات پیامبر وطلب حلالیت و خداحافظی او از مردم اختصاص داد، که با بغض شدید وی همراه شده به نوعی یادآوری خداحافظی و وصیت سیاسی هاشمی بود ، اما زمانی که او با تاکید فراوان در صحت روایت های نبوی در خصوص تایید مردم برای انتخاب ولی مسلمین در هنگام کسب قدرت سخن گفت ، کاملا برای حاکمیت و به خصوص رهبری سیگنالهای مشخصی داشت.این تذکرات وقتی جدی تر شد که هاشمی اعلام کرد این سخنان از کسی است که سابقه 60 ساله در مبارزات داشته و میداند که اهداف امام خمینی در انقلاب چه بوده است ،و با این موضع گیری به نوعی تفوق سیاسی خود را به خامنه ای به رخ کشیده و انحراف از مسیراصلی انقلاب توسط وی را ترسیم نمود و عملا پاسخ مثبتی به توقع مردم در ارتباط با وظایف او در مجمع خبرگان رهبری داد.
اما فراز دوم سخنان او در ارتباط به بازگرداندن اعتماد مردم از طریق راه حل های مورد اشاره وی نیز حایز اهمیت فوق العا ده ای بود که تا چراغ سبز وی برای تغییر قانون هم پیش رفته و با اعتراضهای علنی به شورای نگهبان و حمله های جدی او به صدا و سیما خاتمه یافت و به این شکل هاشمی پاسخ مطالبات و توقعات مردم از مجمع تشخیص نظام را نیز داد.
اما شاید تلخ ترین بخش سخنان هاشمی برای معترضین، وقتی بود که وی با حمله به شورای نگهبان بدلیل بهره نبردن از فرصت اضافی برای کمک گرفتن از بزرگان در حل مناقشه ، گفت که ما از این مرحله گذشتیم و در حقیقت به نوعی انتخابات را تمام شده تلقی کرد.
در مجموع آنچه از هاشمی بعنوان یک سیاستمدار با هوش انتظار می رفت در این خطبه ها شنیده شد و نشان داد که درک بهتری نسبت به رهبری از اوضاع داشته و قبای رهبری به قامت او برازنده تر بود.

هاشمی،مرغ عزا و عروسی

2009-07-15T04:20:00.000-07:00

مرغ عزا و عروسی شدن ضرب المثل شیرین فارسی زبانان، این روزها کاملا برازنده قامت هاشمی رفسنجانی ، فردی که در سی سال پس از انقلاب و سالهای متمادی پیش از آن از ارکان قدرت در سیستم سیاسی بوده و به عنوان استوانه نظام معرفی شده است.
اما حضور این مرد قدرتمند در دو ماه گذشته که حوادث منحصر بفردی در عرصه سیاست ایران اتفاق افتاده محدود به نماز جمعه اردیبهشت ، نامه سرگشاده به آقای خامنه ای و تحزیر ایشان از تبدیل شدن به بنی صدر ، ملاقات با خانواده های بازداشت شدگان و ابراز تاسف از وقایع بوجود آمده شده است.
غیبت غیر موجه هاشمی که در تمام سالهای پس از انقلاب جزنزدیکان آیت الله خمینی بوده و همواه در بالاترین سطوح تصمیم گیری و تصمیم سازی جمهوری اسلامی حضور داشته است در شرایطی که به زعم همه کارشناسان نادر ترین مناقشه سیاسی پس از انقلاب اتفاق افتاده از طرف مردم ایران که عادت به پیش بینی و پیش داوری داشته و هر کدام سیاست پیشگان خبره هستند با گمانه زنی های زیادی همراه بود. اهمیت غیبت هاشمی از این جهت برجسته تر شد که در ایران کسی در ارتباط با هاشمی نظر ممتنع نداشته و تقریبا همه افراد جامعه در خصوص او نظر مشخص صفر یا صدی دارند.

علاقمندان به تئوری توطئه بر این باورند که تمام این اتفاقات از پیش طراحی شده بوده وهاشمی در طراحی و نظارت بر آن دخالت کامل دارد. وقتی از آنها در خصوص منفعت هاشمی ازبروز این حوادث سئوال میشود با گرفتن ژست های روشنفکری و به رخ کشیدن تجربه خود درعلم سیاست و پیچیدگی های پشت پرده آن بیان می کنند که نتایج آن بعدا مشخص میشود.
گروهی دیگرامابا علم به علاقه هاشمی به نظام، او را مشغول رایزنی های پشت پرده برای حل مسئله میدانند که گواه این امردر شایعات پس از 22 خرداد مبنی بر فعالیت هاشمی برای جمع کردن مجمع خبرگان برای بررسی عملکرد رهبری بیش از پیش شنیده شد.

اما به واقع هاشمی چه می تواند بکند؟

برای کسی با این سوابق که در مناظره های انتخاباتی هدف تهمت های فراوان از طرف محمود احمدی نژاد قرارگرفت و پس از جشن پیروزی دولت در میدان ولی عصر ، طرفداران او تشیع جنازه نمایشی برایش براه انداختند و در این مدت از داشتن هر گونه تریبونی محروم بوده آیا شانسی برای تجدید حیات سیاسی باقیست؟
به باور من نماز جمعه این هفته تهران تعیین کننده آینده سیاسی هاشمی در صحنه سیاست ایران بوده و او را در موقعیت انتخاب بین خواست مردم ویا همسویی با کودتا چیان قرار داده است.
مطمئنا در صورت حمایت او از خیزش سبز ، شیپورچیان ولایتمدار با عکس العمل های شدید و الله اکبر گفتن ها و مرگ بر این و آن گفتن ها اجازه انجام سخنرانی را به او نخواهند داد و این امر ممکن است حکم خداحافظی او از نماز جمعه بخاطر حفظ امنیت ملی باشد.
از طرفی حمایت او از دولتی که رئیس آن ، او و خانواده اش را به فساد متهم کرده و با کودتا به قدرت رسیده و دستش به خون آلوده شده ، عملا هاشمی را هم ردیف کودتا چیان معرفی کرده و آخرین امید مردم برای بهبود مسالمت آمیز اوضاع را ناامید خواهد کرد و این نیز به نوعی خداحافظی او از صحنه سیاست خواهد بود.
حال که هاشمی مرغ عزا و عروسی شده و در هر دو حال سراو بریده میشود بهترین انتخاب برای او استفاده از تریبون زنده نماز جمعه و بیان همه واقعیات وتبدیل شدن به بلند گوی صدای مردم برای گوش های ناشنوای کودتا چیان است که از او چهره ای متفاوت در تاریخ ایران خواهد ساخت.

چرا به فتوا گوش نمی کنیم؟

2009-07-14T23:34:00.000-07:00

همزمان با اعلام پایان بررسی شورای نگهبان برانتخابات ریاست جمهوری و تایید این نهاد وابسته به رهبری بر نتیجه آن ، موج بیانیه ها و اعلامیه ها در به .رسمیت نشناختن دولت بر آمده از این انتخابات سرازیر شد

علاوه بر کاندیدا و رقبای محمود احمدی نژاد ، گروهها و احزاب نیز در به رسمیت نشناختن دولت دهم فروگذار نکرده و با سرعت هر چه تمام به اینکار پرداختند.

در این بین مراجع تقلید و جامعه مدرسین و محققین حوزه علیمه قم هم به این گروه پیوسته و با اعلام عدم مشروعیت دولت سه روز عزای عمومی اعلام کردند. این مسئله با پرسش های دکتر کدیور از استاد خود آیت الله حسینعلی منتظری و پاسخ های ایشان به انتشار یک فتوای دینی انجامید. در فقه شیعه فتوا، حکم دستور العمل امام معصوم را داشته و عمل به آن جزء فرایض دین بوده و انجام آن بر مسلیمن مانند نماز و سایر احکام شرعی فرض است

تصور از یک مملکت اسلامی که بیش از 98% مردم آن مسلمان و اکثریت آنها شیعه هستند این بود که پس از شنیدن این نقطه نظرات و موضع گیری ها و همچنین فتاوی که عمل به آن در غیاب امام زمان واجب است ، در حمایت از مراجع تقلید خود دست بکاری زده و بر حاکم جائر که آیت الله منتظری بدون ذکر مصداق و در لفافه به آقای خامنه ای نسبت داده طغیان کنند، اما چنین نشد و به قولی حرکت علما در جامعه علیرغم بازتاب گسترده حمایت نشد.

این موضوع از دو منظر قابل بررسی است:

اول اینکه تعداد مقلدین آیات عظام در رقابت با تعداد مقلدین آقای خامنه ای مانند نسبت آرای مردم در انتخابات ریاست جمهوری دهم با فاصله بسیار زیاد از یکدیگر قراردارد.به عبارتی مقلدین آقای خامنه ای که جایگاهی هم در فقه شیعه ندارد حدود 63% از مردم و مقلدین آقایان منتظری ، صانعی ، استادی ، صافی گلپایگانی ، طاهری، شبیری زنجانی و ....جمعا 34% از مردم شیعه هستند لذا موضع گیری ها و فتاوی آقایان برد مورد نظر در جامعه را ندارد. با این احتساب ترقی آقای خامنه ای در علوم دینی و فقه شیعه با وجود مشغله های فراوان ایشان بسیار شگفت انگیز بوده و توقع مقلدین نیز از ایشان فراتر رفته و صرفا به اعلام زمان رویت ماه در شبهای عید فطر توسط ایشان راضی نخواهند شد

دوم چنانچه به این محاسبات قایل نباشیم عدم تبعیت مردم از فتاوی روحانیون دلالت بر ایجاد شکاف عمیق بین روحانیون و مردم دارد که دلیل آن سابقه عملکرد بد و کارنامه ضعیف آقایان در تاریخ 30 ساله پس از انقلاب است

تحریم روحانیون شیعه توسط مردم وجه اسلامی نظام،جنگ دائمی آقایان با ملیت کشوروجه ایرانیت نظام و اینک عزاداری برای جمهوریت آن در کودتا، به معنی ناکام ماندن آرمانهای اصلی انقلاب 57 بوده و به بن بست رسیدن نظام را مشهود می کند .

گزارش یک بازجویی

2009-07-13T03:09:00.000-07:00

پرس تی وی یک شبکه تلویزیونی وابسته به صدا وسیمااست که دفتر مرکزی آن در لندن بوده و برای اروپا و آمریکا برنامه های خبری و تفاسیر سیاسی پخش می کند.مدیر این شبکه از طرف رئیس سازمان صدا و سیما که خود منصوب رهبری است تعیین می گردد.در این شبکه سه تن از نمایندگان مجلس انگلستان به نامهای گلیگان ، ریدلی و گالووی و همچنین شِری، خواهر همسر تونی بلر مشغول به کارند.
وزرات اطلاعات و مامورین امنیتی با گرفتن این اخبار دست بکار شده تا رد این توطئه را گرفته و چشم فتنه را از کاسه درآورند.برای اینکار دستگیری ها و بازجویی ها آغاز میشود اما از آنجاییکه مدیران و روسا در جمهوری اسلامی حتما مبرا از هرگونه خطا هستند لذا از کارمندان که حتما همه آنها گناهکارند تا عکسش ثابت شود ، بازجویی کرده و حتما از آنها به هر جان کندن و جان گرفتن که شده اعتراف گرفته میشود.
در تعاریف جدید فلسفی، اعتراف گرفتنی است نه کردنی!!! بنده از آحاد مردم هوشیار همیشه در صحنه تقاضا دارم برداشت منفی نکنید و با اینکار مشت محکمی به همه بزنید.چون ما الان درگیر یک دعوای خانوادگی هستیم لذا در این دعوا هر چه خواستید مشت محکم بزنید چون خوونوادگیه و به هیچکس هم مربوط نیست و به همه لباس شخصیها و گروههای خودسر عزیز ، روز آشتی ملی را تبریک گفته و به همه هموطنان اکثریت که جزو اون 14 میلیون بی ارزشه خس و خاشاکِ افسرده نیستند هم تبریک میگم.
اینههههههههه!!!!

اطاق شماره 1- بازجویی از آبدارچی دفتر ضرغامی:
خودتو معرفی کن : حسن غلام نژاد فرزند سلیم ،دیپلم ردی هستم، واسه حاجی چایی می آرم
بازجو: پرس تی وی رو می شناسی ؟
حسن : والا نه آقا ، ما فقط xxx TV رو می شناسیم.
بازجو: ماهواره داری؟ این کانال که می گی انگلیسی حرف می زنه؟ انگلیسیه؟
حسن: والا آقا این کانال اصلا توش حرف نمی زنن.فقط چند نفر که همش گرمشون میشه میان و لباساشونو خیر سرشون در میارن و یک هم راه میرن ودولا و راست میشن و آخر سر هم می خندن و با انگشت اشاره میکن که بیا ، بعدش هم هی تلفن میدن ومیگن تلفن بزن .من هم دو سه بار زنگ زدم اما خارجی حرف میزدن، منم ترسیدم و قطع کردم.
بازجو: منظورت اینکه انگلیسی حرف می زدن؟
حسن: فکر کنم آقا. جسارتا ما نگاه می کنیم بلکه بچه مون بشه آقا.آخه هر چی گرمی خوردیم و دوای علفی به خودمون مالیدیم هیچ اثری نکرد و فقط سر و کلمون جوش زد شد آقا.

اتاق شماره 2- بازجویی از آشپز دفتر ضرغامی
معرفی : بیسمی الله رحیم، با درود به شهدا و بنیان گذار انگلاب حضرت آقای خمینی و هفتاد و دو شهید راه حق وعدالت و علمدار بی دست کربیبلا و رهبر منظم انگلاب و شهدای صدر اسلام و همچنین با آرزوی سلامت و پیروزی برای امام زمان و یاران با وفایش وبسجیان جان بر کف که با خون دل امنیت ایجاد کردند و از هیچ تلاشی در راه پیشرفت امنیت دریغ ندارن من قاسم اجاقلو فرزند رسول صادره از ملایر، سواد قرآنی
بازجو: پرس تی وی رو می بینی؟
قاسم :پرس تی وی ؟ پرس تی وی نَه مَنَه ؟ والا آقاااا نَمیشناسم،ما فگط پُرس میشناسیم اونم که حاجی با یه دونه و دوتا کارش راه نَمیافته.ایینکی ما با دیس براشون گذا می بریم.
بازجو: پرس تی وی کاناله ، تلویزیون داری؟
قاسم: داریم آقا،داریم ، به قول یارو گفتنی تازه ماه پیش از اداره مساعده گرفتیم پیش قسط دادیم واسه پلاسما. آقا چوخ چوخ گُزل دی.اصلا آقا وقتی دکتر احمدی نژاد و نشون میدی مراد میگه بابا کاشکی تو دکورش دو تا درخت نارگیل هم بود.مراد پسرمه داره سینما میخونه آقا.
بازجو: اخبار نگاه می کنی؟
قاسم: والا آقا می بینم آما چیزی نَمی فهمم .اما آقا بیر کانال دی تو این مهواره مراد میگیره واسه من ، آشپزی دی ، آقا آشغال سر هم میکنه با ماکارنی و حلزون یک کم روش علف میریزی میندازن جلوی مردم بعد دو تا لیوان میکنن تو هم آقاا هی تکان میدن ، هی تکان میدن کف می کنه، اونم میریزن تو لیوان ،روش چتر می ذارن!
آقا سَنی آلاهی چه جوری میخورن اینا رو با چتر؟
تو گلوشون گیر نَمی کنی؟
تازه اینا که آقا غذا نیست.آدام سیر نَمیشه.اصلا از اینا یه دیگ هم واسه حاجی بیاریم ته دلشم نَمیگیره.اصلا آقا غذا که توش نشه تلیت کرد دو زار نَمی ارزی.
بازجو: پسرت چه فیلمی نگاه می کنه؟
قاسم: آقا فقط یوزارسیف و اخراجی ها می بینه.
بازجو: انگلیسی بلدی؟
قاسم: والا آقا من فقط تورکی ایستییرم، انگلیس مینگلیس بیلمیرم.

اتاق شماره 3- بازجویی از سرایدار صدا و سیما
معرفی: محرم بی باک فرزند صفرصادره از کرمانشاه- دیپلم برق هنرستان
بازجو: پرس تی وی رو میشناسی؟
محرم : پرِسِ خوب میشناسیم پهلوان؟ ما خودمون پرس سینه می زنیم 180 کیلو ، پرس جلو روون میزنیم 300 کیلو، پرس سر شانه میزنیم 80 کیلو تازه اسکاد می زنی...
بازجو: بسه دیگه ، منظورم تلویزیونه.تلویزیون میبینی؟ کانال پرس تی وی؟
محرم: می بینم پهلوان، خوبم می بینم. داداشم سیاوش تو ای کانال جم رو مگه ندیدی؟ چه پشت بازووی هم ساخته ، البت خیلی جو گیره چون خودم می دونم تو دستاش انسولین می زنه اما آقا همشهریمان تو ای کاناله بادی تی وی رو دیگه خداییش چاکرشم ، میدونی کیه می گم؟
بهنام نه !! آقا واقعا خفنه، ما که واقعا جلوش لنگ میندازیم.
بازجو: اخبار می بینی؟
محرم: به خیلی زیادپهلوان ، اخبار آرنولد و می بینم ، پهلوانه خداییش . خیلی درسته ، من دارم کار میکنم سینه هام مثل داداشمون آرنولد بشه.
بازجو: پاشو برو بیرون بابا، هری
پایان بازجویی
************************************************

گزارش نتیجه بازجوییها برای پروژه تواب سازی:
اقدام کننده : حسین شریعتمداری
آبدارچی با نام مستعار حسن و اسم واقعی اسحاق و تبعه اسراییل است، وی شخصی است که بدلیل رابطه نزدیک با ستاد مهدی کروبی از نماینده مجلس انگلیس کریستال و داروهای افزایش سایز آلات تناسلی گرفته و بین حامیان کروبی پخش میکند. او همچنین بدلیل ناتوانی جنسی سعی در برقراری رابطه نزدیک با خواهر زن تون بلر هم دارد که گزارشها حاکیست وی تنها موفق به دستمالی این خانم در آسانسور پرس تی وی شده است.او همچنین سعی در مخلوط کردن مواد توهم زا در چایی ضرغامی داشته که موفق به این کار نشده .
او به صراحت اعتراف کرد که از ماهواره استفاده کرده و کانالهای مجهول با فاکتور های جبری x را دنبال می کند که لوگوی این کانال آمریکایی سبز است .او ضمنا در مسافرت به مشهد به چند نفر از بانوان متدین حامی احمدی نژاد و رهبری در اطراف حرم پیشنهاد بی شرمانه صیغه داده که با هوشیاری این نسوان محترم و با استفاده از جراحی کورتاج این توطئه انگلیسی/اسراییلی در نطفه خفه شد.
یوناس ملقب به قاسم که با انواع دسیسه وارد این سازمان شده و به آشپزخانه صداو سیما راه پیدا می کند.او در اولین اقدام خود در یک مراسم سخرانی میر حسین موسوی با ریختن مواد نیرو زا که از نماینده مجلس انگلیس ، گالووی گرفته بوده سعی در تقویت قوای این عامل نفوذی مخملی می کند.او همچنین با جاسازی بسته های دارویی در غذای ضرغامی تلاش وسیعی در دورغگو جلوه دادن عناصر خدوم صدا وسیما داشته که با تلاش فراوان کارکنان این سازمان و بخصوص کامران نجف زاده در برنامه 20:30 ، این توطئه در دم خفه شد.او همچنین با آموزش تهیه انواع مشروبات الکلی ، خواهر زن بلر را مست و لایعقل کرده و به اتاق خصوصی ضرغامی می آورد که حاج آقا با استعانت از یوسف نبی ملقب به یوزارسیف از این مهلکه فرا می کند اما پیراهن حاجی که پدر زنشان از مکه سوغات آورده بودند ازپشت پاره شد و پس از آن و در سریال یوزارسیف بصورت کاملا غیر مستقیم به این ماجرا اشاراتی شد و از آن پس مشخص شد که یوسف شیعه بوده و از زمان یعقوب (باباش ) منتظر ظهور بودند که این نیز موفقیت دیگری برای نظام و رهبری بود و به قول شاعر عدو شود سبب خیر .

محرم با شرکت در کلاسهای افزایش حجم و شرکت در متینگ های انتخاباتی سعی در حجیم نشان دادن تظاهراتها و طرفداران انقلاب مخملی بوده است.او با انتقال داروهای افزایش حجم و توزیع آن در راهپیمایی 25 خرداد تلاش زیادی در بزرگنمایی تعداد اندکی خس و خاشاک داشت و با مبایل خود از این گروه عکس و فیلم گرفته برای بهنام و سیاوس در کانالهای جم تی وی و body می فرستاد که تعداد آنرا سه میلیون نفر اعلام کنند.شری ،خواهر زن بلر در باشگاه "هیکل درست" با او آشنا میشود زمانی که برای ثبت نام کلاسهای کوچک کردن باسن به آنجا مراجعه می کند.اما او با بی شرمی کامل پس از معاینه دقیق و اندازه گیری دور باسن وی اعلام می کند که این باسن نه تنها بزرگ نیست که اگر شلوارک استرج سبز بپوشید خیلی هم سکسی و تو دل برومیشه و بعد از این ملاقات ، او با ارائه گزارش به ستاد میر حیسن موسوی رنگ سبز را برای انقلاب رنگی پیشنهاد می کند که مورد موافقت وی و خاتمی قرار می گیرد.
میر حیسن موسوی پس از دیدن گزارش:
- حالا دیگه همه چیزمون درسته، مونده پرس تی وی؟
برید درِ چیزتون بزارید.

کروبی پس از دیدن گزارش:
- ننه جونه منم میدونه این دختر شری اونجاش میخاره و گرنه واسه چی اومد اونجاشو کوچیک کنه؟ حیف نیست!

کار، کار انگیس هاست

2009-07-11T05:34:00.000-07:00

پرس تی وی یک شبکه تلویزیونی وابسته به صدا وسیمااست که دفتر مرکزی آن در لندن بوده و برای اروپا و آمریکا برنامه های خبری و تفاسیر سیاسی پخش می کند.مدیر این شبکه از طرف رئیس سازمان صدا و سیما که خود منصوب رهبری است تعیین می گردد.در این شبکه سه تن از نمایندگان مجلس انگلستان به نامهای گلیگان ، ریدلی و گالووی و همچنین خواهر همسر تونی بلر مشغول به کارند.
با این چند جمله می خواهیم به دلایل اصرار حکومت به انگلیسی بودن ناآرامی های اخیر ایران بپردازیم.
همزمان با اتفاقات بعد از 22 خرداد در ایران ، رویکرد رسانه ها و تریبونهای داخلی بر دخالت دولتهای خارجی و به خصوص دولت انگستان قرار گرفت.این موضوع بصورت لاینقطع از تمامی موضع گیری ها، رسانه ها ، سخنرانی ها و نماز جمعه به کرات مطرح شده و با دلایل عجیبی از زوایای مخلتف مورد بررسی قرارگرفت.از موضع گیری وزارت خارجه با اعلام افزایش تعداد مسافران لندن - تهران تا کشف سرنخ های فوق سری توسط وزارت اطلاعات و نهایتا اعترافات گرفته شده که توسط امام جمعه موقت تهران بر آن صحه گذاشته شد و درخواست محاکمه و اشد مجازات نیز برای آنان شد.این شوی سیاسی با دستگیری کارمندان سفارت بریتانیا در تهران ادامه پیدا کرد و همانند تمام موارد مشابه با اولین عکس العمل دول اروپایی همه تبرئه شده و آزاد شدند ومشخص شد این همه جاسوسی و خرابکاری و اغتشاشگری دلیلی نداشته و فقط بخاطر افسردگی طرفداران یکی از کاندیدا بوده که آنهم یک اختلاف کوچک خانوادگی است و قابل حل!!!!
پرداختن به مقوله هایی مانند جاسوسی و نحوه آن، همینطور قدرت یک سفارتخانه در حرکت سه میلیون نفر در خیابانهای تهران، یا محاکمه کارمندان سفارتخانه و تقاضای اشد مجازات برای آنها و یا تقاضای برخورد بی رحمانه با آنها در نماز جمعه و یا تعریف فاکتور های دعوای خانوادگی در حوصله این یادداشت نیست اما نکته ای که قابل تامل بسیار زیاد بوده و متاسفانه عمدا یا سهوا به شدت از دید رسانه ها غافل مانده ، ارتباط این مخالفت ها و مدیریت آن توسط دولت بریتانیاست.اصلی ترین دلیل دخالت دولت انگلستان که در این مدت برآن تکیه شد پخش برنامه های فارسی تلویزیون بی بی سی بود و رویکرد هیجانی آن به مسائل داخلی ایران تا جاییکه کارشناسان ارتباطات و رسانه در کانال های مختلف تلویزیون دولتی ایران رنگ قرمز در لوگوی این شبکه خبری را نشانه تهیج مردم به اغتشاش و خشونت نامیده و استفاده از این رنگ را دلیلی بر دخالت دولت انگلستان در مناقشات پس از رای گیری در ایران شمردند.اما دونکته در این ماجرا مغفول ماند:
1- تا به امروز هیچکدام از تریبونهای رسمی و غیر رسمی ایران خبری از چگونگی ارتباط مردم با جاسوسان انگلیسی نداده اند در حالیکه وزیر اطلاعات خبر از پیدا کردن سرنخ های فراوانی از دخالت دولت انگلستان داده بود.نکته جالب دیگر اینکه جمع بندی تمامی موضع گیری های حاکمیت خبر از انگلیسی بودن قریب به حداقل سه میلیون نفر از مردم تهران داردکه در صورت واقعیت این موضوع می بایست به توان این سفارتخانه آفرین گفت.
2- اما مسئله بسیار حیاتی در این جنگ رسانه ای که می بایست با دقت بیشتری به آن پرداخت و مورد ارزیابی جدی قرار داد نقش شبکه پرس تی وی در لندن است.ظاهرا هدف از ایجاد این شبکه که بصورت گسترده هم در انگلستان و هم در کل اروپا بصورت 24 ساعته فعالیت دارد مقابله با تبلیغات سوء رسانه های غربی در خصوص ایران بوده است.صرف نظر از بررسی عملکرد این رسانه در جلب افکار عمومی اروپا نکته ای که در این چند روزه به سرعت خبر اول رسانه های اروپایی شد و به همان سرعت از صدر اخبار به زیر کشیده شد همکاری سه نفر از اعضای مجلس عوام و همینطور خواهر همسر تونی بلر، نخست وزیر سابق انگلستان در این رسانه بود که این همکاری علیرغم استعفای دو تن از مجریان انگلیسی این شبکه به خاطر انتشار اخبار یک سویه از مناقشات داخل ایران هنور هم ادامه دارد.
اینکه افرادی از این دست با یک شبکه تلویزیونی همکاری داشته باشند اساسا اتفاق جدیدی نبوده وموقعیت شغلی و تجارب و سوابق آنها در اغنای برنامه های یک رسانه حائز اهمیت است اما در نظام سیاسی که هر مسئله ای به اجنبیان و بخصوص غرب و ایادی آنها نسبت داده می شود ، این اتفاق قابل اغماض نیست .
لذا چنانچه این خبر با مدل روزنامه کیهان وسعید مرتضوی بررسی گردد جز وابستگی حاکمیت و به خصوص نهاد رهبری به دولت فخیمه نتیجه دیگری عاید نمی شود.

برای چشمان ندا

2009-07-05T01:34:00.000-07:00

فکر می کنم، سئوال می کنم از بزرگان ،همه کتابهایم را مرور میکنم اما کسی را در دنیا نمی یابم که در ده ثانیه آخر عمرش بدین گونه جهانی شود.
ندا،
ندا آقا سلطان،
کسی که تا پیش از پروازش دیده نشد ،اوج گرفت و دیده شد ، مرگ سرخ از او چنان گنجی ساخت متبرک ، که تا حصول هدف آزادی برچشمان همه آزادیخواهان جای خواهد داشت.

او ندای خونین آزادی خواهی ما شد.

اما دریغ ، هربار که تصویر رفتنت را می بینم، از نگاه آخر تو، وقتی به گوشه ای خیره می ماند توان گذر ندارم،تو گویی با نگاهت همه تاریخ ایران، همه مردم و همه مستبدین را شماتت می کنی، همه کسانی که به خواسته مردم پشت کرده و سدی شدند بر رودخانه توده ها.

بازخواست نگاه آخر تو از تاریخ معاصر مابود، از محمد علی میرزایی که با شیادی الحاقیه قانون مشروعیت را در پیشگاه مجلس ومشروطه خواهان قبول کرد اما خودکامگی و غرورخود را با به توپ بستن مجلس و پایان مشروطیت به نمایش گذاشت.هم او که اگر چنین نمی کرد امروز ما صد سالگی دموکراسی را در این مرز پر گهر به جشن نشسته بودیم.همان که نیت شهیدان مشروطیت بود و به دیکتاتوری مضاعف انجامید.
از فریاد آزادیخواهی پدران ما،رضا خان ، دیکتاتور درس نخوانده و متحجرآمد که با چماق اصرار بر متجدد کردن داشت و دلیل تجدد را نه در علم و آگاهی که در نداشتن حجاب برای زنان و گذاشتن کلاه مشترک بر سر مردان می دانست.
طوفان ویرانگر نگاه تو همین بس که ما مردمان خواب آلوده و تاریخ نخوانده ای که با قهرمان ملی خود که تولد استقلالمان را مدیون او شدیم چنان کردیم که بعد ازدفاعیات و پیروزی بر امپراتوری بریتانیا در دادگاه لاهه و بازگشت به ایران در فاصله کوتاهی در و پنجره خانه اش را کندیم و ناسزا گفتیم و مامور اجنبی و ضد شاه خواندیمش . همو که در تمام دوره مسئولیتش حقوق دولت نگرفت . پاداش ما به مسبب ملی کردن صنعت نفت تبعید بود و فریاد جاوید شاه.
نگاه تو مواخده تمام زنان ایران بود که وقتی در خرداد 42 امکان شرکت در رای گیری آنها حرام شرعی اعلام شد، پانزده سال بعد پشت سر همان فاشیست مذهبی، انقلاب اسلامی کرده و با شرکت در آن بطور خود خواسته حقوق خود را به حراج گذاشته و آزادی خود را با متاع اسلام عزیزمبادله کردند.

سنگینی نگاه تو و هزاران چرا؟ چرا هایی که هیچکدام پاسخی برایش نداریم.

چرا از این همه تعلل تاریخی و صبوری و بی خیالی و خواب آلودگی ما. ما مردمانی که بجای ساختن آینده تقدیررا در کتابها و استخاره و فال می جوییم.
چرا از این همه بی قانونی و فتوا زدگی که همه امورات را به سلیقه یک نفر وا می گذاریم و مقلد می شویم از سر بی تکلیفی و لاقیدی تا برایمان تصیم بگیرد و عاقبت به خیرمان کند.
چرا از این همه بی توجهی به جان انسان ها که حتی یک نفراز معلمان اخلاق و ماموران مسیر بهشت که روندگان طریق را با چماق همراهی می کنند، به خاطر از دست دادن تو ابراز تاسف هم نکردند.

باری ندا جان ،

ترا از دست دادیم اما گوهر یگانه خیزش زنان و مردان آزادیخواه این ملک را بدست خواهیم آورد و همچون سیمرغ از خاکستر خویش بال خواهیم گشود. ابومسلم میشویم، کاوه و بابک خرم دین وآرش میشویم و با سرخی خون تو و همه شهیدان آزادی صورت زیبای ایران بانو را می آراییم.
به خون گرمت سوگند که چنین خواهیم کرد.

اما چه کنم با دل پاره پاره مادرت؟همو که حتی مجوز گریه در از دست دادن چراغ دلش ندارد.
چه کنم با نگاه جستجو گر پدرت که قبر ترا یافت نمی کند.

ندا جان،

بالا رفتن از پله های قدرتی که پایه های آن با خون تو رنگ گرفته، شدنی نیست که نیست.این باور ماست ." الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم" .توبا همان نگاهت به زیر میکشی بساط این خودکامگی را.

وآقای خامنه ای!

می دانستم اهل شعری و دستی بر سه تار داری.اهل هنر و این همه بدکرداری ؟اهل موسیقی و این همه بی احساسی ؟مگر خود به من نیاموختی آیه " بای ذنب قتلت؟" را؟ آیا براستی تو ایرانی هستی ؟ از فردوسی شرم نمی کنی که با خون دل سی ساله پارسیان را هویت بخشید؟در شاهنامه به خون کشیدن دشمنان هم روا دانسته نشده. ناصر خسرو و عطار ونظامی و خیام را چه می گویی ؟نصایح شیخ اجل را نخوانده ای ؟جواب لسان الغیب را وقتی می پرسد " که شهیدان که اند این همه خونین کفنان "را چه می دهی؟

پاسخی برای رستاخیز این همه فضیلت و دانش و روح لطیف ایرانیان داری؟

جواب این همه هم آوازی و ادب و سکوت سبز ودستهای خالی، گلوله و دشنه و دار و درفش بود؟
" از میان تیغ به ما آخته ای" ؟

میدانم از جوانی سه تار می نوازی،
می دانم که زخمه سه تار عین صدای خداست،پس بهره تو از این همه لطافت کجاست؟

شاعر حافظ نخوانده!
این همه برای چه؟

از تو نمی خواهم تاریخ بخوانی،
ازتو نمی خواهم از گذشتگان عبرت بگیری ،

ازتو می خواهم چشمها و گوشهایت را باز کنی و رذیله اخلاقی همه مستبدین دنیا را در خود مداوا کنی، که تاخیر در مداوا عبرت تاریخ را به همراه می آورد وتنبیه روزگاردردناک است و جانگذاز .

نه عمر خضر بماند و نه ملک اسکندر
نزاع بر سر دنیی دون مکن درویش

عکسهای خاشاک

2009-07-05T00:04:00.000-07:00

پرونده امنیتی یا گروگان گیری

2009-07-03T22:16:00.000-07:00
در نماز جمعه این هفته در تهران مشخص شد از مجموع 9 نفر کارمندان ایرانی سفارت بریتانیا ، دو نفر از آنان مرتکب جرائمی شدند و آز آنها اعتراف گرفته میشود!!! و می بایست در دادگاه به آنها رسیدگی شود .

صرف نظر از ماهیت این جرائم و علت بیان آن از تریبون نماز جمعه ، نکته ای در برخورد با این دست مسایل قابل تامل است که با مداقه در آن میتوان هم با دقت به پرونده های امنیتی رسیدگی نمود و هم بدون درگیری در صحنه های بین المللی منافع ملی کشور را تضمین کرد.

اول،این افراد تبعه ایران هستند ، لذا چناچه مرتکب جرمی هم شده باشند میتوان مطابق با قوانین حاکم در ایران و در دادگاه صالحه به جرایم آنها رسیدگی نموده و در صورت اثبات جرم ،احکام متناسب صادر کرد. در این حالت اساسا نیازی به تاکید بی دلیل بر شغل و بخصوص محل کار آنها محلی از اعراب نداشته و کمکی به سیر حقوقی پرونده آنها نمی کند ،که در غیر اینصورت می بایست مرتبا به شغل و محل کار تمام 1032 نفری که فرمانده نیروی انتظامی خبر دستگیری آنها را اعلام کرده نیزپرداخته شده و به دنبال رابطه ای بین شغل و پرونده مجرمیت آنها باشیم.

دوم، چنانچه در تحقیقات نیروهای امنیتی رابطه مشخصی بین شغل این افراد و جرائم مرتکب شده یافت شده است می بایست به یک نکته توجه جدی کرد و آن اینکه این افراد در محل کار خود فرد نهایی در تصمیم گیری نبوده و بر اساس قوانین سلسله مراتبی فعالیت می کردند.بر همین اساس فرد نهایی درهر سفارتخانه یا دفتر نمایندگی شخص سفیر بوده و اساسا برخورد با کارمندان بدون تحقیق از مقامات بالاترهمراه با نتایج منطقی نخواهد بود.اما مسلما تحقیق از سفرا با توجه به قانون مصونیت جزایی دیپلماتیک میسر نیست اما روشهای قانونی دیگری برای برخورد با چنین جرائمی حتما وجود دارد که باعث برطرف کردن ریشه ای مسایل دو کشور خواهد شد.

مسلما بدون در نظر گرفتن موارد فوق و دلایل کافی ، بازداشت افرادی که دارای تابعیت دوگانه بوده ویا به نوعی برخورد با آنها در جوامع بین المللی واکنش های منفی زیادی ایجاد میکند بیشتر شبیه گروگان گیری و باج خواهی در صحنه بین المللی بوده که عملا در تجربه های گذشته از گروگان گیری در سفارت آمریکا تا ملوانان انگلیسی ،هاله اسفندیاری و رکسانا صابری بی نتیجه بودن آن به اثبات رسیده است و برداشتن دیوار بی اعتمادی بین ایران و سایر کشور ها پس از اینگونه اعمال هزینه های بیشماری را به کشورمان تحمیل خواهد کرد.

تام و جری - خامنه ای و احمدی نژاد

2009-07-01T22:56:00.000-07:00
همه ما حداقل یکبار کارتون موش و گربه ( تام و جری ) را دیده ایم.بازی های محیج و تعقیب و گریز این دو موجود کارتونی دستمایه تفریح و سرگرمی تمامی اقشار در سنین مختلف است.اما تصور کنید در یکی از قسمتهای این کارتون تام (گربه) تصمیم بگیرد موش (جری ) را بخورد.حاصل این اقدام طبیعی گربه که در عالم واقع و طبیعت بصورت لاینقطع در حال انجام است چیست؟

سرنوشت این کارتون جهانی با این اتفاق ساده به کجا خواهد انجامید؟

با کنار رفتن شخصیت موش از این کارتون ،عملا کل پروژه تعطیل خواهد شد.چراکه علت وجودی هر کدام از این دو شخصیت بغیر از زنده بودن ،دیگری است.اساسا وجود هر کدام از این دو شخصیت به شدت به دیگری وابسته بوده و عدم وجود یکی موجب نفی دیگری است .به تعبیر ساده تر بعد از خورده شدن جری ،وجود تام و نهایتا ادامه این کارتون محلی از اعراب ندارد.

هدف از این مقدمه، مقایسه ساختار سیاسی ایران با فلسفه نهان شده پشت این فیلم کارتونی است.در حال حاضربا قرارگرفتن آقای خامنه ای پشت سر دولت کودتا ، عملا رابطه رهبری و دولت کودتا بهم گره خورده است و حضور هر کدام تضمین کننده حضور دیگری است .

آقای خامنه ای در 30 سال عمر جمهوری اسلامی، همواره حسرت تصاحب کامل قدرت را داشته و بدلایل مختلف از تححق این رویا در دوره های مختلف ناکام مانده ، به تعبیری آقای خامنه ای یکی از بد شانس ترین چهره های سیاسی برای رسیدن به قدرت تمام و کمال است . در ابتدای انقلاب با جلوگیری آقای خمینی از تصدی مناصب اجرایی توسط روحانیون کنار زده شد ، پس از آن همزمانی ریاست جمهوری ایشان و نخست وزیری مهندس موسوی که عملا ریاست جمهوری را به پستی فرمایشی تبدیل کرده بود، در زمان ریاست جمهوری آقای هاشمی عملا در سایه قدرت او امکان عرض اندام نداشته و اوج کارشکنی و سنگ اندازی رسمی اودر دوره اصلاحات که رکورد ایجاد یک بحران در هر 9 روزبود و در حقیقت نمایانگر چهره واقعی و ولع پایان ناپذیر ایشان در کسب قدرت کامل بود.

اما با بکارگیری تمامی ظرفیت نیرو های نظامی سرانجام ایشان در انتخابات نهم موفق به تحقق این آرزو شد.روی کار آمدن کوتوله های سیاسی که عملا نقشی در پروسه تصمیم گیری نداشتند ، قدرت را بطور کامل در اختیار ایشان قرارداد.اما مجددا و با یک حرکت جدی از طرف کاندیدای رقیب و مردم سریال بدشانسی های ایشان ادامه یافت .

آقای خامنه ای،احمدی نژاد و عاملین کودتای مخملی همچون همه نمونه های آنها در دنیا از شیلی تا فیلیپین و زیمباوه در گرداب خواست مردم قرار گرفته و عملا راهی برای خود باقی نگداشته اند چراکه بازگشت به شرایط 22 خرداد عملی نیست ضمن اینکه وجود هر کدام به شدت به دیگری وابسته شده است. حذف احمدی نژاد شرایط را به قبل از 22 خرداد باز نخواهد گرداند و همچنان انتقاد ها به سوی آقای خامنه ای سرازیر خواهد شد .اما شاید بزرگترین دستاورداین ماجرا تقدس زدایی کامل ازنهاد های منتسب به رهبری بود.در عین حال احمدی نژاد نیز با رفتن از کاخ ریاست جمهوری حتما با شکایات فراوان و دادگاه مواجه خواهد شد.

گره زدن سرنوشت نظام به سرنوشت آقای احمدی نژاد تصمیمی بود که آقای خامنه ای در نماز جمعه 27 خرداد گرفت که حتما عواقب
آن مثبت نخواهد بود.

اگر کاندیدای شما در انتخابات پیروز نشود چه می کنید؟

2009-07-01T03:48:00.000-07:00
این سئوالی بود که همه مجریان تلویزیون ایران از لحظه شروع بکار صندوق های رای گیری در نقاط مختلف ایران از حاضران در پای صندوقهای رای پرسیده و بصورت زنده در تمامی شبکه های ایران پخش می شد .با نگاهی به این موضوع می توان فهمید که اتاق جنگ روانی پیش از کلید خوردن پروژه عملی کودتا مقدمات آماده سازی افکار عمومی برای عملیاتی کردن آنرا همزمان با شروع به رای گیری در صبح 22 خرداد آغاز می کند .اما در حالیکه 2 ساعت پس از اتمام زمان رای گیری ، کلاهبرداری دولتی بصورت عیان مشخص شد ، اطاق جنگ روانی به ریاست حسین شریعتمداری ، مدیر مسئول روزنامه کیهان و تیغ برنده رهبری ، به شدت از غافله عقب ماندند.دلیل آن نیز محاسبات اشتباه مدیران بحران ساز در تعریف مسئله بود.برنامه ریزان کودتا موضوع را در حد و اندازه کوی دانشگاه یافتند که با بستن خیابانهای منتهی به امیر آباد ختم به خیر!!! شد.اما این موضوع به بحران عمومی تبدیل شد و صدای رسوایی آن قابل اغماض نبود.اتاق جنگ روانی برای منحرف کردن اذهان ،پروژه خود را با یک انفجار ساختگی در مرقد آقای خمینی شروع کرد که از قضا نه تنها وسعت جهانی نیافت ، بلکه در داخل ایران نیز با تمسخر مواجه شد. شخصی که قصد انفجار انتحاری دارد، با بمب صوتی !!! در خلوت ترین روز در اماکن زیارتی، به مرقد رفته و در کفش خانه!!! اقدام به انفجار می کند.حاصل این عملیات محیر العقول 3 زخمی است. حال آنکه در همان لحظه نقاط بسیار پر ازدحام در مرکز شهر تهران وجود دارد که مستعد انجام عملیات تروریستی است.دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی ایران نیز بدون معرفی عامل یا عاملین و اعلام انگیزه آنها ، با بی اعتنایی کامل از ماجرا می گذرند.با ناموفق شدن این پروژه ، بحث انجام کودتا و انقلاب مخملی مطرح میشود. حال آنکه حضرات خود با مصادره رای مردم کودتایی وسیع تر را به انجام رسانده بودند.ضمن اینکه با اعلام چنین طرحی ، اولین نهادی که مورد اتهام واقع شد شورای نگهبان بود که مسئول تایید صلاحیت کاندیدا است.از طرفی میر حسین موسوی که عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و مورد انتخاب رهبری است ، چگونه می تواند مجری انقلاب مخملی باشد؟ که اگر هست انتخاب رهبری نیز مورد سئوال بوده و عملا دلیلی بر عدم آگاهی و جهل رهبری است .پروژه بعدی اتاق بحران، حمله به کشورهای غربی بعلت موضع گیری آنها در مسائل داخلی ایران بود که تاکنون ادامه یافته و با پشتکار عجیبی دنبال میشود.این مسئله تا بجایی پیشرفته که در حال حاضر بحث خروج سفرای غربی از ایران و کاهش سطح روابط مطرح است.آنچه بنام دخالت دول غربی در مسائل داخلی ایران مطرح شده ، واکنش کشور های غربی نه به نتیجه انتخابات که به شنیدن صدای مردم معترض و عدم توسل به خشونت دولتی علیه مردم می باشد که این حق دهها بار توسط حاکمان ایران در خصوص مسائل فلسطین و لبنان مورد تایید قرارگرفته و بنام دفاع از مظلوم مورد استفاده واقع شده است.همزمان ، رزمایش ارتش در منطقه دریای عمان نیز انجام شد و تسلیحات جدید به همراه جنگنده های اف 4 و سوخوی 28 !!! مورد آزمایش قرار گرفت. برای همه کارشناسان نظامی روشن است که نمایش این جنگنده ها بعنوان توان نظامی ایران امری کاملا مضحک بوده و بهره برداری از آنها در یک مانور رزمی ، اعتباری برای کشورمان به ارمغان نخواهد آورد. با جمع بندی این رفتارها به نظر نمی رسد که این پروژه در حد یک مسئله داخلی و صرف انتخابات ریاست جمهوری باشد .ظاهرا انزوای ایران بطور کامل و حرکت در الگوی کره شمالی و عدم التزام به تمام قواعد بین المللی تا رسیدن به تولید انبوه بمب اتمی و حفظ قدرت با داشتن دست بالا در مذاکرات ، هدف کاخ رهبری است که تنها گزینه برای اجرای چنین پروژه ای احمدی نژاد است . با این فرمول دلیل حمایت همه جانبه آقای خامنه ای از ایشان مشخص میگردد چراکه احمدی نژاد به خودی خود تا این حد ارزش طرفداری و خرج آبرو ندارد و خود آقایان و شخص خامنه ای نیز از این موضوع بی اطلاع نیست.هدف از این نوشتار پیش بینی اهداف آقایان نیست. قصد از ذکر این مطالب باز گرداندن افکار عمومی و تمرکز مجدد روی مسئله تقلب در انتخابات است که مخصوصا در داخل ایران در سایه این حرکات به فراموشی سپرده نشود.انتخاباتی که در آن 50 حوزه بیش از 100% واجدین شرایط برگه رای داشته و 170 حوزه دیگر نیز بیش از آمار میانگین برگه رای دارد.انتخاباتی که تکلیف صد هزار برگه رای آن هنوز مشخص نشده است و معضلاتی دیگری بهمراه داشته که همگی بر آن واقفیم.کلاهبرداری دولتی در این انتخابات را فراموش نکنیم.

فرار از مسئولیت - یادداشتی بر سخنان متکی درخصوص مداخلات بریتانیا

2009-07-01T02:58:00.000-07:00
در یک سخنرانی جالب که به مانند تمام حرکات و تصمیمات دولت نهم خالی از طنز نبود ،این بار منوچهر متکی ،همان وزیر خارجه ای که نبوغ ذاتی خود را در کف زدن و گرم کردن مجالس در دوربان سوییس به نمایش گذاشت و این حرکت او از تمام فعالیت چهار ساله اش بیشتر در اذهان باقی ماند، در حضور نمایندگان و سفرای کشور های خارجی کلیه مسایل اتفاق افتاده در روزهای پس از انتخابات ایران را بعهده کشور های غربی و بویژه انگلستان انداخت.شاهد او بر این ادعا نیز افزایش ظرفیت پروازی بین تهران و لندن بود!!!! او افزایش ایاب و ذهاب مسافرین بین دو کشور ظرف هفته گذشته را دلیلی بر اعزام ماموران سرویس های اطلاعاتی انگلستان جهت براندازی و رهبری تظاهرات مردم در ایران دانسته و آنرا دخالت دولت بریتانیا در مسایل داخلی ایران دانسته است.ظاهرا چنانچه این دولت با تمام فراز و نشیب های فعلی همچنان بر راس قدرت نامشروع بماند ، این بار سوژه طنز مردم در پیامک ها نه محمود احمدی نژاد که وزیر خارجه او منوچهر متکی خواهد بود.بنده اطلاع و شناختی از نویسنده متن سخنان ایشان ندارم اما بد نبود ایشان و دوستانشان پیش از این افاضات ،پاسخی برای سئوالات ذیل می یافتند:- پروازهای تهران - لندن و یا شهر های دیگر کشور انگلستان از چه ظرفیتی به چه میزان افزایش یافته است؟ و آیا این افزایش ظرفیت از طرف شرکتهای هواپیمایی ایرانی انجام شده یا بریتانیایی؟ آیا این افزایش تعداد مسافران مربوط به مسافران ورودی است یا خروجی؟ تا آنجانکه اطلاعات بنده یاری می کند شرکت بریتیش ایر ویز مدتهاست که بدلیل تحریم های بین المللی ،پروازهای خود به مقصد ایران را قطع کرده است پس چنانچه در تعداد پروازها و همچنین ظرفیت جابجایی مسافر بین دو کشور تغییری حاصل شده باشد از طرف شرکتهای داخلی می باشد. لذا بهتر بود وزارت خارجه این مشکل را با وزارت راه و ترابری حل می کرد که بیان مشکلاتی که بین دو وزارتخانه قابل حل است در حضور سفیران خارجی محلی از اعراب نداشت .- یکی از وظایف اصلی وزارت خارجه در تمام ممالک ، صدور روادید (ویزا) برای متقاضیان ورود به یک کشور میباشد. مسلما وزارت خارجه برای انجام این کار بیش و پیش از هر اقدام نسبت به وضعیت و سابقه امنیتی متقاضی حساسیت خواهند داشت. حتما مسافرانی که آقای متکی ماموران سازمانهای اطلاعتی انگلستان می خواند قبل از ورود به ایران تقاضای ویزا داده اند.حال چنانچه با درخواست آنها مبنی بر مسافرت به ایران توسط وزارت خارجه تحت مدیریت ایشان موافقت شده ،شخص آقای منوچهر متکی بعنوان وزیر امورخارجه مسئول بوده و سئوال از نمایندگان خارجی و مردم ، نوعی فرار از مسئولیت را به ذهن متبادر میکند.- اطاق جنگ روانی در این پروژه نیز شبکه خبری bbc معرفی شده است.از آقای متکی سئوال می کنم چطور است که جمهوری اسلامی با بیش از سی سال تاریخ ، با در اختیار داشتن تمام رسانه های صوتی ، تصویری و مکتوب ، با در اختیار داشتن منابر نماز جمعه ، مساجد و تکایا و بودجه های عریض و طویل فرهنگی در سازمان های مختلف امکان انجام چنین حرکتهایی را نداشتند اما یک شبکه تلویزیونی خارجی با پوشش کم بدلیل غیر قانونی بودن استفاده از ماهواره با 5 ساعت برنامه در طول شبانه روز با سابقه ای کمتر از 6 ماه ، توان ایجاد چنین تحولاتی را دارد؟ جناب متکی ،آیا این به معنای تایید توانایی های دولت انگلستان نیست؟آیا این به معنی ضعف سیستم های اطلاع رسانی در ایران نیست؟آیا اقتدار حکومتی که در آغاز دهه چهارم خود نگران یک کانال تلویزیونی باشد ، با پلیس و اسلحه و چماق قابل بازگشت است؟آیا مراجعه به کانال های خبر رسانی خارجی به معنی عدم اعتماد به کانال های داخلی نیست؟- در طول این سالها کوچکترین تحولات در فلسطین و لبنان از دید ماموران امنیتی ایران مخفی نمانده است.بازداشت ماموران ایران در عراق , لبنان ، یمن و نقاط دیگر حاکی از حضور فعال سرویس های امنیتی ایران در منطقه است که جای خوشحالیست .حال عجیب نیست که این سیستم امنیتی با این قدرت امکان شناسایی ماموران مخرب کشور های غربی که سوار بر هواپیما به ایران می آیند را نداشته باشد؟آیا نیرو های امنیتی ایران در حال حاضر امکان پیگیری و بازداشت این ماموران را ندارند؟که اگر پاسخ تمام این سئوالات مثبت باشد باید فکری اساسی به حال وزارت اطلاعات و همه ارگانهای امنیتی شود.مسلما سئوالاتی از این دست در خصوص سخنان ایشان کم نیست که از حوصله این نوشته خارج است اما مواردی که ایشان در سخنانشان مطرح فرمودند، قابل بررسی در داخل و بین وزارتخانه های راه ، اطلاعات و خارجه بود و دولت می بایست بدون مطرح کردن مباحث امنیتی در میان سفیران خارجی خود راسا نسبت به حل آن اقدام می نمود که اصلی ترین و اولین وظیفه دولت ها ، حفظ امنیت در کشورشان است.آیا این سخنان خود گواهی بر عدم کفایت دولت نیست؟آیا اعلام شکست در مقابل یک کانال تلویزیونی به معنی ورشکستگی فرهنگی نیست؟آیا عجز موجود در این سخنان به معنی ناکارآمدی دولت در انجام اولین وظیفه خود که حفظ امنیت شهروندان است ، نیست؟کاشکی همه ما بیاموزیم قبل از بیان نظراتمان اندکی به خود مجال داده و فکر کنیم وبه یاد داشته باشیم وقتی از جایگاه حقوقی اظهار نظر می کنیم ، مسئولیت سخنانمان نه تنها به خود که به یک کشور باز می گردد و اصلاح آنها هزینه های گزاف ملی خواهد داشت.